عزة
(
ezat
) ا . ع . گروه مجتمع از مردم .
ج : عزون و عزى .
عزة
(
azzat
) ا . ع . آهو برهء ماده . و زن جوان . و نام زنى . و نام خواهر معاويه .
عزة
(
ezzat
) ا . ع . ارجمندى و عزيزى .
و چيرگى . و قوت . و شدت .
عزة
(
ezzat
) م . ع . عزعزا و عزة و عزازة . مر . عز .
عزت
(
ezzat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عظمت و بزرگوارى و ارجمندى و ارج و سرافرازى . و قدرت و توانائى و زور . و حرمت و آبرو و عزيزى . و كميابى .
عزت آثار
(
ezzat - s r
) ص . پ .
صاحب علامات افتخار و شرف .
عزت خواه
(
ezzat - x h
) ص . پ .
دوست و رفيق و مصاحب . و پيرو و بستهء بجلال ديگرى .
عزت قرار
(
ezzat - qar r
) ص . پ .
مشهور و با جلال . و از القاب پادشاهى .
عزت موفور
(
ezzat - mavfur
) ص .
پ . مجلل و با جلال و محترم .
عزج
(
azj
) م . ع . عزجه عزجا ( از باب نصر ) : دور كرد او را . و عزج الجارية : گائيد آن كنيزك را . و عزج الارض بالمسحاة : برگردانيد زمين را ببيل .
عزد
(
azd
) م . ع . عزد جاريته عزدا ( از باب فتح ) : گائيد كنيزك خود را .
عزر
(
azr
) ا . ع . بهاى علف زار هرگاه علف مزارع آن را بدروند و بفروشند .
عزر
(
azr
) م . ع . عزره عزرا ( از باب ضرب ) : نكوهش كرد او را . و عزر فلانا : يارى نمود و اعانت كرد فلان را .
و عزر زيدا : بازداشت زيد را . و عزر جاريته : گائيد كنيزك خود را . و عرزه على الامر : بستم و اجبار داشت او را بر آن كار . و عزر عمروا :
آگاه گردانيد عمرو را بر امور دين و فرايض و احكام .
عزرائل
(
ezr 'el
) و عزرائيل (
ezr 'il
) و عزريل
(
ezril
) ا . ع .
ملك الموت و قابض ارواح كه به فارسى جانشكر و جانگير نيز گويند .
عزز
(
ozoz
) ع . ج . عزوز .
عزط
(
azt
) م . ع . عزط المراة عزطا ( از باب نصر ) : گائيد آن زن را .
عزعز
(
az'az
) ا . ع . كلمهايست كه بدان گوسپندان را مىرانند .
عزعزة
(
az'azat
) م . ع . چيره شدن بر كسى در معازة . و راندن و زجر نمودن گوسپندان را .
عزف
(
azf
) ا . ع . بانگ و آواز جن و پرى و هو جرس يسمع بالليل فى المفاوز .
و بازى و لعب . و عزف الرياح : آواز باد .
عزف
(
azf
) م . ع . عزف عزفا ( از باب ضرب ) : پائيد بر أكل و شرب . و عزف البعير : جهيد گلوى آن شتر وقت مرگ . و عزف عزفا و عزيفا : بازى كرد بمفاوز و آن سازى است شبيه بعود و طنبور .
عزف
(
ozf
) ا . ع . كبوتر وحشى .
عزق
(
azq
) م . ع . عزقت الارض عزقا ( از باب ضرب ) : شكافتم زمين را و اين فعل مخصوص است بشكافتن زمين .
و عزق عزقا ( از باب نصر ) : شتابى نمود در دويدن و تند دويد . و عزق الخير عنى : باز داشت نيكوئى را از من . و عزقته ضربا : مبالغه كردم در زدن او .
عزق
(
azaq
) م . ع . عزق به عزقا ( از باب سمع ) : چسپيد بوى و لازم گرفت او را .
عزق
(
azeq
) ص . ع . دشوار خوى و دون همت ناكس .
عزق
(
ozoq
) ا . ع . كسانى كه گندم را با باد پاك مىكنند . و مردمان بدخوى . و شتران بدخوى .
عزل
(
azl
) ا . ع . آنچه پيشكى در بيت المال وارد شود درصورتىكه غير موزون و غير منتقد باشد . و نام موضعى .
عزل
(
azl
) م . ع . عزلت الشيئى عن غيره عزلا ( از باب ضرب ) : باز داشتم آن چيز را از غير او و يكسو نمودم . و عزلت النائب و الوكيل فعزل هو ( مجهولا ) :
باز داشتم و اخراج كردم نايب و وكيل را از آنچه در حكم وى بود پس اخراج كرده شد .
و عزل المجامع امته : بازداشت جماع كننده كنيز خود را از آب منى يعنى نزديك انزال خود را عقب كشيده در بيرون فرج انزال كرد و نخواست فرزند آورد . الحديث : نهى النبى صلى اللّه عليه و آله عن العزل عن الحرة الا باذنها .
عزل
(
azl
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بيغى و باز داشت از كار و شغل و منصب و بيكارى و خانه نشينى . و عزل كردن :
از شغل و منصب كسى را بازداشتن .
عزل
(
ozl
) ا . ع . ضعف و سستى . و بيكارى . و بىسازى و بىسلاحى .
عزل
(
ozl
) و (
ozzal
) ع . ج . اعزل .
عزل
(
azal
) ا . ع . بيكارى . و بىسازى و بىسلاحى . و عزل الحمار : مؤخر خر .
يق : اقرع عزل حمارك .
عزل
(
ozol
) ا . ع . مرد بىسلاح . ج :
اعزال .
عزلاء
(
azl '
) ا . ع . سرين . و كون .
و دهان . و جاى ريزش آب از مشك و مانند آن . و دهان زيرين توشهدان . ج : عزالى و