نان . و اندود . و ساروج .
گاوزر
(
g v - zar
) ا . پ . جام و ساغر زرين .
گاوزن
(
g v - zan
) ا . پ . گوزن .
گاوزنه
(
g v - zane
) ا . پ . گاوشنگ .
گاوزور
(
g v - zur
) ص . پ . كسى كه بدون علم و بدون ورزش در فن كشتى گيرى ماهر باشد . و مردم بىادب و پر زور وحشى .
گاو زورى
(
g v - zuri
) ا . پ . زبر دستى و ظلم و ستم .
گاوزهره
(
g v - zahre
) ا . پ . سنگى كه در زهرهء گاو متكون گردد گويند پازهر زهر هاست . و مردم جبان و ترسو .
گاوسار
(
g v - s r
) ص . پ . مانند گاو و مانابگاو .
گاوسار
(
g v - s r
) ا . پ . گاوسر . و گرز فريدون و گاو پيكر .
گاوسر
(
g v - sar
) و گاوسره
(
g v - sare
) ا . پ . گاو پيكر و گرز فريدون .
و قطعهء چوبى كه در سر آن آهنى است به شكل دو شاخ گاو و در زير طنابهاى چادر زنند تا راست و بالا ايستد .
گاوسنگ
(
g v - sang
) ا . پ . گاو زهره . و گاو شنگ .
گاوشنگ
(
g v - cang
) ا . پ . چوبى كه بر سر آن ميخى از آهن باشد و گاو و خر را بدان رانند . و قسمى از تره .
گاوش نليسيده
(
g vac - na - liside
) ص . پ . كسى كه عجب و تكبر دارد و سخت و سست روزگار را نديده .
گاوشيد
(
g v - cid
) ا . پ . نام اژدهاى مهلكى كه گويند مدتى ايرانيان را آزار مىرسانيد و عاقبت كيخسرو وى را بكشت و بيادگار آن معبد خورشيد را بنا نمود .
گاوشير
(
g v - cir
) ا . پ . صمغ درختى كه جاوشير نيز گويند .
گاوعنبر
(
g v - anbar
) ا . پ . جانورى دريائى از طايفهء ستاسه و بسيار بزرگ و شبيه ببالن كه به زبان فرانسه كاشالو نامند و اين جانور را صيد مىكنند هم جهة استخراج مادهء خوشبوئى از رودههاى آن كه در تجارت معروف بعنبر است و هم براى استخراج مادهء دسمى از كلهء وى كه از آن شمع گچى مىسازند .
و نيز گاو عنبر بمعنى شخص مالدار فايده ده استعمال مىشود و شيخ سعدى بمعنى مرد نادان ابله استعمال كرده .
گاوك
(
g vak
) ا . پ . مصغر گاو يعنى گاو كوچك و خرد . و نيز گنهء اشتر و گاو و خر و جز آن . و نوعى از استر .
گاوكار
(
g v - k r
) ا . پ . كشتزار .
گاوكشى
(
g v - koci
) ا . پ . قصابى گاو .
گاو كون كردن
(
g v - kun - kardn
) ف م . پ . پاك كردن .
گاوكى
(
g vaki
) ا . پ . نوعى از استر .
گاوگل
(
g v - gal
) ا . پ . گلهء گاو .
گاوگون
(
g v - gun
) ص . پ . مانند گاو . و مرد ابله و احمق و نادان .
گاو ماده
(
g v - m de
) ا . پ . ماده گاو .
گاو مشنگ
(
g v - macang
) ا . پ .
يك نوع دانهاى مانند گاورس .
گاوميش
(
g v - mic
) ا . پ . چارپائى از جنس گاو و بزرگتر از آن .
گاونر
(
g v - nar
) ا . پ . نره گاو .
گاوو
(
g vu
) ا . پ . گاو كوهى .
گاوه
(
g ve
) ا . پ . قطعهء چوبى كه در شكافتن كندهء چوب به كار مىبرند و فانه نيز گويند .
و رئيس و حاكم . و رئيس طايفه .
گاوهيدن
(
g vahidan
) ف م . پ .
جنبانيدن و حركت دادن .
گاوى
(
g vi
) ا . پ . يك گاو و گاو نامعين .
گاوى
(
g vi
) ص . پ . منسوب و متعلق بگاو .
گاويزن
(
g vizan
) ا . پ . مادهء زرد خوشرنگى كه از زهرهء گاو سازند . و نيز زهرهء گاو .
گاويس
(
g vis
) و گاويش
(
g vic
) ا . پ . ظرفى كه در آن شير و دوغ كنند .
گاه
(
g h
) ا . پ . جا و مقام و محل . و وقت و زمان و هنگام و در اين معانى هميشه بطور تركيب استعمال مىشود . و تخت پادشاهى و كرسى زرين . و اسم زمان و مكان . و بوتهء زرگرى . و صبح . و بستر و فراش . و بالش بزرگ . و برج جدى و نهنگ . و عمل . و منصب . و كار و عمل عمومى . و گودال عميقى جهة غربى كردن و حفظ كردن درخت زر . و چاه زنخ . و داماد . و خواستگار زن .
م ف . يكوقتى و بعضى وقت و نه هميشه . و آنگاه : آن زمان و آن هنگام و آنوقت .
و پيشگاه : صدر مجلس . و كرسى كوچك كه براى امرا در پيش تخت پادشاه گذارند . و تختگاه : منزل پادشاه و تخت پادشاه و تهيگاه : كمر . و دستگاه : كارخانه .
و شكارگاه : محل و جاى مخصوص به شكار كردن . و عبادتگاه : مقام عبادت و جاى پرستش خداى . و صبحگاه : هنگام صبح .
و سحرگاه : هنگام سحر . و گرمگاه :
ظهر و هنگام گرما . و منزلگاه : كاروانسرا .
و سراى و جاى باش و محل توقف . و گاه بگاه : وقتى دون وقتى و بعضى اوقات و نه هميشه . و گاه بيگاه : بهنگام و بىهنگام و بوقت و بيوقت و همه وقت و هر زمان و در هر فصل و هر موسم .