و سخن بيرون از حد و اندازه .
گته
(
gote
) ص . پ . بزرگ و كلان و عظيم و كبير .
گج
(
gaj
) ا . پ . گچ . و سود و نفع .
و لياقت و سزاوارى . و خودپرستى و خود بينى . و نادانى و حماقت . و ديوانگى . و مهميز زدگى . و لگدزنى .
گجرات
(
gojr t
) و (
gojar t
) ا . پ .
قسمتى از هندوستان واقع در كنار خليج عمان و تقريبا داراى ده ميليون جمعيت .
گجيل
(
gajil
) ا . پ . نام محلهاى در تبريز و نام قبرستانى در آن محله كه مقبرهء شمس تبريزى در آنجاست .
گچ
(
gac
) ا . پ . جسمى است كه باصطلاح كيميا سولفات آهك ناميده مىشود و آن را بدين طريق بدست مىآووند كه سنگ گچ را كه عبارت از سولفات آهك آبدار است در كوره هاى مخصوص نكليس كرده مىپزند و اين مكلس را هرگاه نرم بكوبند و با آب خمير كنند چون خشك شود سخت مىگردد و بدين جهة است كه آن را در بنائى به كار مىبرند و از آن قالب و مجسمه و چيزهاى ديگر مىسازند و نيز در سفيد كردن منزلها استعمال مىشود .
گچبر
(
gac - bar
) ا . پ . گچساز . و ناوهكش .
كچبر
(
gac - bor
) ا . پ . استاد گچ كارى كه گل و بته و جز آن از گچ مىسازد .
گچ پز
(
gac - paz
) ا . پ . كسى كه گچ مىپزد و مباشرت كورهء گچ پزى را مىكند .
گچرى
(
gacri
) ا . پ . يك نوع غذائى كه از برنج و باقلا مىسازند .
گچك
(
gecak
) ا . پ . يك نوع سازى كه كمانچه نيز گويند .
گچكار
(
ac - k r
) ا . پ . استاد بنائى كه گچ رمى مىكند و منزلها را با گچ سفيد مىنمايد و گچ برى مىكند و دوسگر .
گچكارى
(
gac - k ri
) ا . پ . شغل گچكار . و منزلى كه با گچ سفيد شده و گچ برى شده باشد .
گچگر
(
gac - gar
) ا . پ . استاد گچكار و دوسگر .
گچگرى
(
gac - gari
) ا . پ . گچسازى و گچكارى .
گچن
(
gacan
) ص . پ . رفته و گذشته .
گچه
(
gace
) و (
gacce
) ا . پ . الكن و آنكه زبانش بفصاحت جارى نباشد .
گد
(
gad
) ا . پ . گدا و گدائىكننده .
و گدائى .
گدا
(
gad
) ا . پ . كسى كه براى معيشت خود از ديگران كمك مىخواهد و تهيدست و مفلس و دريوزه و فقير و بينوا و مسكين . و گدا شدن : بينوا شدن و مسكين گشتن و بىمعيشت شدن . و گدا كردن :
مفلس ساختن و فقير كردن .
گداختگى
(
god xtagi
) ا . پ . ذوب و ذوبان و آب شدگى .
گداختن
(
god xtan
) ف ل و م . پ . ذوب كردن و آب كردن و حل كردن . و روان كردن جسم جامد بواسطهء حرارت دادن . و صاف كردن . و آب شدن و ذوب شدن . و حل شدن .
گداخته
(
god xte
) ص . پ . ذوب شده و آب شده . و صاف شده .
گداد
(
god d
) ا . پ . لباس فرسوده و و پاره . و جامهء پهن و گشاد .
گدار
(
god r
) ا . پ . پاياب و محل عبور از رودخانه . و محل عبور از كوه .
گداره
(
god re
) ا . ب . بالاخانهء تابستانى .
و ايوان . و تختههائى كه بدان بام خانه را پوشند .
گداز
(
god z
) پ . ح . م . گدازش .
ذوب . و اتلاف . و ذوبان . و آزردگى . و سوز و گداز : سوختن و تلف شدن .
گداز
(
god z
) ص . پ . ذوب شده و مذاب و گداخته شده . و ملايم و حليم و با سازش و متواضع . و گاه بطور تركيب استعمال گردد مانند جگر گداز يعنى ذوبكنندهء جگر .
گدازان
(
god z n
) ص . پ . كسانى كه ذوب مىكنند و تصفيه مىنمايند طلا را .
گدازانيدن
(
god z nidan
) ف م .
پ . گداختن فرمودن و گداختن كنانيدن .
گدازش
(
god zec
) پ . م . ح . گداختن .
ا . ذوب و ذوبان و گداختگى . و اتلاف .
گداز شگر
(
god zec - gar
) ا . پ .
ريختهگر .
گدازنده
(
god zande
) افا . پ . ذوب كننده و آبكننده و حلكننده . و بر طرف كننده .
گدازيدن
(
god zidan
) ف ل و م . پ .
گداختن و گداخته شدن .
گداش
(
gad c
) ا . پ . سرون و شاخ .
و شاخ آهو .
گدا طبع
(
gad - tab '
) ص . پ . كسى كه طبعا گدا باشد و راغب و مايل گدائى بود .
و حريص و آزمند .
گدا غازى
(
gad - q zi
) ا . پ . ريسمان باز و بند باز و معركهگير .
گداهمت
(
gad - hemmat
) ص . پ .
كسى كه همت وى مانند گدايان پست و دون باشد .
گداى
(
gad y
) ا . پ . گدا .
گدايه
(
gad ye
) و گدائى
(
gad 'i
) ا . پ . بينوائى و تنگدستى و افلاس و درويشى و مسكنت . و سؤال به كف .
گدر
(
gadr
) و گدرك
(
gadrak
) ا . پ .
سلاح جنگ .
گدست
(
gedast
) ا . پ . وجب و اندازهاى