كلاذه
(
kal ze
) ا . پ . كاج و احول .
كلار
(
kal r
) ا . پ . وزغ و غوك .
كلارى
(
kal ri
) ا . پ . تغارى كه در آن آب نمك كنند . و جائى كه در آن نمك سازند . و كارخانهء نمك سازى .
كلاژ
(
kal j ?
) ا . پ . كاج و احول .
و عكه و كلاغچه . و زنگ و زغار .
كلاژاره
(
kalaj ? re
) ا . پ . عكه و كلاغچه .
كلاژكه
(
kal jake
) ا . پ . قلاب .
و قلابى كه بدان چيز در چاه افتاده را برآرند .
كلاژه
(
kal j ? e
) ا . پ . لوچ و احول و كاج . و عكه . و كاسكينه و شقراق .
كلاس
(
kall s
) ص . ع . نيك برندهء از شمشير و جز آن .
كلاسنگ
(
kal - sang
) ا . پ . فلاخن .
كلاسه
(
kal se
) ا . پ . نام جائى در راه مكهء معظمه .
كلاش
(
kal c
) ا . پ . عنكبوت . و زغار و پوسيدگى .
كلاش
(
kall c
) ا . پ . قلاش .
كلاش جامه
(
kal c - j me
) ا . پ .
كيسه مانندى كه كلاش در آن تخم نهد . و تار كلاش .
كلاش خانه
(
kal c - x ne
) ا . پ .
خانهء عنكبوت . و تار عنكبوت .
كلاشك
(
kal cak
) ا . پ . فلاخن .
كلاشكن
(
kal c - kan
) ا . پ . نوعى از حلوا .
كلاشه
(
kal ce
) ا . پ . قلابى كه بدان چيزى از چاه برآرند و كلاژكه .
كلاشى
(
kall ci
) ا . پ . قلاشى .
كلاع
(
kal '
) ا . ع . نام موضعى . و ذو الكلاع الاكبر و ذو الكلاع الاصغر : نام دو نفر از پادشاهان يمن .
كلاع
(
kol '
) ا . ع . بيم . و سختى .
و شكيبائى در معركه و كارزار .
كلاع
(
kol '
) م . ع . كلع كلعا و كلاعا . مر . كلع (
kal '
) .
كلاعى
(
kol 'iyy
) ا . ع . مرد دلير و شجاع .
كلاغ
(
kal q
) ا . پ . حصارى از چوب و يا از سنگ كه گرداگرد قبور بزرگان كشند و ضريح .
كلاغ
(
kal q
) و (
kol q
) ا . پ . زاغ و پسترم و قچل و قژاوه و غراب . و كلاغ گرفتن : تمسخر و استهزا كردن و ريشخند نمودن .
كلاغ پيسه
(
kal q - pise
) ا . پ . عكه .
كلاغچه
(
kal q - ce
) ا . پ . عكه و كلاغ خرد و كوچك .
كلاف
(
kal f
) ا . پ . كلاو و كلافهء بزرگ .
كلافگى
(
kal fagi
) ا . پ . سراسيمگى و اضطراب و پريشانى و سرگشتگى .
كلافه
(
kal fe
) ا . پ . كلابه و ريسمان خام از دوك بر چرخه پيچيده . و چرخه . و سرگشته و سراسيمه . و كلافه شدن : سرگشته و سراسيمه شدن و مضطرب گشتن .
كلافى
(
kol fiyy
) ا . ع . انگورى سپيد مايل بسبزى منسوب برود بار كلاف كه در نزديك مدينه است .
كلاك
(
kal k
) ا . پ . دشت و صحرائى كه در آن زراعت نشده باشد . و تارك سر .
و بالاى پيشانى يعنى از رستنگاه موى سر تا ميان سر . و نام دهى در نزديكى كرج طهران .
كلاك
(
kel k
) ا . پ . چوب سركجى كه بدان ميوهاى كه دست بدان نرسد چينند .
كلاك
(
kol k
) ا . پ . تهى و خالى و كاواك . و موج بزرگ . و كولاك .
كلاكار
(
kall - k r
) ص . پ . هنگامه ساز و فتنهانگيز و جنگجو .
كلاكل
(
kal kel
) ا . ع . گروههاى مردم .
ج : كلكلة .
كلاكل
(
kol kel
) ا . ع . مرد سبك گوشت چابك . و مرد پست بالاى درشت اندام سخت گوشت .
كلاكلة
(
kol kelat
) ا . ع . مؤنث كلاكل :
زن سبك گوشت چابك . و زن پست بالاى درشت اندام سخت گوشت .
كلا كموش
(
kal k - muc
) ا . پ .
موش صحرائى و دشتى .
كلاگر
(
kal gar
) قسمتى از غذا . و هر چه به غذا مزه دهد مانند ادويه و عسل . و هر چه رنگ را تيره نمايد مانند سركه .
كلال
(
kal l
) ا . پ . تارك سر و كلاك .
و قلهء كوه . و ضعف و ناتوانى . و عيب خلقى و جبلى . و طفل يتيم و بىپدر و مادر . و مرد بىاولاد .
كلال
(
kal l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تعب و ماندگى . و كم زورى . و خيرگى چشم .
كلال
(
kal l
) ا . ع . ماندگى و خستگى و تعب .
كلال
(
kal l
) م . ع . كل كلا و كلالا و كلالة . مر . كل (
kall
) .
كلال
(
kel l
) ع . ج . كلة (
kellat
) .
كلال
(
kol l
) ا . پ . فخار و كاسهگر و كوزهگر و سفالگر .
كلالة
(
kal lat
) ا . ع . هر مردهاى كه وى را فرزند و پدر و برادر و مانند آنها از صاحبان نسب نباشد و يا برادر مادرى نداشته باشد و يا سواى فرزند و پدر ساير اقربا را كلالة گويند . و گفتهاند : كلالة بنى اعمام دور تر را گويند . و نيز گفتهاند : كلالة هر