(
kah - rob - gun
) ص . پ .
هر چيز كه داراى خاصيت كهربا باشد . و هر چيز زرد رنگ و سبك دست و رباينده و بردارنده .
كهرباوار
(
kah - rob - v r
) ص . پ .
مانا بكهربا .
كهربائى
(
kah - rob i
) ص . پ .
منسوب بكهربا .
كهرم
(
kohram
) ا . پ . نام مبارزى تورانى كه در جنگ دوازده رخ كشته شد .
كهرور
(
kohrur
) و كهرورة
(
kohrurat
) ا . ع . ترش روى و عبوس كننده و ترشروئى كه سرزنش كند و بانگ برزند مردم را و زجر كند .
كهره
(
kahre
) ا . پ . بزغالهء شير مست و بزغالهء شش ماه .
كهريز
(
kahriz
) ا . پ . كاريز و قنوة و مجراى آب در زير زمين .
كهريزك
(
kahrizak
) ا . پ . كاريز و قنوة كوچك .
كهزك
(
kahzak
) ا . پ . خردل بوستانى و تخم ترهتيزك .
كهزل
(
kahzal
) ا . پ . ترهتيزك .
كهزه
(
kahze
) ا . پ . كهنزه و دهن دره و تمطى .
كهسار
(
koh - s r
) ا . پ . كوهسار و جائى كه در آن كوه بسيار باشد . و قلهء كوه .
كهست
(
kehest
) ا . پ . سنگ .
كهستان
(
kohest n
) ا . پ . قهستان و جبل .
كهسته
(
kohsate
) ا . پ . كوزهء پر از آب . و ساده دل و ابله و احمق .
كهسله
(
kahsale
) ا . پ . نادان و احمق .
كهشته
(
kohacte
) ا . پ . كوزهء پر از آب . و ساده دل و ابله و احمق .
كهف
(
kahf
) ا . ع . سمج . و غار فراخ در كوه . و غارى كه در كوه كنند شبيه بخانهء زمين كند . و پناه و ملجأ . ج : كهوف .
و كهف الراجين : پناهگاه نيازمندان .
و كهف القوم : مهتر و معتمد قوم . و نيز كهف : سرعت و شتاب در دويدن و رفتن .
و فعله ممات .
كهف
(
kahf
) ص . ع . فلان كهف :
فلان ملجأ و پناه است .
كهف
(
kahf
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ملجأ و پناه . و غار و داها و سمج .
كهكامة
(
kahk mat
) ا . ع . بادنجان .
و پير سالخورده . و مرد بيمناك .
كهكان
(
koh - k n
) ا . پ . كوهكن و كوه تراش . و فرهاد عاشق شيرين .
كهكانى
(
kohk ni
) ا . پ . شغل كوه كن . و كوه كنى .
كهكاهة
(
kahk hat
) ا . ع . مرد بيمناك . و دختر فربه .
كهكاهى
(
kahk hi
) ا . پ . نوعى از كلاه درويشى .
كهكب
(
kahkab
) ا . ع . بادنجان .
كهكشان
(
kah - kac n
) ا . پ . مجره و شرح و گاهنگان و سفيدى مانند راه كه شبها در آسمان نمايان است و آن ستاردهاى كوچك و بسيار نزديك بهم است كه اينطور به نظر مىآيد .
كهكم
(
kahkam
) ا . ع . پير سالخورده .
و مرد بيمناك . و بادنجان .
كه كوب
(
koh - kub
) ا . پ . اسب .
و شتر . و فرهاد عاشق شيرين .
كهكهة
(
kahkahat
) م . ع . كهكه الاسد فى زئيره كهكهة : بانگ كرد شير در غرش خود . و كذا : كهكه البعير فى هديره . و نيز كهكهة : دميدن سرمازده بر دست خود تا گرم شود .
كهكهة
(
kahkakat
) ا . ع . گرمى و سوزس . و حكايت آواز شير و شتر .
كهگل
(
kah - gel
) ا . پ . كاهگل .
كهل
(
kahl
) ا و ص . ع . مرد دو موى يعنى سياه سپيد موى با وقار و يا مرد ميانه سال و يا آنكه از سى و يا سى و چهار در گذشته باشد تا پنجاه و يك . ج : كهول و كهلون و كهلان و كهال و كهل (
kohhal
) . و گفتهاند :
مرد تا شانزده سال حدث است و از شانزده تا سى و سى و دو شاب و از سى دو تا پنجاه كهل و سپس شيخ . و نبت كهل : گياه بر پايان درازى رسيده و سخت گرديده و شكوفه برآورده .
و طار له طائر كهل يعنى او را نصيب و بهره ايست از نعمت دنيا .
كهلات
(
kahl t
) و (
kahal t
) ع .
ج . كهلة .
كهلان
(
kahl n
) ا . ع . نام مردى .
و نام قبيلهاى از تازيان يمن .
كهلان
(
kohl n
) ع . ج . كهل (
kahl
) .
كهلة
(
kahlat
) ا و ص . ع . مؤنث كهل . ج : كهلات (
kahl t
) و كهلات (
kahal t
) و گفتهاند كمتر بطور مفرد زن را كهلة گويند و بيشتر مىگويند امراة شهلة كهلة يعنى گنده پير و عجوزه .
كهلم
(
kahlam
) ا . پ . بادنجان .
كهلول
(
kohlul
) ا . ع . نيك خنده كننده . و جوانمرد كريم .
كهلون
(
kahlun
) ع . ج . كهل (
kahl
) .
كهله
(
kahle
) ا . پ . ريزههاى زر و سيم . و زر سفيد رايج .
كهم
(
kahm
) م . ع . كهمته الشدائد كهما ( از باب نصر ) : بد دل كرد او را سختيهاى زمانه از اقدام بر امرى .
كهمس
(
kahmas
) ا . ع . شير بيشه . و زشت روى كوتاه قد . و ماده شتر بزرگ كوهان .
و نام مردى . و نام پدر قبيلهاى از تازيان .