لسيع
(
lasi '
) ص . ع . گزيده مار و ملسوع .
لسيعة
(
lasi'at
) ا . ع . يك قسم گياهى .
لسيق
(
lasiq
) ص . ع . متصل و ملاصق و همراه يقال : هو لسيقى اى بجنبى .
لش
(
lac
) ص . پ . بىحس و بىحركت .
لش
(
loc
) ا . پ . لجن .
لش
(
lacc
) ا . ع . تتم . و سماق . و ماش .
لش
(
lacc
) م . ع . لشه لشا ( از باب نصر ) : راند آن را .
لشت
(
loct
) ا . پ . لش و لجن .
لشتن
(
lactan
) ف ل . م . پ . تماشا كردن و تفرج نمودن .
لشتن
(
lectan
) ف . م . پ . ليسيدن و زبان بر چيزى ماليدن .
لشك
(
lack
) ا . پ . پاره و قطعه .
لشك
(
lack
) و (
leck
) ا . پ . شبنم و رطوبتى كه بر روى زمين و سبزهها نشيند و مانند برف آنها را سپيد كند .
لشكر
(
lackar
) ا . پ . گروهى از مردمان مسلح كه براى جنگ مرتب و منظم شدهاند و عسكر . و لشكر كشيدن : لشكر آوردن و لشكر بردن و سوق عسكر كردن . و پيش لشكر : پيشاهنگ لشكر .
لشكر آراى
(
lackar - r y
) ا . پ . كسى كه داناى نگاه دارى لشكر باشد .
لشكر بدرقه
(
lackar - badraqe
) ا . پ .
راهنماى لشكر .
لشكرپژوه
(
lackar - pejuh
) و لشكر پژه
(
lackar - pejoh
) ا . پ . جاسوس .
لشكر خلاص
(
lackar - xal s
) ص . پ .
زن فاحشه و بد عمل .
لشكرستان
(
lackarsest n
) ا . پ .
اردو و لشكرگاه .
لشكر شكن
(
lackar - cekan
) و لشكر شكوف
(
lackar - cekuf
) ص . پ . مرد شجاع و دلاور كه بر قلب لشكر دشمن حمله كند و آنها را درهم شكند و بشكافد .
لشكر شناس
(
lackar - cen s
) ص . پ .
كسى كه بداند شمارهء لشكر را .
لشكر فروز
(
lackar - faruz
) ص . پ .
كسى كه افتخار لشكر باشد .
لشكركش
(
lackar - kac
) ص . پ . سردار و سپهسالار لشكر .
لشكركشى
(
lackar - kaci
) ا . پ . سردارى و سپهسالارى .
لشكرگاه
(
lackar - g h
) و لشكر گه
(
lackar - gah
) ا . پ . اردو و معسكر صحرائى كه لشكريان در آن سكنا مىگيرند و مشخ مىكنند .
لشكرنشين
(
lackar - necin
) ا . پ . منزل و مقام لشكريان .
لشكرنويس
(
lackar - navis
) ا . پ .
خزانهدار لشكر و محاسب خزانهء لشكر .
لشكرى
(
lackari
) ا ص . پ . منسوب و متعلق بلشكر و سپاهى . و غازى و جنگى و بهادر و پهلوان و سرباز و توپچى و سوار و جز آن و هر سپاهى كه در زير سلاح باشد .
لشكريان
(
lackariy n
) ا . پ . ج . لشكرى يعنى سپاهيان و غازيان و آنان كه زير سلاح مىباشند .
لشك صفت
(
lack - sefat
) ص . پ .
شبيه بشبنم و ژاله .
لشك لشك
(
lack - lack
) م . ف . پ .
قطعه قطعه و پاره پاره .
لشكه
(
lacke
) ا . پ . پاره و قطعه . و شبنم و ژاله .
لشكه لشكه
(
lacke - lacke
) م . ف . پ .
قطعه قطعه و پاره پاره .
لشلاش
(
lacl c
) ص . ع . مضطرب و پريشان . يقال : هو جبان لشلاش اى مضطرب الاحشاء .
لشلشة
(
laclacat
) م . ع . بسيار تردد و آمد و شد كردن در هنگام ترس و بيم و اضطراب .
و حركت احشا در موضعى پس از موضعى .
لشن
(
lacn
) و (
lacan
) و (
lacen
) ص . پ . نرم و لغزنده و بىخشونت و نازك و هموار و صاف و برابر .
لشن
(
lacan
) ا . پ . تكيه و پشتى .
لشو
(
lacv
) م . ع . لشا لشوا ( از باب نصر ) : ذليل و خوار گرديد پس از شوكت و رفعت .
لشى
(
lacyy
) ا . ع . بسيار دوشنده .
لص
(
lass
) م . ع . لصه لصا ( از باب نصر ) : در پرده كرد آن را . و لص الباب : بست در را و برهم داشت آن را . و لص لصا و لصصا و لصاصا و لصوصا و لصوصة و لصوصية مر . لصاص .
لص
(
less
) و (
lass
) و (
loss
) ا .
ع . دزد . ج . الصاص و لصوص .
لصاء
(
les '
) م . ع . لصاه لصاء ( از باب ضرب ) : در آورد خايههاى آن را .
لصاء
(
lassa '
) ص . ع . مؤنث الص : زن دندان بهم : نزديك و سر دوشها نزديك بهم و پيشانى تنگ و زن نيك چسبيده ران . و گوسپندى كه يكى از دو سرونش پيش و ديگرى پس رفته باشد .
لصاب
(
les b
) ع . ج . لصب .
لصات
(
lass t
) ع . ج . لصة (
lassat
) .
لصاص
(
las s
) ا . ع . دزدى و عمل دزدى .
لصاص
(
las s
) م . ع . لص الرجل الشيىء لصا و لصصا و لصوصا و لصوصة و لصوصية و لصوصية ( از باب نصر ) : دزديد آن مرد آن چيز را .
لصائص
(
las 'es
) ع . ج . لصة (
lassat
) .
لصب
(
lesb
) ا . ع . شكاف در كوه كه تنگ تر از لهب و گشادتر از شعب باشد . ج : لصاب