لكث
(
lakas
) م . ع . لكث البعير
لكثا
( از باب سمع ) : مبتلا به لكاث شد آن شتر . و لكث الوسخ به : چسبيد چرك به آن .
لكثة
(
lakesat
) ص . ع . ناقة لكثة :
ماده شتر فربه .
لكح
(
lakh
) م . ع . لكحه لكحا ( از باب فتح ) : مشت و يا مانند مشت زد بر آن .
لكد
(
lakd
) م . ع . لكده لكدا ( از باب نصر ) : بدست زد او را و دور كرد و راند او را .
لكد
(
lakad
) م . ع . لكد عليه الوسخ لكدا ( از باب سمع ) : چسبيد به روى چرك و لازم گرديد .
لكد
(
lakad
) ا . پ . لگد . و لكد زدن : لگد زدن .
لكد
(
laked
) ا . ع . مرد بخيل .
لكد
(
laked
) ص . ع . چركين .
لكدزده
(
lakad - zade
) ص . پ .
لگد زده .
لكدزن
(
lakad - zan
) ص . پ .
لگدزن .
لكدكوب
(
lakad - kub
) ص . پ .
لگدكوب .
لكز
(
lakz
) م . ع . لگد زدن بر سينه . و مشت بر گردن زدن . و بدست و يا بكارد زدن بر سينه و يا گلو ( و الفعل من نصر ) .
لكز
(
lakez
) ص . ع . بخيل .
لكس
(
lakes
) ص . ع . رجل لكس شكس : مرد بدخوى سركش نافرمان بر .
لكض
(
lakz
) م . ع . لكضه لكضا ( از باب نصر ) : با مشت زد آن را .
لكع
(
lak '
) ا . ع . گزيدگى مار و كژدم .
و اكل و شرب . و سر زدن بره پستان مادر را هنگام شير مكيدن ( و الفعل من فتح ) .
لكع
(
lek '
) ا . ع . كوتاه بالا و قصير .
لكع
(
laka '
) م . ع . لكع لكعا و لكاعة مر . لكاعة .
لكع
(
laka '
) و (
lak '
) م . ع . لكع عليه الوسخ لكعا و لكعا ( از باب سمع ) : چسبيد چرك به روى و لازم شد آن را .
لكع
(
loka '
) ص . ع . لئيم و خوار و ناكس و احمق .
لكع
(
loka '
) ا . ع . بندهء ذليل النفس و خوار . و بندهء احمق و گول . و كسى كه متوجه گفتگو و جز آن نباشد . و كرهء اسب . و كرهء خر .
و كودك خرد . و در نداى مرد چركين مىگويند :
يا لكع و در اثنين مىگويند : يا ذوى لكع زيرا كه به اين معنى غير منصرف است ولى باسب نر : لكع مىگويند زيرا كه به اين معنى منصرف مىباشد و همچنين بكودك لكع مىگويند .
و در حديث مراد از لكع حسنين سلام اللّه عليهما مىباشد .
لكعاء
(
lak ' '
) ص . ع . زن لئيم و ناكس و خوار و احمق .
لكعة
(
loka'at
) ا . ع . اسب ماده و ماديان .
لكفو
(
lakfu
) ا . ع . گروهى از زنگيان .
لكك
(
lekak
) ا . پ . آلوى ترش .
لكك
(
lokak
) ع . ج . لكاك .
لكل
(
lekal
) ا . ع . امرود و گلابى .
لكلك
(
laklak
) ا . پ . سخنان هرزه و ياوه . و نام مرغى كه داراى پاها و گردن دراز مىباشد و لقلق نيز مىگويند .
لكلك
(
leklek
) ا . پ . چوبكى كه بر دول آسيا نصب كنند و چون آسيا به حركت آيد سر آن چوبك بر دول خورد و دانه در گلوى آسيا ريزد .
لكلك
(
loklok
) و (
laklak
) ا . ع .
شتر كوتاه ستبر درشت اندام .
لكلكه
(
laklake
) ا . پ . سخنان هرزه و بيهوده .
لكلكه
(
lekleke
) ا . پ . چوبك دول آسيا كه لكلك نيز گويند .
لكم
(
lakm
) م . ع . لكمته لكما ( از باب نصر ) : مشت زدم و يا لگد زدم آن را .
و راندم و دور كردم آن را .
لكم
(
la - kom
) ع . يعنى از براى شما .
لكن
(
lakan
) ا . پ . طشت و لگن و ظرفى كه در آن دست و پاى و بدن را شويند . و شمعدان و عود سوز و مجمره و منقل آتش و آتش دان كلان . و جامهء فانوس .
لكن
(
lakan
) ا . ع . طشت و لگن .
لكن
(
lakan
) م . ع . لكن لكنا و لكنة و لكنونة و لكونة ( از باب سمع ) : درماند بسخن .
لكن
(
l ken
) ع . يعنى اما و مگر . و هنوز .
و حال آنكه و مىگويند حرف ابتدائى است كه عمل نمىكند و اگر پس از آن كلامى واقع شود فقط بمعنى استدراك خواهد بود و حرف عاطفه نيست خواه با واو استعمال شود مانند : و لكن كانوا هم الظالمين و يا بدون واو مانند :
« ان ابن ورقاء لا تخشى بوادره * لكن وقائعه فى الحرب تنتظر »
و هر گاه پس از آن كلمهء مفرد باشد عاطفه خواهد بود ولى به دو شرط يكى آنكه بر آن نفى و يا نهى مقدم باشد مانند : ما قام زيد لكن عمرو و لا يقم زيد لكن عمرو ، دويم آنكه مقترن بواو نباشد .
لكن
(
l kenna
) ع . بمعنى اما و مگر . و هنوز و حال آنكه . از حروف مشبه بفعل است كه نصب مىدهد اسم را و رفع مىكند خبر را و در استدراك استعمال مىگردد يعنى ثابت مىشود از براى ما بعد آن حكمى كه مخالف ما قبل آن