و رفق كه بر بندگان مبذول فرمايد .
لطف
(
lott
) م . ع . لطف لطفا ( از باب نصر ) : نرمى نمود . و نزديك شد . و لطف الله لك : رسانيد خداى مطلوب و مرام ترا برحمت خود . و لطف الله بنا :
سود رسانيد خدا بما و رفق كرد و نرمى نمود .
و ما الطفه ( بصيغهء تعجب ) اى ما ارفقه . و الطف منه اى ارق منه . و لطف لطفا و لطافة مر . لطافة (
lat fat
) .
لطف
(
lotf
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نرمى و مدارا و همراهى و مروت و مهربانى و نوازش و نيكوئى . و كرم و بذل و سخاوت و شفقت و توجه . و لطافت و ظرافت . و لطف كردن :
توجه كردن و مهربانى و شفقت نمودن و احسان كردن .
لطف
(
lataf
) ا . ع . نرمى . و توفيق خداى تعالى ( اسم است الطاف را ) . و اندك از طعام و جز آن .
لطفا
(
lotfan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور احسان و شفقت و مهربانى و بطور نوازش .
لطفا و كرما
(
lotfan - va - karaman
) م .
ف . پ . بطور احسان و كرم و جوانمردى .
لطفاء
(
lotaf '
) ع . ج . لطيف (
latif
) .
لطفان
(
latf n
) ص . ع . نيكوئى كننده .
لطفة
(
latafat
) ا . ع . هديه . يق : جاءتنا لطفة من فلان .
لطفى
(
lotfi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پسر خوانده و فرزند ديگرى را بجاى فرزند خود گرفتن .
لطلط
(
letlet
) ا . ع . ستبر و بزرگ دندان .
و ماده شتر كلانسال . و زن گندهء پير بىدندان .
لطم
(
latm
) م . ع . لطمت المراة وجهها لطما ( از باب ضرب ) : طپانچه زد آن زن بر رخسار خود . و لطمه : طپانچه زد بر صورت آن . و با كف دست زد بر جسد آن . المثل : لو ذات سوار لطمتنى قالته امراة لطمتها غير كفوها ( و لو در اين جا بمعنى تمنى مىباشد ) . و لطمه به لطما ( نيز از باب ضرب ) : چسبانيد آن را به آن . و لطم الفرس ( مجهولا ) : گرفت سپيدى پيشانى آن اسب يكى از دو نيمهء صورت وى را . و يق ايضا : لطمت غرة الفرس .
لطم
(
lotom
) ع . ج . لطيم (
latim
) .
لطمات
(
latam t
) ع . ج . لطمة (
latmat
) .
لطمات
(
latam t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ناملايمات و صدمات و لطمهها .
لطمة
(
latmat
) ا . ع . يك بار طپانچه زدن .
ج : لطمات .
لطمه
(
latme
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سيلى و كشيده و طپانچه . و صدمه و آسيب و ضرر و هر چيز كه مانع اجراى كارى گردد .
لطمى
(
latamiyy
) ص . ع . معطر و خوشبو .
لطو
(
latv
) م . ع . لطا لطوا ( از باب نصر ) : پناه برد به سنگ و يا بغار .
لطوء
(
lotu '
) م . ع . لطا لطا و لطوء مر . لطأ (
lat '
) .
لطوخ
(
latux
) ا . ع . آنچه بدان چيزى آلوده گردد .
لطه
(
lath
) م . ع . لطهه لطها ( از باب فتح ) : طپانچه زد آن را . و با كف دست زد . و كشيده زد .
لطى
(
laty
) م . ع . لطى بالارض لطيا ( از باب سمع ) : چسبيد بر زمين .
و لطى فلانا : گران گردانيد فلان را . و لطى الرجل بذلك : گمان كرد كه اين در نزد آن مردست .
لطيخ
(
lettix
) ص . ع . رجل لطيخ :
مرد گول و احمق .
لطيف
(
latif
) ص . ع . باريك و ريزه . ج :
لطاف و لطفاء . و سخنى كه معنى آن غامض و مخفى و پوشيده باشد . و اللطيف : از نامهاى خداى تعالى جل شأنه يعنى نيكوئى كنندهء ببندگان از رسانيدن منافع برفق و لطف و احسان رسانندهء به آنها و داناى بر خفاياى امور بندگان و دقايق كارها .
لطيف
(
latif
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - ظريف و نازك و خوشنما و زيبا و نيك منظر و رعنا و پسنديده و نازنين و دلپذير و خوشطبع .
و نيكانديش و خيرخواه . و ملايم . و متواضع و شفيق و مهربان . و تنك و نازك و خوش مزه و با نزاكت و نرمى .
لطيفة
(
latifat
) ص . ع . مونث لطيف .
ج : لطاف و لطائف .
لطيف طبع
(
latif - tab '
) ص . پ .
خوشخوى و سليم النفس .
لطيف غذا
(
latif - qez
) ا . پ . غذاى سبك و خوشگوار .
لطيف مشرب
(
latif - macrab
) ص .
پ . خوشطبع و لطيفهگو .
لطيفه
(
latife
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بزله و خوشطبعى و خوشمزگى و شوخى و مزاح . و لطيفه كردن : بزله گوئى كردن .
لطيفه باز
(
latife - b z
) و لطيفه طراز (
latife - ter z
) و لطيفهگوى
(
latife - guy
) ص . پ . بزلهگوى و خوشطبع و ظريف .
لطيم
(
latim
) ا و ص . ع . ملطوم و طپانچه زده . و اسبى كه سپيدى پيشانى يكى از دو نيمهء صورت آن را گرفته باشد و به اين معنى مذكر و مونث در وى يكسانست . ج : لطم (
lotom
) .
و نيز لطيم : اسب نهم رهان . و مشك و