عزوبت
(
ozubat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بىزنى و مجردى .
عزوة
(
ezvat
) ا . ع . نسبت . و دعوى نسبت : اسم است نوع و هيئت اعتزاء و مر نوع و هيئت عزورا . يق : انه لحسن العزوة .
عزور
(
azvar
) ا . ع . بدخلق . و بىغيرت دربارهء زن خود و ديوث .
عزورة
(
azvarat
) ا . ع . پشته .
عزوز
(
azuz
) ص . ع . ماده شتر و يا ماده بزى كه سوراخ پستانش تنگ باشد .
ج : عزز .
عزوز
(
ozuz
) م . ع . عز عزازا و عزوزا . مر . عزاز .
عزوف
(
azuf
) ص . ع . دلتنگ و بر تافته روى از چيزى .
عزوف
(
azuf
) م . ع . عزفت نفسى عنه عزوفا ( از باب نصر و ضرب ) :
ناخواهانى نمود نفس من و برگشت از آن و ملول شد . و عزفت نفسى عن الدنيا :
بازداشتم نفس خود را از دنيا .
عزوق
(
azuq
) ا . ع . بار درخت پسته در حالتى كه مغز نابسته باشد و آن را در دباغت به كار برند و به فارسى بزغنج گويند . و بار درختى زبانگز و بدمزه .
عزوم
(
azum
) ا . ع . پيره زال . و ماده شتر مسن كه در آن اندكى قوت باشد .
عزومة
(
azumat
) ا . ع . جشن در باغستانها معمول دهقانها .
عزومة
(
ozumat
) ا . ع . ضيافت و مهمانى .
عزون
(
ezun
) ع . ج . عزة .
عزوى
(
azv
) ع . كلمه ايست كه بدان عطوفت و مهربانى مىخواهند .
عزه
(
ezh
) و (
azeh
) و عزهاء (
ezh '
) و عزهاة
(
ezh t
) ص . ع . مردى كه جماع و طرب دوست ندارد و باز گردندهء از آن . و ناكس . و آنكه نپوشد كينهء صاحب خود را . ج : عزاه و عزهون و عزاهى .
عزهاة
(
ezh t
) ا . ع . زن پير كه دلش بكودكى راغب و مايل باشد .
عزهانى
(
ozh niyy
) ص . ع . عزه .
يق : رجل عزهانى اى عزه .
عزهل
(
ezhel
) ا . ع . در گذرنده و پيشى گيرندهء شتابرو .
عزهل
(
ezhel
) و (
azhal
) ا . ع . مرد دو دله و مضطرب . و كبوتر نر و چوزهء آن .
عزهل
(
ezhall
) ا . ع . فارغ از هر چيزى .
عزهوة
(
ezhovat
) ص . ع . عزه . يق :
رجل عزهوة اى عزه .
عزهول
(
ozhul
) ا . ع . در گذرنده و پيشىگيرندهء شتابرو . و شتر نر بر سر خود گذاشته . و شتر نر بچرا رها كرده . ج .
عزاهيل . و تيزرو و چست و سبك روح .
عزهون
(
ezhuna
) ع . ج . عزه و عزه و عزهاء و عزهاة و عزهى .
عزهون
(
ezhuna
) و (
ozhuna
) ص .
ع . كسى كه جماع و طرب دوست ندارد و از زنان و از هر قسم طربى كناره مىجويد .
عزهى
(
ezh
) و (
ezhiyy
) ص . ع .
عزه . يق : رجل عزهى او عزهى اى عزه .
عزى
(
azi
) ص . ع . شكيبا و صابر .
عزى
(
ez
) ع . ج . عزة .
عزى
(
ozz
) ا و ص . ع . زن ارجمند و كمياب . و زن دوست داشته شده . و مونث اعز . و نام بتى مر قريش و بنى كنانه را و گفتهاند كه عزى نام درختى بود از جنس طلح كه گروه غطفان آن را مىپرستيدند و آن حضرت صلى اللّه عليه و آله خالد بن وليد رضى اللّه عنه را مأمور فرمود تا آن معبد را خراب كرده و آن درخت را سوزانيد .
عزيب
(
azib
) ص . ع . مرد بىزن . و مردى كه از اهل و مال خود دور شود . ج :
اعزاب .
عزيب
(
azib
) ص . ع . ج . عازب . يق :
ابل عزيب : شترانى كه از صاحب خود در چراگاه دور روند و شب برنگردند .
عزية
(
ezyat
) ا . ع . نسبت . و دعوى نسبت : اسم است مر نوع و هيئت اعتزاء و مر نوع و هيئت عزو را . يق : انه لحسن العزية .
عزير
(
azir
) ا . ع . بهاى گياه درودهء از علف زار .
عزير
(
ozayr
) ا . ع . نام پيغمبرى ( غير منصرف است ) .
عزيز
(
aziz
) ا و ص . ع . كمياب . و ارجمند و گرامى . و ناموجود . ج : عزاز و عزازة و اعزة و اعزاء . و نيز صفتى از صفات بارىتعالى . و پادشاه . و پادشاه مصر و يا اسكندريه .
و از اعلام است . و عزيز الانتقام :
خداوند عالم كه منتقم حقيقى است . و عزيز مقتدر : خداوند تبارك و تعالى .
عزيز
(
aziz
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - كمياب و مرغوب . و ارجمند و شريف و بزرگوار و با عزت . و گرانمايه و قيمتى و گرانبها . و نادر و پسنديده و برگزيده . و با شكوه . و بىنظير . و با جلال . و غالب و قادر و توانا . و محترم . و ديندار و پارسا .
و مردم گرانمايه و ارجمند و شريف . ج :
عزيزان . و عزيز الوجود : كمياب و نادر .
عزيز
(
ozayz
) ا . ع . نام سرمهاى .
عزيزاء
(
ozayz '
) ا . ع . سرين اسب و طرف آن .
عزيزان
(
aziz n
) پ . ج . عزيز .