لطأ
(
lat '
) م . ع . لطا بالارض لطأ و لطوء ( از باب فتح و سمع ) : چسبيد و دو سيد بر زمين . و لتلا فلانا بالعصا :
به چوب دستى زد فلان را و يا خاص است به بر پشت زدن به چوب دستى .
لطاة
(
lat t
) ا . ع . جاى و مرضع . و زمين .
و پيشانى . و ميانهء پيشانى . و گروه دزدانى كه نزديك شخص باشند . و ثقل و گرانى .
يق : القى بلطاته اى شقله . و دائرة ابلطاة : دايرهاى از مويها كه در ميان پيشانى اسب و جز آن باشد .
لطاخة
(
lot xat
) ا . ع . آنچه آلوده گردد به چيزى .
لطاط
(
lat te
) ا . ع . خشك سال سخت كه در آن دهش و عطارا يك جا فراموش كند .
لطاط
(
let t
) ا . ع . كرانهء برآمدهء سر كوه .
لطاط
(
let t
) ع . ج . لط (
latt
) .
لطاع
(
latt '
) ص . ع . رجل لطاع :
مردى كه بمكد و بليسد انگشتان را وقت خوردن .
لطاف
(
let f
) ع . ج . لطيف . و ج . لطيفة .
لطافة
(
lat fat
) م . ع . لطف لطافة و لطفا ( از باب كرم ) : ريزه و خرد شد و كوچك گشت حجم آن و باريك گشت .
و هو الطف منه اى ادق .
لطافت
(
lat fat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نازكى و باريكى و ظرافت و خوش نمائى و زيبائى . و نزاكت و خوش آيندى و خوش طبعى . و شوخى و لطيفه گوئى . و زيركى .
لطام
(
let m
) م . ع . لاطم ملاطمة و لطاما . مر . ملاطمة .
لطائف
(
lat 'ef
) ع . ج : لطيفة .
لطايف
(
let yef
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - لطيفهها و بذلهها و شوخيها . و لطائف الحيل : حيلهها و مكرها . و صنعت مكارى و حيلهبازى .
لطائم
(
lat 'em
) ع . ج . لطيمة .
لطب
(
latab
) م . ع . لطب اللحم بالجلد لطبا ( از باب سمع ) : گوشت و پوست بهم چسبيد از لاغرى ( لغة فى لصب ) .
لطة
(
lattat
) ا . ع . رشتهء آش .
لطث
(
lats
) ا . ع . تباهى و فساد .
لطث
(
lats
) لطثه لطثا ( از باب نصر و ضرب ) : بپهناى دست زد آن را . و يا به چوب پهن زد . و سخت زد و كوفت . و فراهم آورد .
و لطثه بحجر : سنگ انداخت بر وى .
و لطث الامر فلانا : سخت دشوار شد آن كار بر فلان . و لطث الحمل : گران شد بار بر وى .
لطح
(
lath
) م . ع . لطحه لطحا ( از باب فتح ) : به كف دست زد آن را و نرم نرم بر پشت وى زد . و لطح به الارض : بر زمين زد وى را . و نيز لطح : خشك شدن . و حك شدن هر چيزى كه اثرى از آن باقى نماند .
لطخ
(
latx
) ا . ع . اندك و قليل . يق :
فى السماء لطخ من السحاب اى قليل .
لطخ
(
latx
) م . ع . لطخه و به لطخا ( از باب فتح ) : آلود آن را . و لطخ بشر ( مجهولا ) : در بدى و تباهى افگنده شد . و لطخ بيده : زد بدست خود .
لطخ
(
latex
) ص . ع . چركين بد غذا و بد خوراك .
لطخات
(
lotax t
) ع . ج . لطخة (
lotaxat
) .
لطخة
(
lotaxat
) ص . ع . رجل لطخة :
مرد گول احمق . ج : لطخات .
لطس
(
lats
) م . ع . لطسه لطسا ( از باب نصر ) : كوفت آن را . و سخت سپرد آن را و پا سپرد كرد آن را . و لطس الشيىء بالشيىء العريض : زد آن چيز را به اين چيز پهن . و لطس الحجر و نحوه : سنگ و مانند آن انداخت . و لطس فلانا : طپانچه زد فلان را .
و لطس الحجر بالحجر : سنگ را بر سنگ زد .
لطط
(
latat
) م . ع . لطط لططا ( از باب سمع ) : افتاد دندانهاى آن . و نيز لطط :
خورده شدن دندان و ماندن بيخ آن . و نيز منكر شدن حق كسى را . يق : مالك تعينه على لططه .
لطع
(
lat '
) ا . ع . كام دهان . و زير زنخ مردم . ج : الطاع .
لطع
(
l t '
) م . ع . لطعه لطعا ( از باب فتح و سمع ) : ليسيد آن را . و لطع فلانا : به پا زد بر سپس فلان . و لطع زيدا بالعصا ( از باب فتح ) : به چوب دستى زد زيد را . و لطع اسمه : محو كرد اسم آن را .
و ثابت كرد اسم آن را . و لطع عينه :
طپانچه زد بر چشم آن . و لطع الغرض :
بر نشانه رسانيد تير را . و طبع البئر : خشك شد آن آب چاه . و لطع زيد باصبعه :
بمرد زيد .
لطع
(
lot '
) ع . ج . الطع و لطعاء .
لطع
(
lata '
) ا . ع . سپيدى درون لبها چنان كه در سياهان باشد . و باريكى لب . و فرو ريختن دندانها كه بيخ آنها باقى باشد . و كمى گوشت كس زن و لاغرى و كوچكى آن ( و الفعل من سمع ) .
لطعاء
(
lat ' '
) ص . ع . مؤنث الطع :
زن فرو ريخته دندان كه بيخش باقى باشد . ج :
لطع (
lott '
) . و زنى كه فرج آن كمگوشت و لاغر و خرد و كوچك باشد .
لطف
(
lotf
) ا . ع . نرمى در كار و كردار .
و لطف از خداى تعالى توفيق و عصمت و رحمت