لبمة
(
labemat
) ص . ع . مؤنث لبم .
لبن
(
labn
) م . ع . لبنه لبنا ( از باب ضرب و نصر ) : شير خورانيد آن را . و لبن الرجل لبنا ( از باب نصر ) : بسيار خورد آن مرد . و لبن فلانا : به سختى زد فلان را . و لبنه بالعصا لبنا ( از باب ضرب ) : زد او را به چوب دستى . يق : لبنه ثلث لبنات يعنى زد آن را سه مرتبه . و لبن فلان بصخرة : به سنگ زد فلان را . و نيز لبن : خشت ساختن .
لبن
(
leban
) و (
laben
) و (
leben
) ا .
ع . خشت خام . و سفال .
لبن
(
lebn
) و (
lobn
) و (
lobon
) ع .
ج . لبون . و قولهم : كم لبن غنمك و يا كم لبن غنمك يعنى چند گوسپند شيرده دارى .
و قيل : كم لبن (
lebna
) غنمك اى كم رسل غنمك .
لبن
(
laban
) ا . ع . شير . و هو اسم جنس .
ج : البان و لبن كل شجرة ماؤها . و آب هر درخت شيره دار را لبن گويند . و بنات لبن : غده هاى مولد شير . و نيز لبن : درد گردن از بالش .
و جيوه .
لبن
(
laban
) م . ع . لبنت الشاة لبنا ( از باب سمع ) : شيردار شد ميش . و نيز لبن :
درد كردن گردن از بالش .
لبن
(
laben
) ص . ع . رجل لبن : مرد دوست دارندهء شير و نوشندهء شير .
لبن
(
laben
) ع . ج . لبنة . و لبن القميص : خشتك پيراهن .
لبنات
(
laban t
) ع . ج . لبنة .
لبنان
(
lobn n
) ا . ع . نام كوهى نزديك حمص .
لبنانية
(
lobn niyyat
) ص . ع . حاجة لبنانية : حاجة بزرگ و سترگ .
لبنة
(
labnat
) ا . ع . يك مرتبه زدن با چوبدستى . ج : لبنات .
لبنة
(
lebnat
) و (
labenat
) ا . ع .
خشتك پيراهن . و يك عدد خشت و يا سفال . و ابزارى مراهل هيئت و مر ملاحان را كه بدان تعيين ارتفاع كنند .
لبنة
(
lobnat
) ا . ع . نواله . و نوالهء بزرگ .
لبنة
(
labenat
) ص . ع . شاة او ناقة لبنة : گوسپند و يا شتر شيرده و يا بسيار شيرده .
لبنج
(
labanj
) ا . پ . نام قسمى از درخت چنار .
لبنگ
(
labang
) ا . پ . نام كرمى كه ديوك و ارضه نيز گويند .
لبنه
(
labne
) ا . پ . شپشه و كرمى كه غله را ضايع كند و تباه كند .
لبنه
(
lebne
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - خشت . و سفال . و ديوار چهار گوش .
لبنه
(
lobne
) ا . پ . آلتى از اسطرلاب .
لبنى
(
lobn
) ا . ع . نام زنى . و نام درختى كه از آن صمغى مىگيرند موسوم بعسل اللبنى و آن را حصى لبان نيز گويند و به فارسى لبنى گويند .
لبنى
(
labani
) ا . پ . صمغ درختى كه از روم آورند و بر دو قسم است روان آن را ميعهء سائله و خشك آن را حسن لبه گويند .
لبنى
(
labani
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيز كه از شير و ماست سازند .
لبنيات
(
labaniyy t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيزهائى كه از شير عمل آيد مانند ماست و دوغ و كشك و پنير و جز آن .
لبؤ
(
loba '
) و لبوء (
lobo '
) و لبوء
(
lobu '
) ع . ج . لبوءة (
labo'at
) .
لبوات
(
labv t
) ع . ج . لبوة (
labvat
) و (
lebvat
) .
لبوب
(
lobub
) ع . ج . لب (
lobb
) .
لبوءة
(
labo'at
) و لبوة
(
labvat
) و (
lebvat
) و (
labovat
) ا . ع . شير ماده .
لبوخ
(
lobux
) ا . ع . بسيارى گوشت اندام .
لبود
(
labud
) ا . ع . كنه .
لبود
(
lobud
) ع . ج . لبد (
lebd
) .
لبود
(
lobud
) م ع . لبد لبودا و لبدا .
مر . لبد . (
labad
) .
لبودى
(
lobudiyy
) ا . ع . نمد مال و نمد فروش .
لبوس
(
labus
) ا . ع . جامه و پوشاك و پوشش . و زره . قوله تعالى :
وَ عَلَّمْناهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَكُمْ
اى الدرع .
لبون
(
labun
) ص . ع . شاة لبون :
گوسپند شير دار و آنكه در پستانش شير فرود آمده باشد .
لبون
(
labun
) ا . ع . هر حيوان شير دهى خواه شير وى زياد باشد و يا كم . ج :
لبان (
leb n
) و لبن (
lobn
) و لبن (
lobon
) و لبن (
lebn
) و لبائن (
lab 'en
) و ابن اللبون : شتر كرهء دو ساله و يا بسال سيوم در آمده . و بنت لبون و ابنة لبون : مؤنث آن .
ج : بنات اللبون ( مذكر و مؤنث هر دو ) و بنات لبون : نهالهاى عرفط .
لبونة
(
labunat
) ا . ع . هر حيوان شير دهى خواه شير وى زياد باشد و يا كم .
لبوه
(
labve
) ا . پ . مايهء شير و پنير مايه و انفحه .
لبه
(
labe
) ا . پ . دمهء هر چيزى . و كنگرهء روى ديوار .
لبى
(
laby
) م . ع . لبى من الطعام لبيا ( از باب سمع ) : بسيار خورد طعام را .
لبى
(
labi
) ا . پ . يك برش از نان و يا از خربزه .
لبى
(
labi
) پ . كلمهء جواب يعنى بله و آرى و قربان .
لبياب
(
laby b
) ا . پ . رودخانهء