كوهستانى .
كوهه
(
kovhe
) ا . پ . كوهان شتر و گاو .
و زين اسب . و بلندى پيش زين . و نيز بلندى پس زين . و ارتفاع و بلندى . و هر چيز بلند و مرتفع . و تپه و كوهچه . و موج . و ترس و بيم و هول و هراس . و نهيب و حمله . و جن و پرى .
و كوههء آب : موج بزرگ . و كوههء آسمان : بلندى آسمان كه بتازى اوج گويند .
و كوهه برآوردن : موج برآوردن دريا و جز آن . و پس كوهه : بلندى عقب زين .
و پيش كوهه : بلندى جلو زين . و زين كوهه : بالش روى زين و نمد كه به روى زين اندازند .
كوهه آويز
(
kovhe - viz
) ا . پ .
حلقه و يا دوالى كه بر زين نصب كرده و گرز را بر آن مىبندند .
كوه هاموى
(
kuh - h muy
) ا . پ .
قسمى از بازى كودكان .
كوهه گرفته
(
kovhe - gerefte
) ص .
پ . جن گرفته و جادو كرده شده .
كوهى
(
kuhi
) ص . پ . منسوب بكوه .
كوهى
(
kuhi
) ا . پ . مردم كوهستانى .
و زعرور و كوهيج .
كوهيج
(
kuhij
) ا . پ . زالزالك كه بتازى زعرور گويند . و آهك مكلس .
كوهين
(
kuhin
) ا . پ . كوهم يعنى گياهى كه بيخ آن مانند نى و در زمين شيار كرده بسيار باشد .
كوى
(
kuy
) ا . پ . قصبه و قريه و روستا .
و كنار و طرف . و محله . و سرگذر . و راه فراخ و گشاد . و چار راه . و كوى هفتاد راه : عالم .
كوى
(
kav
) ع . ج . كوة (
kavvat
) .
كوى
(
kov
) ع . ج . كوة (
kovvat
) .
كوى
(
kovayy
) ا . ع . نام ستارهاى .
كوى
(
kovviyy
) ص . ع . منسوب بكوة يعنى روزنهاى .
كويافت
(
ku - y ft
) ص . پ . بچهء حرامزاده . و لقيط و بچهاى كه از سر راه بردارند .
كويچه
(
kuy - ce
) ا . پ . راه كوچك و تنگ . و ده كوچك . و حجره .
كويداش
(
kuyd c
) ا . پ . رفيق و مصاحب شهرى و هم شهرى .
كوير
(
kevir
) ا . پ . زمين شوره زار بىآب و بىگياه . و سراب . و زمين باران باريدهاى كه مردمان و حيوانات آمد و شد بسيار بر آن كرده و خشك و سخت ناهموار شده باشد و عبور و مرور از آن دشوار بود . و شير ژيان خشمناك .
كويز
(
kaviz
) ا . پ . جاى خالى . و كنج و گوشهء خانه .
كويژ
(
kavij ?
) ا . پ . اندازه و پيمانه .
و زعرور وكيل كوهى .
كويست
(
kovist
) ا . پ . كوفتگى .
و آزار .
كويستن
(
kavistan
) و (
kevistan
) و (
kovistan
) ف م . پ . زدن و كوفتن و كوفتن غله .
كويسته
(
kaviste
) ص . پ . غلهء كوفته شده .
كويستيدن
(
kavistidan
) و (
kevistidan
) و (
kovistidan
) ف م . پ .
كوفتن . و زدن . و كوفتن غله .
كويش
(
kavic
) و كويشه
(
kavice
) ا . پ . خنوزى كه در آن دوغ و ماست ريزند و مسكه از آن گيرند .
كويك
(
kavik
) ا . پ . تكمه . و كويك بستن : تكمه بستن .
كويل
(
kavil
) ا . پ . گل بابونه . و گل ريحان .
كويله
(
kavile
) و (
kuyale
) ا . پ .
كاكل و موى ميان سر .
كوين
(
kovin
) ا . پ . دست افزارى مانند كفهء ترازو مر روغنگران را .
كويه
(
kuye
) ا . پ . گياهى شيرين و مأكول .
كوى يافت
(
kuy - y ft
) ا . پ . بچهاى كه از سر راه بردارند و لقيط . و حرام زاده .
كه
(
kah
) ا . پ . كاه و تبن .
كه
(
ke
) پ . كلمهء موصول كه در تعليل و ارتباط و تفسير و شرط و استفهام استعمال مىگردد .
كه
(
keh
) ا . پ . مردم خرد و كوچك مقابل مه كه مردم بزرگ باشد . ج : كهان .
كه
(
keh
) ص . پ . خرد و كوچك و صغير و باريك .
كه
(
koh
) ا . پ . كوه و جبل .
كه
(
kohe
) ا . پ . كوهه . مر . كوهه .
كها
(
kah
) ا . پ . خجل و منفعل و شرمنده . و خجالت و شرمندگى .
كهاء
(
keh '
) ا . ع . كاهاه مكاهاة و كهاء : مفاخرت كرد آن را .
كهاب
(
kah b
) ا . پ . نطول و گرما گرم انداختن داروى جوشيدهء در آب را به روى عضو ماؤف .
كهاة
(
kah t
) ا . ع . ماده شتر فربه بزرگ جثه و يا فربه شگرف تمام سال و يا فراخ پوست سرپستان .
كهال
(
keh l
) ع . ج . كهل (
kahl
) .
كهال
(
koh l
) ا . ع . جادوگرى از تازيان در جاهليت .
كهام
(
kah m
) ص . ع . سيف كهام :
شمشير كند . و لسان كهام : زبان واماندهء از سخن . و فرس كهام : اسب بطى . و آهستهرو . و رجل كهام : مرد كلانسال