تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2946

مساهمون:

ص٢٩٤٦
بزرگ و كلان .

لبيب

(
labib
) ص . ع . خردمند . ج : الباء (
alebb '
) و لازم گيرندهء كار . و مرد محرم .

لبيب

(
labib
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - عاقل و دانا .

لبيبة

(
labibat
) ا . ع . نوعى از لباس و شاماكچه .

لبيث

(
labis
) ع . از اتباع خبيث است يق : خبيث لبيث .

لبيثة

(
labisat
) ا . ع . گروه مردم از قبايل مختلفه و از هر جنس آميخته .

لبيثة

(
labisat
) م . ع . لبث لبثا و لباثا و لباثة و لبيثة . مر . لبث (
labs
) .

لبيج

(
labij
) ص . ع . برك لبيج : شتران در شب بخوابگاه آيندهء فرو خوابندهء پيرامون سرايها . و شتران مقيم و فرو خوابندهء پيرامون خانه‌ها .

لبيخ

(
labix
) ا . ع . مرد بسيار گوشت .

لبيخة

(
labixat
) ا . ع . نافهء مشك .

لبيد

(
labid
) پ . ح م . لبيدن . ا . گفتگو و سخن لاف و گزاف . و قصه خوان و سخن گزار و شاعر .

لبيد

(
labid
) ا . ع . جوال خرد . و توبره و علف‌دان . و نام چند نفر . و نام چند شاعر .

لبيد

(
labid
) و (
lobayd
) ا . ع . يك قسم مرغى .

لبيدن

(
labidan
) ف ل . پ . سخن لاف و گزاف گفتن و هرزه گوئى كردن .

لبيدى

(
labidi
) ا . پ . قصه خوانى و سخن گزارى . و شاعرى .

لبيذيون

(
labizyun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - شاهتره .

لبيرة

(
labirat
) و (
lebirat
) ا . ع . نام شهرى در اندلس .

لبيس

(
labis
) ا و ص . ع . جامهء بسيار پوشيدهء كهنه شده . و نام يك قسم ماهى . و مثل و مانند . يق : ليس له لبيس اى نظير .

لبيش

(
labic
) و لبيشن (
labican
) و لبيشه (
labice
) ا . پ . لواشه .

لبيق

(
labiq
) ص . ع . رجل لبيق : مرد زيرك و ماهر در كار . و مرد چرب زبان . و مرد جامه بر اندام چسبيده .

لبيقة

(
labiqat
) ص . ع . مؤنث لبيق .

لبيقة

(
labiqat
) ا . ع . زن نيكو و با غنج و دلال .

لبيك

(
labbayk
) ع . كلمهء ايجاب يعنى استاده‌ام در خدمت تو و حاضرم در اطاعت و فرمان بردارى تو .

لبيكة

(
labikat
) ا . ع . گروه مردم و جز آن . و بزهاى با هم آميخته . و گوسپندان آميخته با گوسپندان ديگر . و پنير با پست آميخته . و خرماى با روغن آميخته .

لبين

(
labin
) ص . ع . فرس لبين : اسب پروردهء با شير .

لبين

(
lobayn
) ا . ع . ابو لبين : ذكر و كير .

لبينا

(
labin
) ا . پ . نام نوائى از موسيقى .

لبينة

(
labinat
) ص . ع . شاة او ناقة لبينة : گوسپند و يا شتر شيرده و يا بسيار شيرده . ج : لبائن .

لبينة

(
labinat
) ا . ع . لبينة القميص : خشتك پيراهن

لبينى

(
lobayn
) ا . ع . نام دختر ابليس و يا نام پسر او . و ابو لبينى : كنيهء خود ابليس .

لپ

(
lap
) ا . پ . لقمهء كلان و بزرگ .

لپاچه

(
lap ce
) ا . پ . فرجى و بالاپوش . و شكافتگى و دريدگى .

لپان

(
lap n
) ص . پ . درخشنده و تابنده .

لپچور

(
lap - cnr
) ص . پ . لب بزرگ و كلان لب .

لپ لپ

(
lap - lap
) ا . پ . صدا و آواز آش خوردن و آب خوردن سگ .

لپه

(
lappe
) ا . پ . نخود و باقلاى مقشر كرده . و موج . و لپه زدن : موج زدن . و لپهء نخود : نصف نخود .

لت

(
lat
) ا . پ . چكش و مطرقه . و گرز . و تبر . و ضرب و صدمه و كوفت . و طپانچه . و كتك . و شلاق و تازيانه . و چوب . و پاره و لخت . و توپ قماش و مانند آن . و يك لنگه از هر درى . و پارچهء كتان . و شكم . و نام رودى در ديلمان . و لت خوردن : صدمه خوردن . و لت زدن : چيزى را با چوب بهم زدن و آميختن . و لت لت : پاره پاره و لخت لخت . و يك لت از قماش : يك توپ .

لت

(
latt
) ا . ع . ظرفى از آبگينه و دراز گردن كه بدان آب خورند . ج : لتوت (
lotut
) .

لت

(
latt
) م . ع . لته لتا ( از باب نصر ) : كوفت آن را . و بست آن را . و استوار كرد آن را . و ريزه ريزه كرد و سائيد آن را . و لت الشيىء بالشيىء : چسبانيد اين چيز را به آن چيز و آميخت بعض آن را ببعض و لت السويق : تر كرد پست را با كمى آب . و لت بفلان ( مجهولا ) : چسبيده شد بفلان و قرين آن شد .

لتات

(
lot t
) ا . ع . ريزه‌هاى شكستهء از پوست درخت و هر چيز سائيده و شكسته و كوفته و آميخته .

لتاح

(
lot h
) ص . ع . رجل لتاح : مرد خردمند زيرك و رساى در امور .