لبس
(
lebs
) ا . ع . جامه و پوشش و ملبوس . و سمحاق و پوست تنك سر و نوعى از جامه . و لبس الكعبة : پوشش كعبه . و لبس الهودج : روپوش هودج .
لبس
(
lobs
) ا . ع . شك و شبهه . يق :
فى الامر لبس اى شبهة و اشكال ليس بواضح .
لبس
(
lobs
) م . ع . لبس الثوب لبسنا ( از باب سمع ) : پوشيد آن جامه را . و لبس امراة : برخوردارى گرفت از زن مدت زمانى .
و لبس قوما : برخوردارى گرفت از قوم روزگارى . و لبس فلان فلانة عمره : تمام جوانى فلان مرد با فلان زن بود .
لبس
(
lobos
) ع . ج . لباس و لبوس .
لبساء
(
labs '
) ص . ع . داهية لبساء :
سختى و بلاى نيك بد .
لبسان
(
labs n
) ص . پ . لب مانند .
لبسان
(
labs n
) ا . پ . نام رستنى كه با ماست خورند و بتركى قچى نامند . و خردل دشتى .
لبسة
(
lebsat
) ا . ع . نوع و هيئت لباس .
و يك قسم جامه .
لبسة
(
lobsat
) ا . ع . شك و شبهه . يق :
فى الامر لبسة اى شبهة و اشكال ليس بواضح .
لبسة
(
labasat
) ا . ع . يك قسم ترهاى .
لب سنگ
(
lab - sang
) ص . پ . خاموش و ساكت .
لب شكر
(
lab - cakar
) ص . پ . شكافته لب و اعلم .
لب شكرى
(
lab - cakari
) ا . پ .
شكافتگى لب .
لب شور
(
lab - cur
) ص . پ . كمى شور .
لب شيرين
(
lab - cirin
) ص . پ . كمى شيرين .
لبط
(
labt
) م . ع . لبط به الارض لبطا ( از باب نصر ) : بر زمين زد آن را . و لبط ( مجهولا ) : از پاى در افتاد و افگنده شد . و لبط البعير : دست و پاى زد آن شتر در رفتار و دويدگى . و نيز : لبط لبطا ( مجهولا ) : زكام زده شد .
لبطة
(
labtat
) ا . ع . زكام .
لبطة
(
labatat
) ا . ع . دست و پا بر زمين زدن شتر در رفتار و دويدگى ( اسم من التبط البعير ) . و نيز لبطة : لنگان رفتن و دويدگى اقزل . مر . اقزل . و نام پسر فرزدق .
لبع
(
lab '
) ا . ع . رايگان . يق : ذهب به ضبعا لبعا اى باطلا .
لبق
(
labq
) ا . ع . ظرافت و زيركى .
لبق
(
labq
) م . ع . لبق الرجل لبقا و لباقة و لبقا (
labaqan
) ( از باب سمع و كرم ) : زيرك و ماهر و چرب زبان گرديد آن مرد . و لبق به الثوب : چسبيد بوى جامه . و لبقه لبقا ( از باب نصر ) : نرم و نازك گردانيد آن را .
لبق
(
labeq
) ص . ع . رجل لبق : مرد زيرك و ماهر در كار و چرب زبان و جامه بر اندام چسبيده .
لبق
(
labaq
) م . ع . لبق لبقا و لبقا و لباقة . مر . لبق (
labq
) .
لبقة
(
labqat
) ا . ع . ظرافت و زيركى .
لبقة
(
labeqat
) ص . ع . امراة لبقة :
زن زيرك و ماهر در كار و چرب زبان و جامه بر اندام چسبيده .
لبقة
(
labeqat
) ا . ع . زن نيكو كرشمه .
لبك
(
labk
) ا . ع . چيز آميخته .
لبك
(
labk
) م . ع . لبكت الامر لبكا ( از باب نصر ) : مختلط كردم آن كار را و آميختم آن را . و لبكت السويق بالعسل : آميختم پست را با انگبين . و لبكت الثريد : گرد آوردم اشكنه را جهت خوردن .
لبك
(
labak
) ص . ع . امر لبك : كار آميخته و مشتبه .
لبكة
(
labkat
) ا . ع . چيز آميخته .
لبكة
(
labakat
) ا . ع . لقمه و يا پارهء از اشكنه . يق : ما ذقت عنده عبكة و لا لبكة . و نيز طعامى كه از روغن و خرما و پينو سازند و گاه بجاى پينوپست ريزند .
لبلاب
(
labl b
) ا . پ . افسونگر و جادوگر و عزايم خوان .
لبلاب
(
labl b
) ا . ع . گياه پيچك .
لبلاب
(
lebl b
) ا . پ . يك نوع گياهى كه بر درخت پيچد .
لبلب
(
lablab
) ص . ع . كبش لبلب : تكهء با بانگ .
لبلب
(
lablab
) و (
loblob
) ا . ع . مرد نيكوئىكنندهء با اهل و عيال خود و با همسايهء خود .
لبلبة
(
lablabat
) ا . ع . واحد لبالب . مر .
لبالب الغنم . و نيز لبلبة : تنگدلى و مفارقت و جدائى . و محبت و مهربانى پدرى و مادرى .
لبلبة
(
lablabat
) م . ع . لبلبو البلبة :
متفرق و پراكنده شدند . و لبلبت المراة بولدها : مهربانى كرد آن زن به فرزند خود .
و لبلبت الشاة بولدها : مهربانى كرد گوسپند بچهء خود و ليسيد آن را پس از زائيدن .
لبلبو
(
lablabu
) ا . پ . چغندر و يا شلغم پخته كه در كوى و برزن جهت خوردن فروشند .
لب لعل
(
lab - la'l
) ص . ع . آنكه لب وى مانند لعل و ياقوت سرخ باشد .
لبلوس
(
lablus
) ا . پ . تملق و چاپلوسى .
و خوش آمد . و ريشخند .
لبم
(
labam
) م . ع . اختلاج و پريدن شانه ( و الفعل من سمع ) .
لبم
(
labem
) ص . ع . آن كه شانهء وى مختلج مىگردد .