تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2939

مساهمون:

ص٢٩٣٩

لانه

(
l ne
) ا و ص . پ . آشيانهء مرغان و خانهء زنبوران و خانهء مرغان خانگى . و خانهء جانوران چرنده و درنده . و بيهوده . و خالى و تهى . و سست و كاهل و تنبل و بيكار . و جبان و ترسو . و سرودگوئى و تغنى . و صدا و ندا و آواز . و پاره گرديده و شكسته شده و دور كرده شده . و هادى و رهنما .

لا انى

(
l - anni
) و لا اننى (
l - annani
) ع . اين دو كلمه مانند لعل در اميد و ترس و شك استعمال مىشوند بمعنى مگر و كاش .

لانيدن

(
l nidan
) ف م . پ . جنبانيدن و حركت دادن و افشاندن .

لاو

(
l v
) ا . پ . خاك سپيدى مانند گچ كه آن را گلابه ساخته خانه را بدان سپيد كنند . و اطاعت و فروتنى و تواضع . و ريشخند . و تملق و استدعا . و نيازمندى و عرض و درخواست . و خوشايند . و لطيفه . و چوپ بازى الك دلك .

لاواء

(
la'v '
) ا . ع . شدت و سختى . الحديث : من كان له ثلث بنات فصبر على لاوائهن كن له حجابا من النار . و نيز لاواء : گاو دشتى نر .

لاوار

(
l v r
) ا . پ . رنج و درد و اندوه .

لا وارث

(
l - v res
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - بىوارث و آنكه وارث ندارد .

لا وارث محال

(
l - v res - mah l
) ا . پ . خراجى كه گرفته مىشود از شخص بىوارثى كه فوت كرده باشد .

لا و الله

(
l - vall h
) پ . كلمهء قسم مأخوذ از تازى - يعنى نه به خدا .

لاوذ

(
l vaz
) ا . ع . نام پسر سام بن نوح .

لاورشير

(
lavar - cir
) ا . پ . خوراكى كه بكودك مىدهند .

لاورشير

(
lavar - cir
) و لاوشير (
l va - cir
) ا . پ . جاوشير .

لاوك

(
l vak
) و (
l vok
) ا . پ . تغارى كناره بلند كه در آن آرد خمير كنند . و نان لواش كه قسمى از نازك باشد .

لا ولد

(
l - valad
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - بىفرزند و بىاولاد و بىبچه .

لا و نعم

(
l - va - na'am
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - قبول و عدم قبول .

لاؤون

(
l 'una
) ( اللاؤون و اللاوو ) ع . ج . الذى .

لاوه

(
l ve
) ا . پ . لابه و عجز و استدعا و درخواست . و فريب و مكر . و تملق و چاپلوسى . و ريشخند و استهزا و تمسخر . و غليواج و بازى الك دلك . و لاوه كردن : عجز كردن و استدعا نمودن .

لاوى

(
l viyy
) ا و ص . ع . منسوب بلا و كه پدر يكى از دوازده سبط باشد . و مردمان اين سبط .

لاوياد

(
l viy '
) ا . ع . آهنى كه بدان ستور را داغ كنند . و نام گياهى .

لاويدن

(
l vidan
) ف ل و م . پ . پرسيدن و پرسش كردن . و لاف زدن .

لاه

(
l h
) ا . پ . قسمى از پارچهء ابريشمى سرخ .

لاه

(
l h
) ا . ع . خدا .

لاهة

(
l hat
) ا . ع . مار .

لاهز

(
l hez
) ا . ع . كوه و پشته‌اى كه راه راه را تنك و دشوار نمايد . و دائرة اللاهز : دائره‌اى در تندى زير بناگوش اسب و آن را منحوس دانند .

لاهزان

(
l hez ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو كوه بهم پيوسته چندانكه ميانهء آن‌ها تنگ گردد .

لاهف

(
l hef
) ص . ع . ستمديدهء مضطر داد خواه و حسرت خورنده ( مذكر و مؤنث در وى يكسان است ) يق : رجل لاهف و امراة لاهف . و لاهف القلب : سوخته دل .

لاهفة

(
l hefat
) ص . ع . مونث لاهف .

لاهم

(
l homma
) ع . بمعنى اللهم يعنى خداوندا .

لاهنور

(
l hnur
) ا . پ . لاهور پنجاب .

لاهوت

(
l hut
) ا . ع . فعلوت مشتق از لاه يعنى الوهيت .

لاهوتى

(
l huti
) ص . پ . منسوب بلاهوت يعنى رحمانى .

لاهور

(
l hur
) ا . پ . نام شهر پايتخت پنجاب و داراى 300000 نفر جمعيت .

لاهوره

(
l hure
) ا . پ . برش خربزه و هندوانه و جز آن كه بتركى قاش گويند .

لاهون

(
l huna
) ع . ج . لاهى : آنان كه از روى غفلت و نسيان و خطا گناه مىكنند نه از روى عمد و قصد . و كودكان گناه ناكرده .

لاهه

(
l he
) ا . پ . پايتخت مملكت هولاند و داراى 435000 نفر جمعيت .

لاهى

(
l hi
) ص . ع . رجل لاه : مرد فراموش كار و غافل و بازىكننده .

لاهية

(
l hiyat
) ص . ع . قوله تعالى :
لاهِيَةً قُلُوبُهُمْ
اى ساهية غافلة مشغولة بالباطل عن الحق و تذكره .

لاهيجان

(
l hij n
) ا . ع . نام قريه‌اى نزديك رشت .

لاى

(
la'y
) م . ع . لاى لايا ( از باب فتح ) : درنگى و آهستگى كرد و باز ايستاد .

لاى

(
la'y
) ا . ع . سختى و درنگى . يق : فعل ذلك بعد لاى اى بعد شدة و ابطاء . و نيز لاى : سختى زندگانى .

لاى

(
la'y
) ا . ع . گاو وحشى نر . ج : الاء (
la ' '
) . و سختى زندگانى و سختى و شدت . و سپر . و نام دو موضع در مدينه .

لاى

(
l y
) پ . ح م . لاييدن . ا . سخن و گفت گپ . و نوعى از بافتهء ابريشمى الوان و غير الوان كه از چين و گجرات آورند و گل سياه تيرهء