مىفروش . و موهاى دراز در كرانهء بينى سگ و گربه . و دوال . و يك تاه رسن ليف خرما كه بدان درز دوزند . و نام موضعى .
كلبة
(
kalebat
) ا . ع . درختى خاردار كه كلبة (
kalbat
) نيز گويند .
كلبة
(
kalebat
) ص . ع . ارض كلبة :
زمينى كه از بىآبى گياه آن مانند خار گرديده باشد .
كلبتان
(
kalbat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه : انبر آهنگران كه آهن تافته را بدان از كوره در آورند .
كلبتان
(
kalbat n
) و (
kalbatayn
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ما شرز و ماشه و انبر آهنگران كه بدان آهن تافته را از كوره برآورند . و گلگير شمع . و ابزارى كه بدان دندان را از ريشه كشند و جراحان بدآن رگها را گيرند و چفرسته نيز گويند .
كلبث
(
kalbas
) و (
kolbos
) و (
kolabes
) ا . ع . زفت ترشروى ور ترنجيده .
كلبد
(
kolbad
) ا . پ . حجره و خلوتخانه .
كلبسو
(
kalbasu
) ا . پ . چلپاسهء بزرگ .
كلبك
(
kolbak
) ا . پ . تالارى كه به روى خرمن سازند براى محافظت از باران . و خانهء كوچكى كه دشتبان در سر خرمن و فاليز سازد .
كلبه
(
kolbe
) ا . پ . خانهء كوچك تنگ و تاريك . و حجره . و دكان . و كنج و گوشه .
و كلبهء احزان : ماتم سرا و سراى عزاداران .
كلبى
(
kalbi
) ص . پ . منسوب بكلب و سگ .
كلبى
(
kalbiyy
) ص . ع . منسوب بكلب و سگ . و منسوب بقبيلهء كلب .
كلپ
(
kalp
) ا . پ . روز و شب برهما كه مقدار آن چهار بيليون و سيصد و بيست ميليون سال باشد .
كلپ
(
kalap
) ا . پ . كلب و گرداگرد دهان و منقار مرغان .
كلپتره
(
kalpatre
) ا . پ . بىمعنى و بيهوده . و زبون .
كلة
(
kallat
) ا . ع . كارد كند .
كلة
(
kellat
) ا . ع . حالت و كيفيت و چگونگى .
و نقاب و پردهاى تنك مر زنان را . و سايبان . و پشهخانه و پشهدان . و طرهء از پشم سرخ كه جهة آرايش بر هودج گذارند .
ج : كلال و كلل (
kelal
) .
كلة
(
kellat
) م . ع . كل كلا و كلة .
مر . كل (
kall
) .
كلة
(
kollat
) ا . ع . تأخير و درنگ . و مؤنث كل . مر . كل (
koll
) .
كلت
(
kalt
) م . ع . كلته كلتا ( از باب ضرب ) : فراهم آورد آن را . و كلته فى الاناء :
ريخت آن را در خنور . و كلت الفرس :
تاخت آن اسب را . و كلت الشيىء :
انداخت آن چيز را .
كلت
(
kolat
) و (
kollat
) ص . ع .
فرس فلت كلت او فلت كلت ( بدون تشديد ) : اسب شتاب تيزرو .
كلتا
(
kelt
) ا . ع . مؤنث كلا يعنى هر دو .
كلتان
(
kalt n
) ا . پ . بازوهاى چارچوب در خانه .
كلتان
(
kelt ne
) ا . ع . تثنيهء مؤنث كل يعنى هر دو .
كلتب
(
kaltab
) و (
koltob
) ا . پ .
دورنگى و نفاق و ريا و فريب .
كلتب
(
kaltab
) و (
koltab
) ا . ع .
ناراستى . و درماندگى و سستى در كارها .
كلتبان
(
kaltab n
) ا . پ . قلطبان و ديوث و زن جلب و غلتبان .
كلتة
(
koltat
) ا . ع . بهرهء از طعام . و كرانه . و گوشه .
كلتة
(
kolatat
) ص . ع . فرس فلتة كلتة :
اسب فراهم آمده و دست و پاى خود را جمع كرده تا برجهد .
كلتحة
(
koltahat
) ا . ع . نوعى از رفتار .
كلتوى
(
keltaviyy
) ص . ع . منسوب بكلتا مؤنث كلا .
كلته
(
kalte
) ص . پ . حيوان پير سالخوردهء از كار باز مانده و از كار افتاده خواه وحشى باشد و يا اهلى . و دم بريده .
و هر چيز ناقص و كوتاه و پست و حقير و اندك .
و نامرتب . و آنكه زبانش بفصاحت جارى .
نشده باشد و حرفها را به خوبى نتواند از مخرج ادا كند . و چوبدستى گندهاى كه پر كند دست را .
كلته چوب
(
kalte - cub
) ا . پ . چوبدستى گنده و ستبر و كوتاه مر درويشان را .
كلثب
(
kalsab
) ا . ع . بخيل ور ترنجيدهء ترشروى .
كلثمة
(
kalsamat
) ا . ع . فراهم آوردن گوشت رخسار بىترشروئى .
كلثوم
(
kolsum
) ا . ع . مرد پرگوشت رخسار نيكوروى . و پيل . و پيل بزرگ . و حرير پارهاى كه بر سر درفش بندند . و از اعلام است .
و ام كلثوم : نام دختر آن حضرت صلى اللّه عليه و آله . و نام دختر حضرت على بن ابي طالب از حضرت فاطمه عليهما السلام تزوجها عمر بن الخطاب رضى اللّه عنه .
كلج
(
kelj
) ا . پ . سبد حمامى و كناس كه بدان سرگين و پليديها كشند . و عجب و خودستائى و تكبر و تجبر . و نيز چين و تا .
كلج
(
kalaj
) ا . ع . مرد جوانمرد دلاور .
كلج
(
koloj
) ا . ع . مرد درشت و توانا .
كلجان
(
kalj n
) ا . پ . مزبله و محل خاكروبه و پليديها .