پژ دشوار گذار .
كوود
(
kavud
) ص . پ . كبود .
كؤولة
(
koulat
) ع . مر . كؤلة .
كوه
(
kavh
) م . ع . كاهه كوها ( از باب نصر ) : هه كردن فرمود آن را تا بوى دهن وى معلوم شود .
كوه
(
kavah
) م . ع . كوه كوها ( از باب سمع ) : سرگشته و متحير گرديد .
كوه
(
kovh
) و (
kuh
) ا . پ . هر برآمدگى كلان و مرتفعى در سطح زمين خواه از خاك باشد و يا سنگ و بتازى جبل گويند . و پشته و تپه . و كوه ابراهيم : نام كوهى در كرمان .
و كوه اخضر : كوه قاف . و كوه اسد :
كوه آتش فشان . و كوه تيغ : روشنى بسيار .
و كوه جليل : نام كوهى كه نوح پيغمبر در آن خانه داشت و آب طوفان مرتبهء اول از آنجا جوشيد . و كوه رحمت : نام كوهى در نزديكى مكهء معظمه . و كوه رونده : اسب .
و كوه محروق : نام كوه سياهى كه در سرحد ارمن واقع شده . و كوه نور : نام الماس بزرگى مشهور . و قلهء كوه : سر كوه .
و آفتاب بكوه رفتن : مردن .
كوه
(
kove
) ا . پ . غوزه و غلاف پنبه .
و كوكنار و غلاف خشخاش . و پيلهء ابريشم و مانند آنها .
كوهامون
(
ku - h mun
) ا . پ . كوه مسطح .
كوهان
(
kuh n
) ا . پ . زين اسب .
و حدبه و برآمدگى پشت شتر و گاو . و كوهان ثور : برآمدگى پشت گاو . و پروين يعنى چند ستارهء كوچك در برج ثور كه بمنزلهء كوهان آن است و بتازى ثريا گويند .
كوهان دار
(
kuh n - d r
) ص . پ .
آنكه داراى كوهان باشد .
كوه بر كوه
(
kuh - bar - kuh
) ا . پ .
نوعى از عنبر كه طبقه طبقه بر روى هم نشسته است .
كوهبكوه
(
kuh - be - kuh
) م ف . پ .
از اين كوه به آن كوه .
كوه بودنده
(
kuh - budande
) ا . پ .
كوهنشين و زاهد .
كوهپاره
(
kuh - p re
) ا . پ . يك لخت از كوه . و اسب .
كوهپايه
(
kuh - p ye
) ا . پ . كوهستان و دامنهء كوه و زمينى كه در پائين كوه واقع باشد .
كوهپشت
(
kuh - poct
) ص . پ . كج و خميده و كوزپشت .
كوهپيكر
(
kuh - paykar
) ص . پ .
هر چيز كلان مانند كوه .
كوهتاكوه
(
kuh - t - kuh
) م . ف . پ .
از سرتاپا و سراسر و تماما و همگى و كاملا .
كوهج
(
kuhej
) ا . پ . زالزالك و كيل كوهى كه بتازى زعرور و درخت آن را عوسج نامند .
كوهجگر
(
kuh - jegar
) ص . پ . مردم صاحب حوصله و دلير و شجاع .
كوهچه
(
kuh - ce
) ا . پ . مصغر كوه :
تپه و كوه خرد .
كوهخر
(
kuh - xar
) ا . پ . خر وحشى و گورخر .
كوهد
(
kavhad
) ا . ع . مرد لرزه زده و مرتعش از پيرى .
كوهرى
(
kuhari
) ا . پ . عوض و بدل و مبادلهء بطور تساوى .
كوهريدن
(
kuharidan
) ف م . پ .
عوض كردن و تبديل كردن . و جاى دادن چيزى را در جاى چيز ديگر .
كوهسار
(
kuh - s r
) و كوهساره
(
kuh - s re
) ا . پ . كوهپايه . و كشورى كه در آن كوه بسيار باشد .
كوهستان
(
kuhest n
) ا . پ . هر جاى احاطه شدهء از كوه و بيشه . و هر جائى كه عبور از آن ممكن نباشد . و قهستان . و جبل و عراق عجم .
و سمرقند .
كوهستانى
(
kuhest ni
) ص . پ .
كوهى و منسوب و متعلق بكوهستان .
كوهسنج
(
kuh - sanj
) ا . پ . هر چيز كه به وزن و ثقل كوه باشد .
كوه فحم
(
kuh - fahm
) ا . پ . نام كوهى سياه كه سنگ آن را مكلس كرده و با وى صابون مىسازند . و نيز كوه زغال سنگ .
كوه قاف
(
kuh - q f
) ا . پ . كوه قفقاز .
كوهكن
(
kuh - kan
) ا . پ . كسى كه كوه مىكند و كوه مىبرد . و فرهاد عاشق شيرين .
و اسب را نيز گويند .
كوه كوب
(
kuh - kub
) ا . پ . اسب و شتر . و فرهاد عاشق شيرين .
كوه كوه
(
kuh - kuh
) م ف . پ . كوه تا كوه .
كوه كوهان
(
kuh - kuh n
) ص . پ .
گاو و يا شترى كه كوهان وى مانند كوه باشد .
كوه گنج
(
kuh - ganj
) ا . پ . گنج بىپايان .
كوهگين
(
kuh - gin
) ا . پ . خداوند و صاحب و بزرگ مردم .
كوهم
(
ku'em
) ا . پ . - باهاى غير ملفوظ - گياهى كه بيخ و ريشهء آن مانند نى مىباشد و در زمين شيار كرده مىرويد .
كوه مزوه
(
kuh - mazve
) ا . پ .
بيمارى در چشم .
كوهنگ
(
kuhang
) ا . پ . خيز و برجستگى .
كوهنورد
(
kuh - navard
) ص . پ .
عبور كنندهء از كوه .
كوه ورز
(
kuh - varz
) ا . پ . كشتزار