و لصوب . و نيز تنگ جاى از كوه و يا از رودبار .
لصب
(
lasah
) م . ع . لصب اللحم بالجلد لصبا ( از باب سمع ) : گوشت و پوست بهم چسبيد از لاغرى . و لصب السيف فى الغمد : استوار شد شمشير در نيام چنان كه نتوان آن را بركشيد . و لصب الخاتم فى الاصبع : چسبان گرديد انگشترى در انگشت و نجنبيد .
لصب
(
laseb
) ا و ص . ع . نوعى از جو .
و بخيل دشوار خوى كه بكس چيزى نمىخواهد بدهد . يق فلان لحز لصب .
لصة
(
lassat
) ا . ع . مؤنث لص : زن دزد . ج : لصات و لصائص .
لصت
(
last
) و (
lest
) و (
lost
) ا . ع .
دزد . ج : لصوت (
losut
) .
لصص
(
lasas
) م . ع . لص لصا و لصاصا و لصصا . مر . لصاص . و نيز لصص : با هم نزديك شدن هر دو دوش .
و متصل گرديدن دندانها با هم . و منضم گشتن دو آرنج اسب در سينه و يا در بر سوى سينه . و تنگ بودن پيشانى . و پيش آمدگى يكى از دو سرون گوسپند و پس رفتن ديگرى . و چسبيدن دوران بهم كه فرجه ميان آنها نباشد ( و الفعل من نصر ) .
لصف
(
lasf
) م . ع . لصفت الحجارة لصفا ( از باب نصر ) : سنگ بر روى هم نهادم جهة بنا . و لصفت السهم :
پى پيچيدم بر تير . و لصف الشيىء لصفا و لصيفا : درخشيد آن چيز .
لصف
(
lasaf
) ا . ع . كبر و يا چيزى كه در بن خيار كبر رويد . و گياهى كه آذان الارنب نيز نامند . و نوعى از خرما . و نام بركه و حوضى . و نيز لصف : خشك شدگى پوست و بر چفسيدگى آن ( و الفعل من سمع ) .
لصق
(
lesq
) ا . ع . متصل و ملاصق و همراه . يق : فلان لصقى او بلصقى اى بجنبى .
لصق
(
lasaq
) م . ع . لصق الشيىء بغيره لصقا و لصوقا ( از باب سمع ) : برچسبيد آن چيز به غير خود . و لصق البعير : برچسفيد شش آن شتر به پهلو و تهيگاه از تشنگى .
لصلصة
(
laslasat
) م . ع . جنبانيدن .
و جنبيدن .
لصو
(
lasv
) م . ع . لصاه و اليه لصوا ( از باب نصر ) : در پيوست با وى جهة تهمت و شك . و لصا المراة : قذف نمود آن زن را و تهمت نهاد بر وى .
لصوب
(
losub
) ع . ج . لصب (
lesb
) .
لصوت
(
losut
) ع . ج . لصت (
last
) .
لصوز
(
losuz
) ا . ع . دزدان ( لغة فى اللصوص ) .
لصوص
(
losus
) ع . ج . لص (
less
) و (
lass
) و (
loss
) .
لصوص
(
losus
) و لصوصة
(
losusat
) م . ع . لص لصاصا ، لصوصا و لصوصة مر . لصاص .
لصوصة
(
losusat
) ا . ع . دزدى .
لصوصية
(
lasusiyyat
) و (
losusiyyat
) م . ع . لص لصاصا و لصوصية و لصوصية . مر . لصاص .
لصوصية
(
losusiyyat
) ا . ع . دزدى و شغل دزدى .
لصوغ
(
losuq
) م . ع . لصغ الجلد لصوغا ( از باب فتح ) : بر چفسيد پوست بر استخوان از لاغرى .
لصوق
(
losuq
) م . ع . لصق لصقا و لصوقا مر . لصق .
لصى
(
lasy
) م . ع . لصى اليه ( از باب ضرب ) و لصى اليه ( از باب سمع ) لصيا :
در پيوست با او جهة تهمت و شك . و لصى المراة : قذف كرد آن زن را ( واوى و يائى ) .
لصى
(
lasiyy
) ص . ع . خصى بصى لصى از اتباع خصى مىباشد .
لصيف
(
lasif
) م . ع . لصف لصفا و لصيفا . مر . لصف .
لصيق
(
lasiq
) ص . ع . متصل و ملاصق و همراه . يق : فلان لصيقى اى بجنبى .
لض
(
lazz
) ص . ع . رجل لض : مرد نيك دور كننده و دور كردن فرماينده .
لضلاض
(
lazl z
) ص . ع . دليل لضلاض : رهبر زيرك ماهر .
لضلضة
(
lazlazat
) م . ع . بسيار نگريستن براست و چپ .
لضم
(
lazm
) م . ع . سختى و درشتى كردن و ستيهيدن ( و الفعل من ضرب ) .
لضو
(
lazv
) م . ع . لضا الرجل لضوا ( از باب نصر ) : زيرك گرديد آن .
براهنمائى .
لضى
(
lazy
) م . ع . لضى اليه لضيا ( از باب ضرب و سمع ) : منضم گرديد و در پيوست بوى .
لط
(
latt
) ا . ع . قلاده و گردن بند از دانههاى حنظل رنگ كرده . ج : لطاط (
let t
) .
لط
(
latt
) م . ع . لط بالامر لطا ( از باب ضرب ) : چسبيد و لازم گرفت آن كار را .
و لط على الشيىء : پنهان كرد آن چيز را .
و لط الشيىء : چسبيد بآنچيز . و لط عنه الخبر : پوشيده داشت از وى خبر را .
و لط الباب : بند كرد در را . و لط الستر :
فروهشت پرده را . و كل شيئى سترته فقد لططته . و لط حقه و عن حقه : انكار كرد حق آن را . و لطت الناقة بذنبها : دم در ميان ران در آورد آن ماده شتر هنگام دويدن .