كلكل
(
kalkal
) و (
kelkel
) و (
kolkol
) ا . پ . داروئى كه بتازى مقل گويند .
كلكل
(
kolkol
) ا . ع . مرد سبك گوشت چابك . و مرد پست بالاى درشت اندام سخت گوشت .
كلكلان
(
kolkoll n
) ا . پ . كسى كه صرفهجوئى خانه را بوى واگذار كرده باشند .
و كسى كه هر كارى را مرتكب گردد . و بزرگ خانه .
كلكلانج
(
kalkal nej
) ا . پ . يك قسم معجونى دافع قولنج و عسر البول .
كلكله
(
kolkole
) ا . پ . يك قسم غليانى كوچك .
كلكليچه
(
kelkelice
) ا . پ . غلغليچه .
كلكلم
(
kalkam
) ا . پ . كافتگى و شكافتگى . و آژفنداك و قوس قزح .
كلكلم
(
kalkom
) و (
kolkom
) ا . پ .
منجنيق .
كلكنك
(
kelkank
) و (
kelkanak
) ا . پ . تخم خرفه .
كلكى
(
kalaki
) و (
kalki
) ا . پ .
جيغه و پرى كه در بزم و رزم پادشاهان و جوانان خوش صورت و مردمان شجاع و دلاور بر دستار و كلاه زنند .
كلكى
(
kalaki
) ص . پ . هرزه گرد و هرجائى .
كلكيس
(
kalkis
) ا . پ . فرفرهء كودكان .
كلكينه
(
kolkine
) ا . پ . قسمى از پارچهء ابريشمى كه مخمل دو خوابه نيز گويند .
كلگى
(
kalgi
) و كلل
(
kalal
) ا . پ .
كلكى و جيغه .
كلل
(
kalal
) ا . ع . حال و شال .
كلل
(
kalal
) ع . ج . كلة (
kellat
) .
كلم
(
kalm
) ا . ع . جراحت و خستگى . ج :
كلوم و كلام .
كلم
(
kalm
) م . ع . كلمه كلما ( از باب نصر و ضرب ) : مجروح نمود آن را و خسته كرد . و قرىء قوله تعالى : اخرجنا لهم دابة من الارض بكلمهم اى تجرحهم .
كلم
(
kalam
) ا . پ . گياهى مأكول و حويجى كه در آشها كنند و داراى چند نوع و نوعى از آن كه رومى است بدستار عربان و زهد فروشان ماند .
كلم
(
kalem
) و (
kelam
) ع . ج . كلمة (
kalemat
) و (
kelamat
) .
كلم
(
kelem
) ا . پ . بساط و گليم .
كلما
(
kalm
) ا . پ . بلغت زند و پازند :
درخت انگور كه بتازى كرم نامند .
كلما
(
kolla - m
) ع . يعنى هرچه .
كلما
(
kollo - m
) ع . يعنى غالبا . و هر وقت و هر زمان .
كلمات
(
kalm t
) و (
kalem t
) ع . ج .
كلمة (
kalmat
) و (
kelmat
) و (
kalemat
) .
كلمات
(
kalem t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كلمهها و الفاظ . و اقوال . و مكالمه و سخن و كلام و گفتار و تقرير .
كلماسنگ
(
kalm - sang
) ا . پ .
فلاخن .
كلمانى
(
kalm niyy
) و (
kalam niyy
) ص . ع . رجل كلمانى : مرد نيكو سخن فصيح كلام . و كذلك : رجل كلمانى .
كلمانى
(
kellem niyy
) ص . ع .
رجل كلمانى : مرد بسيار كلام و پر گو و زبان آور .
كلمانى
(
kelemm niyy
) ص . ع . رجل كلمانى : مرد نيكو سخن فصيح كلام .
كلمانية
(
kellem niyyat
) ص . ع .
امراة كلمانية : زن بسيار كلام و پرگو و زبان آور .
كلمة
(
kalmat
) و (
kelmat
) ا . ع .
سخن و لفظ و كلمه . ج : كلمات (
kalm t
) .
كلمة
(
kalemat
) ا . ع . بلغت اهل حجاز :
سخن و لفظ و كلمه و كلام . و يك قصيدهء تمام و كمتر از آن . ج : كلم (
kalem
) و كلمات . و كلمة الله : حضرت عيسى . و الكلمة الباقية : كلمهء توحيد .
كلمة
(
kelamat
) ا . ع . سخن و لفظ و كلمه و كلام . ج : كلم (
kelam
) .
كلمتان
(
kalemat ne
) و كلمتين
(
kalematayn
) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو كلمه و دو لفظ . و دو قسمت از كلام . و كلمتى الشهادة : كلمهء لا إله الا اللّه و كلمهء محمد رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله .
كلمح
(
kelmeh
) ا . ع . خاك و گرد و غبار .
كلمرغ
(
kal - morq
) ا . پ . نوعى از كركس .
كلمسة
(
kalmasat
) م . ع . كلمس كلمسة : رفت .
كلموژ
(
kalmuj ?
) ا . پ . كلپاسهاى كه سر آن بمار ماند .
كلمه
(
kaleme
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - لفظ و سخن . و كلام و گفتار . و يك جزء از كلام . و كلمهء طيبه : گفتار نيك . و كلمه به كلمه : لفظ بلفظ .
كلمى
(
kalm
) ع . ج . كليم .
كلن
(
kolan
) ا . پ . گلوله . و گرهى كه در گردن و اعضاى مردم بهم رسد . و با غره و داء الفيل . و پنبهء زده .
كلنبه
(
kolonbe
) ا . پ . نان كليچهاى كه درون آن را از حلوا و مغز بادام پر كرده باشند . و مطلق گلوله خواه سنگى و يا جز آن .