لائمة
(
l 'emat
) ا . ع . نكوهش و ملامت .
ج : لوائم .
لائمة
(
l 'emat
) ص . ع . مؤنث لائم . ج :
لائمات .
لا يموت
(
l - yamut
) ص . پ . - ماخوذ از تازى - بىزوال و بىمرگ .
لائمون
(
l 'emuna
) ص . ع . ج . لائم .
لاين
(
l yen
) ا و ص . پ . كوتاه . و پيراهن آستين تنگ .
لا يناك
(
lay - n k
) ص . پر از گل سياه و لاى .
لاينبى
(
l - yanbaqi
) ص . پ . - ماخوذ از تازى - نالايق و نامناسب و ناسزاوار و ناشايسته .
لاينده
(
l yande
) افا . پ . نالهكننده و هرزه و بيهوده گوينده .
لا ينفك
(
l - yonfakk
) ص . پ . - ماخوذ از تازى - جدا نشدنى و پايدار و جدائى ناپذير .
لا ينقطع
(
l - yanqate '
) ص . پ . - ماخوذ از تازى - متصل و پيوسته .
لا ينكسر
(
l - yankaser
) ص . پ . - ماخوذ از تازى - ناشكستنى و غير قابل شكستن .
لاينى
(
l yeni
) ا . پ . پيراهن كوتاه آستين تنگ مستعمل . و جامهء كوتاهى كه درويشان مىپوشند .
لايه
(
l ye
) ا . پ . قسمى از پارچهء ابريشمى الوان و غير الوان كه در چين و گجرات بافند . و سخن و گپ و گل سياه تيرهء ته جوى و حوض . و دردى و ته نشين . و نيمهء بار اسب و استر . و درهء ما بين دو كوه . و جامهء كوتاهى كه درويشان مىپوشند .
لائى
(
l 'iyy
) ص . ع . منسوب بلاى نافيسه .
لاييدن
(
l yidan
) ف . ل پ . بيهوده گفتن . و ناله كردن .
لب
(
lab
) ا . پ . شفه و جزء خارجى و لحمى كه در مدخل دهان واقع شده . و كنار و طرف .
و كناره و حاشيه . و ساحل و كرانه . و سيلى و طپانچه و پشت گردنى . و لب آتش فشان :
لب معشوق . و لب كسى كه از دهان وى آه سوزناك و نفرين برآيد . و طعنه زننده . و لب آفتاب :
شعاع آفتاب كه متصل بسايه باشد . و لب را چشمهء خضر ساختن : دائم الخمر بودن و شب و روز شراب خوردن . و لب خضرا :
كرانهء آسمان و افق . و لب دريا : ساحل و كرانهء دريا . و لب سپيد كردن : تبسم كردن و نيم خنديدن . و لب شمشير : كنار تيز شمشير .
و لب كشتيگاه : معبر و گذرگاه رودخانه . و لب لپان : تاب و آب شمشير . و لب و لهجه :
مكالمه و گفتگو .
لب
(
lab
) ا . ع . شير ماده .
لب
(
labb
) ص . ع . مقيم و لازم گيرندهء جاى و لازم گيرندهء كارى . يق : رجل لب اى لازم لللامر .
لب
(
labb
) م . ع . لب لبا ( از باب نصر ) :
اقامت كرد و جاى گرفت . و لببت الدابة :
سينهبند بر بستم بر پالان آن ستور . و له :
بر سينهء وى زد . و نيز لب : محاذى شدن و رو با روى شدن . يق : دارى تلب دارها : خانهء من رو با روى خانهء آن زن است .
لب
(
lobb
) ا . ع . دل . و عقل و خرد .
و عقل خالص زكى . و خالص از هر چيزى . ج :
الباب و البب (
albob
) و الب (
alobb
) . و مغز بادام و مغز گردو و مانند آن . و پيه خرمابن .
و زهر و سم . ج : لبوب و الباب و الب و البب .
لب
(
lobb
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مغز چيزى . و خالص و بر گزيدهء چيزى . و لب لباب : مغز و خلاصه .
لبء
(
lab '
) ا . ع . نخستين آبيارى كشت .
و نام قبيلهاى .
لبء
(
lab '
) م . ع . لبأ اللبأ لبأ ( از باب قتح ) : فله دوشيد . و لبا القوم : فله خورانيد آن گروه را . و لبا اللبا : جوشانيد فله را . و نيز لبء : نخستين آب دادن كشت را .
لبأ
(
leba '
) ا . ع . فله و نخستين شير حيوان نوزائيده . ج : الباء .
لباب
(
lab b
) ا . ع . گياه اندك . و مقدار كمى كه كوچكتر از لقمه باشد .
لباب
(
leb b
) ع . ج . لبيب .
لباب
(
lob b
) ا و ص . ع . خالص از هر چيزى . و مغز گردو . و مغز بادام . و لباب القمح : نشاسته . و حسب لباب : حسب خالص بىآميغ .
لباب لباب
(
lab be - lab be
) ع . يعنى باكى نيست تو را .
لبابة
(
lab bat
) و (
lob bat
) م . ع .
لببت لبابة و لبابة ( از باب سمع ) :
خردمند شدى . و لببت الب كمللت كمل فى لغة الحجاز . و لببت الب كفررت افر فى لغة نجد و حكى لببت ( ككرمت ) لبابة يعنى داراى مغز شدم .
لبأة
(
lab'at
) و (
lob'at
) و لباة (
lab t
) و لباةء
(
lab 'at
) ا . ع . شير ماده .
ج : لبآت (
lab ' t
) .
لبآت
(
lab ' t
) ع . ع . لباة (
lab'at
) .
لبات
(
labb t
) ع . ج . لبة (
labbat
) .
لباث
(
lab s
) ا و ص ع . درنگى . و فرس لباث : اسب بطيى و آهستهرو .
لباث
(
lab s
) و لباثة
(
lab sat
) م . ع .
لبث لبثا و لباثا و لباثة و لبيثة . مر . لبث (
labs
) .
لباج
(
leb j
) ا . ع . احمق ضعيف .
لباچه
(
lab ce
) ا . پ . بالا پوش و فرجى و جامهء پيشباز . و خرفه و جبه .
لباخ
(
leb x
) م . ع . لابخه لباخا :