گاهبار
(
g h - b r
) ا . پ . شش هنگام و يا شش روز و يا شش گاه كه در آن خداى تعالى عالم را آفريد و گاه اول كه در كتاب زند باسم ميديوزرم (
midyuzaram
) ناميده شده روز اول آن عبارت است از خور روز يعنى روز پانزدهم ارديبهشت ماه قديم و مدت آن چهل روز است و در اين مدت آفرينش آسمانها بانجام رسيد و گاه دويم ميديوسمه (
midyusame
) نام دارد و روز اول آن عبارت است از خور روز كه روز يازدهم تير ماه قديم باشد و مدت آن شصت روز است كه در اين مدت آفرينش آبها بانجام رسيد و گاه سيوم را پيتى سهيم (
pitisahim
) گفتهاند و اول آن اشتاد روز است كه بيست و سيوم شهريور ماه قديم باشد و مدت آن هفتاد و پنج روز است و در اين مدت آفرينش زمين بانجام رسيد و گاه چهارم را ايام تهريسم (
ayy tahrim
) گفتهاند و اول اشتاد روز است كه بيست و ششم مهر ماه قديم باشد و مدت آن سى روز است كه در اين مدت آفرينش گياهها و همهء رستنيها بانجام رسيد . و گاه پنجم كه ميدياريم (
maydy rim
) نام دارد اول آن مهر روز است كه روز شانزدهم بهمن ماه قديم باشد و مدت آن هشتاد روز است كه در اين مدت حيوانات آفريده شد . و گاه ششم همشپتمهديم (
hamcpatahadim
) نام دارد و اول آن اهنود روز است كه روز اول خمسهء مسترقه باشد و مدت آن هفتاد و پنج روز و در اين مدت آفرينش آدم بانجام رسيد .
گاهبارها
(
g hb r - h
) پ . ج .
گاهبار .
گاهگاه
(
g h - g h
) و گاه گاهى
(
g h - g hi
) م ف . پ . وقتى دون وقتى و بعضى اوقات و نه هميشه .
گاهگير
(
g h - gir
) ا . پ . كسى كه حائى را بگيرد و متصرف شود . و جاىگير .
گاهنبار
(
g hanb r
) ا . پ . گاهبار .
گاهنبارها
(
gahanb r - h
) پ . ج .
گاهنبار .
گاهنگان
(
g hang n
) ا . پ . كهكشان و مجره .
گاهو
(
g hu
) ا . پ . كاهو و خس .
گاهواره
(
g hv re
) ا . پ . گهواره و مهد .
گاهى
(
gahi
) م . ف . پ . بعضى وقت و وقتى دون وقتى و نه هميشه .
گاهى كه
(
g hi - ke
) پ . كلمهء شرط يعنى هرگاه كه و هر بار كه و چونكه .
گاهيدن
(
g hidan
) ف م . پ . در بر گرفتن و در آغوش گرفتن . و پيوستن و پيوند كردن و مباشرت كردن .
گاهين
(
g hin
) ا . پ . بيخ نى شكر .
گايان
(
g y n
) ا . پ . گاوميش .
گايان
(
g y n
) و گايه
(
g ye
) ا .
پ . جماع و مقاربت و مجامعت .
گائيدن
(
g 'idan
) ف م . پ . در بر گرفتن و در آغوش گرفتن . و جماع كردن و مقاربت نمودن .
گائيده
(
g 'ide
) ص . پ . زن جماع كرده شده .
گب
(
gab
) ا . پ . كلان و بزرگ . و هنگفت و كلفت .
گباره
(
gob re
) ا . پ . گلهء گاو .
كببمن
(
gabebmen
) ا . پ . بلغت زند و پازند : پست مقابل بلند و يا پشت مقابل رو .
گبر
(
gabr
) ا . پ . مغ و آتش پرست .
و پيشواى آتشپرستان . و كافر و ملحد و بت پرست . و كرته . و نام گياهى شبيه بزنجبيل .
و سنگ .
گبر
(
gabr
) و (
gabar
) ا . پ . خود و خفتان .
گبر
(
gabar
) ا . پ . يك قسم سنگى كه از آن طبق و ديگ و كاسه و جز آن سازند .
و چادرى كه بيك ديرك بر پاى باشد . و نام شهرى .
گبرآباد
(
gabr - b d
) ا . پ . جائى حوالى اصفهان .
گبركى
(
gabraki
) ا . پ . ظرفى كه در شراب كنند .
گبركى
(
gabragi
) ا . ع . بت پرستى . و آتش پرستى .
گبرونت
(
gabrunat
) ا . پ . بارندگى .
گبرى
(
gabri
) ا و ص . پ . بت پرستى .
و منسوب بگير .
گبز
(
gabz
) ا . پ . هر چيز گنده و ستبر و قوى و محكم .
گبست
(
gabast
) ا . پ . زهرمار . و نام گياهى بسيار تلخ و حنظل .
گبنا
(
gabn
) ا . پ . بلغت زند و پازند :
مرد و رجل .
گبه
(
gabbe
) ا . پ . شيشهء حجام .
گبها
(
gabh
) ا . پ . گياه و تره و سبزى .
گپ
(
gap
) ا . پ . سخن و گفتار . و لفظ .
و سخن هرزه و گزاف . و سخن دروغ و بيهوده . و قيل و قال . و خبر و شهوت دروغ .
گپ
(
gap
) ص . پ . گنده و كلان و بزرگ و ستبر و محكم .
گپتن
(
goptan
) ف م . پ . گفتن و سخن كردن و حرف زدن و بيان نمودن .
گپ شپ
(
gap - cap
) ا . پ . سخن بيهوده و بىمعنى و سخن لا طائل .
گت
(
got
) ا . پ . كون و نشستگاه . و بزرگ و كلان و عظيم و كبير .
گترم
(
gotrom
) ا . پ . لاف و گزاف .