تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2869

مساهمون:

ص٢٨٦٩

كهمسة

(
kahmasat
) م . ع . با هم نزديك كردن دو پاى را در رفتار و برانگيخته شدن خاك از آنها .

كهمل

(
kahmal
) ا . ع . مردگران و ناگوارد كه صحبت وى را دوست ندارند .

كهن

(
kohan
) و (
kahon
) ص . پ . پير و سالديده و كهنه ضد نو . و قديم و ديرينه و فرسوده . و كهن سال : پير و سالديده و سالخورده . و كهن‌يار : يار و رفيق ديرينه .

كهنبار

(
kah - anb r
) ا . پ . انبار كاه .

كهنبار

(
kohanb r
) ا . پ . خانه و منزل و بيت و بارگاه . و گاهبار . مر . گاهبار .

كهن پوستين

(
kohan - pustin
) ا . پ . آنكه داراى شكل پير و لباس كهنه باشد . و پير مرد .

كهن پيوند

(
kohan - payvand
) ص . پ . يار ديرينه . و غلامى كه در خانه پير شده باشد .

كهن پير

(
kohan - pir
) ا . پ . مرد بسيار پير .

كهنة

(
kahanat
) ع . ج . كاهن .

كهنج

(
kohonj
) ا . پ . ز عرور و درخت آن و يا زرشك .

كهن خرابات

(
kohan - xar b t
) ا . پ . دنيا .

كهن‌دز

(
kohan - dez
) ا . پ . نام قلعه‌اى قديم از قلعه‌هاى بدخشان .

كهن دير

(
kohan - dayr
) ا . پ . دنيا و گردون .

كهنزه

(
kahanze
) ا . پ . خميازه و تمطى و كشيده شدگى دست و پا و كهزه .

كهن‌سال

(
kohan - s l
) ص . پ . معمر و آنكه داراى عمر بسيار باشد .

كهن‌سالى

(
kohan - s li
) ا . پ . عمر بسيار . و پيرى .

كهن‌فرش

(
kohan - farc
) ا . پ . زمين .

كهنكو

(
kahanku
) ا . پ . عرق النسا كه قوين نيز گويند .

كهن كيسه

(
kohan - kise
) ص . پ . آنكه داراى دولت ديرينه باشد مقابل نوكيسه . و طمعگار و بخيل و آزمند .

كهن گرگ

(
kohan - gorg
) ا . پ . دنيا و فلك و گردون .

كهنگى

(
kohnagi
) ا . پ . پيرى و سالخوردگى . و فرسودگى و پارگى . و قدمت ضد نوى و تازگى .

كهنه

(
kohne
) ص . پ . پير و قديم و ضد تازه و نو . و فرسوده و كار كرده و مزمن . و كهنه شدن : پير شدن . و فرسوده شدن و كار كرده شدن . و كهنه كردن : فرسودن و پير كردن . و جامهء كهنه : جامهء فرسوده و پاره و مستعمل .

كهنه

(
kahane
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردمان غيبگوى و فالگوى و كاهن و جادوگر .

كهنه‌سوار

(
kohne - sovr ? r
) ص . پ . آنكه كار آزموده و مجرب باشد . و بهادر نامدار و مشهور .

كهنه‌فروش

(
kohne - faruc
) ا . پ . آنكه لباسهاى كهنه و مندرس مىفروشد .

كهنه فعله

(
kohne - fa'le
) ا و ص . پ . مكار و حيله‌گر . و آزموده و تجربه كار .

كهنى

(
kehni
) ا . پ . خانهء زمستانى . و خرس .

كهواره

(
kahv re
) ا . پ . مهد و گهواره .

كهود

(
kohud
) ص . ع . اتان كهود اليدين : خر مادهء شتابرو .

كهوف

(
kohuf
) ع . ج . كهف .

كهول

(
kahval
) و (
kahul
) ا . ع . عنكبوت .

كهول

(
kohul
) ع . ج . كهل .

كهولت

(
kohulat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پيرى . و دو مويه شدن ريش . و سستى و كاهلى .

كهوه

(
kohuh
) م . ع . كه كهوها ( از باب ضرب ) : پير و كلانسال گرديد . و كه السكران : هه كرد آن مست ، و ذلك اذا استنكهت السكران فتكه فى وجهك و به اين معنى از باب فتح آيد .

كهوين

(
kohvin
) ا . پ . كهنه . و پير .

كهى

(
kahi
) ا . پ . در محاورهء هنديان : كاه و علوفهء ستور . و خوراك . و ذخيره و توشه . و گروه غارتگران .

كهى

(
kehi
) ا . پ . نام قلعه‌اى در سيستان .

كهى

(
koh
) م . ع . كهى كهى ( از باب سمع ) : گنده دهن و بد دل گرديد و كلف پديد آمد در روى آن .

كهيانا

(
kahy n
) ا . پ . داروئى كه بتازى عود الصليب نامند .

كهيج

(
kahij
) و كهيچ (
kahic
) ا . پ . نام قلعهء كهى كه در سيستان واقع است .

كهير

(
kahir
) ا . پ . كهيل كوهى و زعرور .

كهير

(
kahir
) ا . پ . آماس و ورمى در پوست بدن شبيه بآماسى كه از برخورد گزنه پديد مىآيد و اير نيز گويند .

كهيز

(
kahiz
) ا . پ . كوهه آويز .

كهيلا

(
kahil
) ا . پ . نام مبارزى ايرانى .

كهيله

(
kahile
) ا . پ . پوست درختى نازك و تنك و مانند شيطرج كه مانند دوا به كار برند .

كهيم

(
kahim
) ص . پ . پير و فرتوت .

كهين

(
kehin
) و كهينه (
kehine
) ص . پ . كوچكترين و خردترين .

كهين

(
kehin
) و كهينه (
kehine
) ا . پ .