عسالق
(
as leq
) ع . ج . عسلق و عسلق .
عسالق
(
os leq
) ا . ع . بمعنى عسلق و و - عسلق است .
عساليج
(
as lij
) ع . ج . عسلوج .
عساود
(
as ved
) ع . ج . عسودة .
عسب
(
asb
) م . ع . عسب الفحل الناقة عسبا ( از باب ضرب ) : بر جست گشن بر ماده شتر . و عسب الرجل :
بكرايه داد آن مرد گشن را جهة گشنى . و عسب فحله : بكرايه داد گشن خود را . و نهى النبى صلى اللّه عليه و آله عن عسب الفحل .
عسب
(
asb
) ا . ع . منى گشن و نسل آن .
و فرزند .
عسب
(
osb
) ا . ع . شاخههاى خرما بن كه راست و بىبرگ باشد .
عسب
(
aseb
) ص . ع . رأس عسب :
سرى كه از دير شانه ناكرده باشند .
عسبار
(
esb r
) و عسبارة
(
esb rat
) ا . ع . بچهء از كفتار و از گرگ . و بچهء گرگ .
عسبان
(
osb n
) ع . ج . عسيب .
عسبة
(
asbat
) ا . ع . كفتگى در كوه .
عسبر
(
osbor
) ا . ع . پلنگ نر .
عسبرة
(
osborat
) ا . ع . پلنگ ماده . و ماده شتر تيزرو گرامى نژاد .
عسبق
(
esbeq
) ا . ع . درختى تلخ كه در مداواى جراحت به كار برند .
عسبلة
(
asbalat
) م . ع . عسبل الناس عسبلة : با همديگر آمد و شد كردند مردمان و با هم مراوده كردند .
عسبور
(
osbur
) ا . ع . بچهء سگ از ماده گرگ .
عسبورة
(
osburat
) ا . ع . بچهء سگ از ماده گرگ . و ماده شتر شتاب رو گزيدهء نجيب .
عسج
(
asj
) ا . ع . گردن دراز كردن در رفتار . و شتاب روى .
عسج
(
asj
) م . ع . عسج البعير عسجا ( از باب نصر ) : گردن دراز كرد آن شتر در رفتن . و بشتاب رفت .
عسج
(
asaj
) م . ع . عسج المال عسجا ( از باب سمع ) : بيمار گرديدند آن شتران از خوردن خار عوسج .
عسجد
(
asjad
) ا . ع . طلا و زر . و گوهر هر قسم كه باشد مانند مرواريد و ياقوت . و شتر درشت تنومند .
عسجدية
(
asjadiyyat
) ا . ع . شتر بچگان بزرگ . و شتران زربار و بر نشستنى ملوك و آن شترانى بودند كه جهة نعمان بن منذر بياراستندى . و نام اسبى و موضعى .
عسجر
(
asjar
) ا . ع . نمك و ملح .
عسجرة
(
asjarat
) م . ع . عسجر اللحم عسجرة : نمك زد گوشت را .
و عسجرت الابل : پيوسته در سير و سفر بودند شتران . و عسجر الى فلان : تيز نگريست بسوى فلان .
عسجرة
(
asjarat
) ا . ع . خبث و بدى و پليدى .
عسجمة
(
asjamat
) ا . ع . سبكى و شتابى و خفت و سرعت .
عسد
(
asd
) م . ع . عسد عسدا ( از باب ضرب ) : سير كرد و رفت . و عسد الحبل : سخت تافت ريسمان را : و عسد جاريته : گائيد آن كنيزك خود را .
عسر
(
asr
) م . ع . عسر فلان الغريم عسرا و عسرا : ( از باب ضرب و نصر ) : طلب كرد فلان از غريم دين را در وقت تنگ دستى خود . و عسر فلانا :
آمد از سوى چپ فلان . و عسرت المرأة :
بدشوارى زاد آن زن . و عسر الوالد من مال ولده : بقهر و ناپسندى گرفت والد مال را از ولد خود . و عسرت الناقة عسرا و عسرانا ( از باب ضرب ) : دم برداشت آن ماده شتر در وقت دويدن . و نيز از سوى چپ آمد .
عسر
(
esr
) و (
asr
) ا . ع . نام قبيلهاى از جن و يا زمينى كه در آن جن مىباشد .
عسر
(
osr
) ا . ع . فقر .
عسر
(
osr
) م . ع . عسر عسرا و عسرا . مر . عسر .
عسر
(
osr
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دشوارى و سختى . و عسر البول :
سختى و دشوارى كه در كميز انداختن بهم رسد . و عسر النفس : نفس تنگى و تا سه .
عسر
(
osr
) و (
osor
) م . ع . عسر عسرا و عسرا و عسارة . مر . عسارة .
عسر
(
osr
) و (
osor
) ا . ع . دشوارى و سختى خلاف يسر .
عسر
(
asar
) م . ع . عسر عليه الامر عسرا ( از باب سمع ) : در پيچان شد به روى آن كار . و عسر الامر : مشكل و سخت شد آن كار . و عسرت اليد : با هر دو دست كار را بزابر نمود . و عسر الرجل عسرا و عسارة : كم شد سماحت آن مرد در كارها و در دشوارى افتاد .
عسر
(
asar
) ا . ع . دشوارى . و بدخوئى .
و زفتى .
عسر
(
aser
) ص . ع . مختلط و در پيچان .
و دشوار و مشكل . و يوم عسر : روز سخت و روز بد . و حاجة عسر : نياز دشوار . و عسر بين العسر : نيك بدخوى .
و بعير عسر : شترى كه پيش از رام شدن سوار شوند .
عسراء
(
asr '
) ص . ع . زنى كه با دست چپ كار مىكند . و عسراء يسرة : زنى