هر خوشبوئى كه بر صدغ مالند . و بىپدر و آنكه پدر و مادرش هر دو مرده باشند . و عجمى مادر مرده . و شتر بچهء سهيل ديده ، گويند چون سهيل برآيد ساربان گوش شتر بچه را گرفته و روى آن را سوى سهيل كند و گويد : أ ترى سهيلا و اللّه لا تذوق بعد قطرة لبن و سپس طپانچه بررخ آن مىزند و رها مىكند آن را و پستان مادر آن را مىبندد تا شير نمكد . و نيز لطيم : نام گشنى از شتران . و نام چند اسب . و لطيم لطيم : كلمهايست كه بدان بزان را بدوشيدن مىخوانند .
لطيمة
(
latimat
) ا . ع . مشك . و طبلهء مشك . و بازار عطاران . و ستورى كه بار و رخت عطار و بزاز را برداشته باشد . ج :
لطائم .
لظ
(
lazz
) ا و ص . ع . مرد دشوار خوى درشت سختگير . و رجل كظ لظ ( از اتباع است ) يعنى مرد سختگير دشوارخوى .
مر . كظ .
لظ
(
lazz
) م . ع . لظ فلان بفلان لظا ( از باب نصر ) : لازم گرفت فلان مر فلان را . و لظ فلانا : راند فلان را . و لظ عليه لظا و لظيظا : ستيهيد بر آن و الحاح كرد .
لظأ
(
laz '
) ا . ع . چيز اندك . يق :
ما تركت عنده الا لظأ اى قليلا .
لظاظ
(
lez z
) م . ع . ملاظة و الحاح و ستيهيدن در جنگ .
لظلاظ
(
lazl z
) ا و ص . ع . مرد دشوار خوى درشت سختگير . و يوم لظلاظ :
روز سخت گرم .
لظلظة
(
lazlazat
) م . ع . لظلظت الحية لظلظة : جنبيد آن مار و سر جنبانيد از شدت خشم .
لظه
(
lazh
) م . ع . لظهه لظها ( از باب فتح ) : طپانچه زد بر آن و كشيده زد .
لظى
(
laz
) ا . ع . آتش . و زبانهء آتش مونث آيد . و معرفة : از اسمهاى دوزخ است و غير منصرف است و الف و لام بر آن داخل نمىگردد .
لظى
(
laz
) م . ع . لظيت النار لظى ( از باب سمع ) : زبانه زد آتش .
لظيظ
(
laziz
) م . ع . لظ لظا و لظيظا . مر . لظ .
لع
(
la '
) ع . مخفف لعا (
la'an
) .
لع
(
la ' '
) ا . ع . مرد حريص تيز شهوت .
لع
(
la ' '
) م . ع . لع السراب لعا :
درخشيد سراب .
لعا
(
la'an
) ع . كلمهاى كه در بلند شدن لغزنده گويند كه چون كسى بلغزد دربارهء وى دعا كرده مىگويند : لعا لك و يا لع لك و يا لعلعا لك و يا لعلع لك .
لعا
(
la '
) ا . ع . بد خوى فرومايهء بىمروت آزمند .
لعاء
(
le ' '
) ع . ج . لعو و لعوة .
لعاب
(
le ' b
) م . ع . ملاعبة .
لعاب
(
lo ' b
) ا . ع . آب دهن كه روان باشد .
يق : تكلم حتى سال لعابه . و لعاب النحل : انگبين . و لعاب الشمس :
سراب و آنچه در شدت گرماى روز به نظر مىآيد كه مانند تار عنكبوت از آسمان فرود مىآيد .
لعاب
(
la ' b
) و (
lo ' b
) . پ . - مأخوذ از تازى - هر مايع غليظ و چسبنده و لزجى .
و لعاب دهن : آب دهن و گليز و يفج . و لعاب عنكبوت : تنيدهء عنكبوت . و طراحى هو نقاشى . و لعاب گاو و يا لعاب گوزن :
كاغذ سفيد و روشنى . و سپيدهء صبح . و برف و شبنمى كه روى زمين را سپيد كند . و لعاب لعل : آفتاب . و لعاب لعل سان : مى سرخ . و لعاب مگس : انگبين و مى انگورى .
لعاب
(
la ' ' b
) ص . ع . رجل لعاب :
مرد بسيار بازيگر .
لعاب
(
la ' ' b
) ا . ع . معلم و آموزندهء هر بازى . و معلم ورزش . و نام اسبى .
لعابدار
(
la ' b - d r
) ص . پ . چسبدار و هر چيز كه در آن چسبندگى باشد .
لعابناك
(
la ' b - n k
) ص . پ . هر چيز چسبناك و لزج مانند آب دهن .
لعابى
(
la ' bi
) ص . پ . منسوب بلعاب و لزج و چسبنده و چسبناك .
لعاة
(
la ' t
) ا . ع . سگ ماده .
لعاع
(
lo '
) ا . ع . گياه نازك در اولين رستن .
لعاعة
(
lo 'at
) ا . ع . كاسنى . و خصب و ارزانى سال . و دنيا و اين جهان . و يك آشام شراب . و گياه خفيف سبك خواه مستور چريده و يا نچريده باشد .
لعاعة
(
la ' ' 'at
) ا . ع . آنكه بتكلف و با نادرستى الحان آرد .
لعاق
(
lo ' q
) ا . ع . آنچه در دهن پس از ليسيدن چيزى بماند .
لعامظ
(
la ' mez
) و لعامظة (
la ' mezat
) و لعاميظ
(
la ' miz
) ع . ج . لعمظ و لعموظة و لعموظ .
لعان
(
le ' n
) م . ع . ملاعنة و بر يكديگر لعنت خواندن شوى و زن . و لا عن الحاكم بينهما لعانا : حكم كرد حاكم ما بين آن دو .
لعان
(
le ' n
) ا . ع . ج . لعنة .
لعان
(
le ' n
) ا . ع . طرد و ابعاد و راندگى . و در اصطلاح مباهلهء ما بين زن و شوى در ازالهء حد و يا ولد بلفظ مخصوص .
الحديث عن الرضا عليه السلام : و قد سئل كيف الملاعنة ، قال عليه السلام : يقعد الامام و يجعل ظهره الى القبلة و يجعل الرجل عن يمينه و المراة و الصبى عن يساره . و فى رواية : ثم