گذران
(
gozar n
) ص . پ . گذرنده و در گذرنده .
گذرانيدن
(
gozr nidan
) و (
gozar nidan
) ف . م . پ . عبور دادن و گذشتن كنانيدن و گذشتن فرمودن . و پيش كش دادن .
و ظاهر ساختن . و هنگامه كردن . و فتنه انگيختن .
و زندگانى كردن و زيستن . و در مدت طويل اندوختن . و يافتن . و بانجام رسانيدن و تمام كردن . و پيغام گذرانيدن : رسانيدن پيغام و رسالت .
گذربان
(
gozar - b n
) ا . پ . پاسبان راه عبور . و حافظ راه . و راهدار . و آنكه باج و خراج راه در نزد وى جمع مىشود . و تحصيلدار راه .
گذرش
(
gozarec
) ا . پ . آه و ناله و فرياد و شكايت .
گذرگاه
(
gozar - g h
) ا . پ . معبر .
و پا ياب . و راه .
گذرنامه
(
gozar - n me
) ا . پ .
تذكره و نوشتهاى كه بمسافر دهند تا گذربانان و راه داران مانع وى نشوند .
گذرى
(
gozari
) ا . پ . بازارى كه در كنار راه و معبر ساخته باشند .
گذريدن
(
gozarid n
) ف م . پ .
گذشتن و رها كردن و ترك كردن و دست برداشتن و ناتمام گذاشتن .
گذشت
(
gozact
) پ . ح م . گذشتن . ا .
راه و عبور . و راه تگ و گذر . و عفو گناه و تقصير . و از بعد . و جز و ديگر و غير .
و نزديك . و قطع آخرين نفس آدمى . و از گذشت آن يعنى از بعد از آن . و گذشت كردن : عفو كردن و اغماض كردن .
گذشتگان
(
gozactag n
) پ . ج .
گذشته . و مردمان پيشين .
گذشتن
(
gozactan
) ف م . پ . عبور كردن و گذر كردن . و مرور كردن . و در گذشتن . و تقاطع كردن . و پيش رفتن . و مقدم شدن . و برآمدن و تجاوز كردن . و فايق آمدن و سبقت كردن و سبق بردن . و ترك كردن . و رها كردن . و بخشيدن گناه و خطا . ف ل . مردن و وفات يافتن .
گذشته
(
gozacte
) پ . ا . م . از گذشتن .
ص . رفته و گذر كرده . و سبقت يافته . و سلف و ماضى . و ايام گذشته : زمانهاى پيشين و زمان ماضى و روزهاى رفته .
گر
(
gar
) پ . كلمهء شرط مخفف اگر و بمعنى آن .
گر
(
gar
) ا . پ . جرب و جوششى با خارش . و مراد و مقصود و آهنگ . و قدرت و توانائى و بركت . و سعادت . و گر خشك : جرب يا بس .
گر
(
gar
) ص . پ . سازنده و كننده و هميشه بطور تركيب استعمال مىشود مانند آهنگر و زرگر و كوزهگر و كفشگر .
گر
(
ger
) ا . پ . دم آهنگرى .
گر
(
ger
) پ . كلمهء امر يعنى بگير .
گر
(
gor
) ا . پ . نام رودخانهاى كه كر نيز گويند .
گر
(
gor
) ص . پ . مبتلا بفتق .
گرا
(
garr
) ا . پ . بنده و غلام . و محبوس و غير آزاد . و حجام . و آهنى پهن و دستهدار كه در دو طرف آن ريسمانى بسته و يكى آن ريسمان را بگيرد و بكشد و ديگرى دسته را و بدان زمين شيار كرده را صاف و هموار كنند . و نيز گرا : كلمهء فحش و دشنام .
گراد
(
ger d
) ا . ت . جامهء كهنه .
گرارون
(
gar run
) ا . پ . بيمارى كه در پوست پديد آيد و داد نيز گويند و تبازى قوبا .
گراز
(
gor z
) پ . ح م . گرازيدن .
ا . خوك نر . ج : گرازان . و بيل و خاك كش . و بيلى بزرگ و داراى دو حلقهء آهنين كه در آن دو حلقه ريسمانى بندند و زمين شيار كرده را بدان هموار كنند . و چوبى كه بدان چوپان و گلهبان گوسپندان و گاوان را رانند . و گرمى و التهابى كه زن را در هنگام زائيدن پديد آيد . و صراحى و تنگى كه مسافر با خود همراه دارد . و شكاف و رخنه . و درز . و باليدگى . و فزونى . و روئيدگى و ناز و تبختر و تكبر در رفتار . و بالش و متكا . و مردم شجاع و دلير . ج : گرازان .
گرازان
(
gor z n
) پ . ج . گراز .
گرازان
(
gor z n
) م ف . پ . جلوه كنان و خرامان .
گرازانيدن
(
gor z nid n
) ف م .
پ . گرازيدن فرمودن و گرازيدن كنانيدن .
گرازنده
(
gor zande
) ص . پ .
متكبر و مغرور و با تبختر .
گرازه
(
gor ze
) ا . پ . گراز و خوك نر . و نام پهلوانى در جنگ دروازده رخ .
گرازيدن
(
gor zidan
) ف ل . پ .
خراميدن و بناز و غمزه و تكبر راه رفتن .
گراژيدن
(
gor jidan
) ف ل . پ .
بال زدن پرنده و آماده كردن خود را براى پريدن .
گراس
(
gar s
) ا . پ . لقمه و تكه و نواله .
گراسيدن
(
ger sid n
) ف ل و م .
پ . لازم شدن . و فريفتن .
گراش
(
gar c
) و (
ger c
) ا . پ .
خراش . و پريشان و پراكنده .
گراشيدن
(
gar cidan
) ف ل و م . پ .
خراشيدن . و پريشان شدن . و پريشان كردن و پراكنده نمودن .
گرامش
(
ger mec
) ا . پ . قدرت .
توانائى . و لياقت .