الحمل : چرغون . و لسان السبع : گياهى .
و لسان الصدق : گفتار راست . و ثناى نيكو .
و لصان العصافير : زبان گنجشك . و لسان الفرس : گياهى . و لسان القلزم : درياى احمر .
و لسان الكلب : گياهى . و لسان المزمار :
اطراف ناى گلو و سر حلقوم . و لسان النار :
زبانهء آتش و شعلهء آتش بىدود . و نيز لسان : نام گياهى كه آذان الثور نيز نامند . و ذو لسانين :
غدار و مكار و حيلهباز .
لسان
(
les n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زبان و هزوان و گفتار . و بلسان حال : زبان حال ضد لسان قال . مر . زبان حال .
لسانا
(
les nan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - زبانى . و شفاهى و لفظى و لفظا .
لسان
(
lass n
) ص . ع . زبانآور و فصيح .
لسان
(
loss n
) ا . ع . گياهى .
لسان آشنا
(
les n - cn
) ا . پ . اهل لغت و زباندان و عالم بلغت .
لسان آشنائى
(
les n - cn i
) ا . پ .
لغت شناسى و زباندانى .
لسانى
(
les ni
) ص . پ . زبانى و شفاهى .
لسانية
(
les niyyat
) ا . ع . فصاحت .
لسب
(
lasb
) م . ع . لسبته الحية و غيرها لسبا ( از باب ضرب ) : گزيد آن را مار و جز آن . و لسب فلانا بالسوط : زد فلان را بتازيانه . و لسب به لسبا ( از باب سمع ) : چسبيد به آن . و لسب العسل و نحوه : ليسيد انگبين و مانند آن را .
لسبة
(
lasbat
) ا . ع . گزيدگى مار و عقرب و جز آن . و المراة عقرب حلوة اللسبة :
زن كژدمى است كه گزيدگى آن شيرين است .
لست
(
last
) ص . پ . استوار و محكم و سخت و توانا و قوى و خوب و نيك . و خوبروى و خوشنما .
لست
(
lasto
) ع . كلمهء فعل يعنى نيستم و الست يعنى آيا نيستم .
لسد
(
lasd
) و (
lasad
) م . ع . لسد الولدامه لسدا ( از باب ضرب ) و لسدا ( از باب سمع ) : مكيد آن بچه همهء شير مادر خود را .
و لسد الاناء : به زبان ليسيد آن خنور را . و لسد العسل : با انگشت ليسيد انگبين را .
لسس
(
losos
) ا . ع . شتربانان زيرك و ماهر .
لسع
(
las '
) م . ع . لسعت العقرب و الحية لسعا ( از باب فتح ) : گزيد كژدم و مار و گفتهاند لسع گزيدن با نيش است و لدغ (
ladq
) گزيدن با دهان . و لسع فى الارض :
رفت و سفر كرد . و لسعه بلسانه : اذيت داد او را به زبان و رنجانيد او را .
لسعة
(
las'at
) ا . ع . يك بار گزيدگى .
لسعة
(
los'at
) ا . ع . گزيدگى .
لسعة
(
losa'at
) ص . ع . سخت رنجانندهء مردم به زبان و غيبت كننده . يق : انه للسعة اى قراصة للناس بلسانه .
لسق
(
lesq
) ص . ع . متصل و ملاصق و همراه . يقال : هو لسقى بلسقى اى بجنبى .
لسق
(
lasaq
) م . ع . لسق البعير اسقا ( از باب سمع ) : چسبيد شش آن شتر بر پهلو و تهيگاه از تشنگى .
لسلاس
(
lesl s
) و لسلسة
(
leslesat
) ا .
ع . كوهان بريدهء شتر .
لسم
(
lasam
) م . ع . لسم الرجل لسما ( از باب سمع ) : خاموش بود آن مرد از درماندگى و عجز در سخن نه از عقل و خردمندى . و نيز لسم : پيوسته بودن براهى و لازم گرفتن و چسبيدن .
لسن
(
lasn
) م . ع . لسنه لسنا ( از باب نصر ) : گرفت آن را به زبان خود . و لسن فلانا :
چيره شد بر فلان در ملاسنة و دشنام داد آن را .
و لسن النعل : خراشيد سينهء كفش را و باريك ساخت بالاى آن را . و لسن الجارية : مكيد آب زبان آن دختر را . و لسنته العقرب :
گزيد آن را كژدم .
لسن
(
losn
) ع . ج . لسان (
les n
) .
لسن
(
lesn
) ا . ع . زبان . و سخن . و لغت .
يق : لكل قوم لسن يتكلمون بها و منه قراءة بعضهم : الا بلسن قومه .
لسن
(
losn
) ص . ع . ج . السن و لسناء و لسن (
lasen
) .
لسن
(
lasen
) م . ع . لسن لسنا ( از باب سمع ) : زبان آورد و فصيح گرديد .
لسن
(
lasen
) ص . ع . زبان آور و فصيح .
و آنچه نوكش را باريك مانا بنوك زبان ساخته باشند .
لسن
(
loson
) ع . ج . لسان (
les n
) .
لسناء
(
lasn '
) ص . ع . مؤنث السن :
زن زبانآور و فصيح . ج . لسن (
losn
) .
لسنة
(
lasenat
) ص . ع . مؤنث لسن : زن زبانآور و فصيح .
لسو
(
lasv
) م . ع . لسا لسوا ( از باب نصر ) : بسيار خورد .
لسوب
(
lasub
) و (
lassub
) ا . ع .
چيز اندك . و ما تركت عنده لسوبا اى شيئا كذلك لسوبا .
لسوع
(
losu '
) ا . ع . شقاقها .
لسوع
(
lasu '
) ا . ع . زن دشمن دارندهء شوى .
لسوق
(
losuq
) م . ع . لسق به لسوقا ( از باب سمع ) : چسبيد به آن و ملصق گرديد .
لسوم
(
losum
) م . ع . لسمه لسوما ( از باب سمع ) : لازم گرفت آن را . يق : السم فلانا الطريق اى الزمه اياء فلسمه اى لزمه .