آن را . و لقمت الشيىء لقما ( از باب سمع ) :
بشتاب خوردم آن چيز را . و قيل : لقمت اللقمة : به آرامى بلعيدم لقمه را .
لقم
(
laqam
) و (
loqam
) ا . ع . ميانهء راه و معظم آن .
لقم
(
loqam
) ع . ج . لقمة .
لقمان
(
loqm n
) ا . ع . نام حكيم معروف و از اعلام است .
لقمانى
(
loqmeni
) ص . پ . عاقل و دانا و حكيمانه .
لقمة
(
loqmat
) و (
laqmat
) ا . ع . آن مقدارى از نان و جز آن كه يك مرتبه در دهان گزارند . ج : لقم (
loqam
) .
لقمه
(
loqme
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نواله و مقدارى از طعام و غذا كه يك بار در دهن نهند . و لقمهء آهن كشيدن : زخم خوردن و زنجير بر پاى داشتن . و لقمهء خليفه :
نوعى از حلوا .
لقمه شمار
(
loqme - com r
) ا . ص .
پ . آنكه منتظر ضيافت ناطلبيده باشد . و آن كه بشمارد عدهء نوالهها را .
لقمه لقمه
(
loqme - loqme
) م ف . پ .
مأخوذ از تازى - مانند لقمه و نواله . و لقمه لقمه خوردن : به آرامى خوردن .
و لقمه لقمه كردن : تكه تكه كردن مانند لقمه .
لقن
(
laqn
) ا . ع . تيزى دريافت و زود فهمى .
لقن
(
laqn
) م . ع . لقن لقنا و لقانة و لقانية ( از باب سمع ) : تيز فهم گرديد .
لقن
(
leqn
) ص . ع . غلام لقن : كودك تيز فهم .
لقن
(
leqn
) ا . ع . كرانه . و ستون .
لقن
(
laqan
) م . ع . لقنت الكلام لقنا ( از باب سمع ) : ياد گرفتم و فهميدم سخن را .
و لقن فلان : تيز فهم گرديد فلان .
لقن
(
laqen
) ص . ع . تيز فهم و زود ياد گيرنده .
لقنة
(
laqnat
) ا . ع . تيزى دريافت و زود فهمى .
لقو
(
laqv
) م . ع . لقى الرجل لقوا ( مجهولا ) ( از باب نصر ) : لقوه زده گرديد آن مرد . و لقوته انا : لقوه زده گردانيدم او را .
لقوة
(
laqvat
) ا . ع . بيمارى كجى دهان و صورت . و ذو لقوة : عقاب سياهگون .
لقوة
(
laqvat
) و (
leqvat
) ص . ع .
زن و يا ماده شتر زود بارگير كه در اول وقعه بار بردارد . يق : امراة لقوة و ناقة لقوة و كذلك : امراة لقوة و ناقة لقوة .
لقوة
(
laqvat
) و (
leqvat
) ا . ع .
عقاب ماده . و زن شتابكار چست و چالاك .
ج : لقاء و القاء . و ذو اللقوة : عقاب غدانى منسوب بغدانة كه نام حيى است از تازيان .
المثل : لقوة صادقت قبيسا اى صادقت فحلا سريع الالقاح . و اللقوة بكسر الللام فى الكل .
لقوح
(
laquh
) ا . ع . شتر . ج : لقاح .
لقوح
(
laquh
) ص . ع . ماده شتر دوشيدنى و ماده شتر باردار . و ماده شتر بچه آورده تا دو ماه و يا سه ماه و سپس وى را لبون گويند .
ج : لقح (
loqqah
) .
لقوم
(
loqum
) ا . پ . يك نوع خوراكى كه از آرد و مسكه و عسل ترتيب مىدهند .
لقوماش
(
laqum c
) و لقومه (
laqume
) ا . پ . نام پدر ارسطو .
لقوه
(
laqve
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بيمارى كه در آن روى و دهان آدمى كج مىگردد .
لقى
(
leqy
) و (
loqy
) و (
loq
) م . ع .
لقى لقاء و لقيا و لقى مر . لقاء .
لقى
(
laq
) ا . ع . هر چيز انداخته .
ج : القاء .
لقى
(
laqiyy
) ص . ع . با هم ديداركننده و متصل شونده . و هما لقيان : آن دو مرد ديداركننده مر يكديگر را . و رجل لقى : مرد بسيار خير و شر ديده . و شقى لقى از اتباع است .
لقى
(
loqiyy
) م . ع . لقى لقاء و لقيا مر . لقاء .
لقيان
(
leqy n
) و (
loqy n
) م . ع .
لقى لقاء و لقيانا و لقيانا مر . لقاء .
لقيان
(
laqiyy ne
) ص . ع . بصيغهء تثنيه :
دو مرد ديداركننده .
لقيانة
(
leqy nat
) و (
loqy nat
) م . ع . لقى لقاء و لقيانه و لقيانة مر .
لقاء .
لقيانة
(
loqy nat
) و (
leqy nat
) ا . ع . يك بار ديدار كردن .
لقية
(
loqyat
) م . ع . لقى لقاء و لقية مر . لقاء .
لقيح
(
laqih
) ص . ع . از اتباع شقيح است يق : شقيح لقيح .
لقيط
(
laqit
) ا ص . ع . ملقوط و از زمين برگرفته . و مولود بر سر راه افتاده كه آن را بردارند . و چاه كهنهء عادى كه ناگاه فرو ريزد . و نام چند نفر .
لقيطة
(
laqitat
) ص . ع . خوار و ناكس فرومايه ( مذكر و مونث در وى يكسان است ) .
و بئر لقيطة : چاه كهنهء عادى كه ناگاه فرو آيد .
و بنو اللقيطة : نام گروهى .
لقيطى
(
loqqayt
) ص . ع . جويندهء خبر تا سخنچينى نمايد . و انه لقيطى خليطى : يعنى او جستجوكنندهء اخبار است تا بدانها تمامى نمايد .