كسى را گويند كه بميرد و وى را نه فرزند باشد و نه پدر . و هر وارثى را كه سواى فرزند ميت باشد و سواى پدر او كلالة گويند پس وارث و موروث هر دو را كلالة نامند .
و عرب مىگويد : هو ابن عمى لحا ، اذا كان لاصق النسب و ان لم يكن لحا و كان رجلا من العشيرة تقول : هو ابن عم كلالة او هو ابن اعم الكلالة .
كلالة
(
kal lat
) م . ع . كل كلا و كلالة . مر . كل (
kall
) .
كلال خانه
(
kal l - x ne
) ا . پ . جائى كه در آن عرق شراب فروشند .
كلاله
(
kol le
) ا . پ . موى پيچيده و مجعد . و زلف آويزان بر پيشانى و كاكل .
و دستهءگل .
كلاليب
(
kal lib
) ع . ج . كلاب (
koll b
) و كلوب (
kallub
) .
كلاليوه
(
kal live
) ص . پ . سراسيمه و سرگشته و دنگ و دبنگ .
كلام
(
kal m
) ا . ع . سخن . و سخن با فايدهاى كه به خودى خود كافى باشد . و اسم جنسى است كه اطلاق بر قليل و كثير هر هر دو مىشود و آن را عبارت دانند از صداهاى پى در پى كه در اداى معنى مفهوم باشد . و باصطلاح نحو : هر لفظ مفيدى كه حاصل شود از تركيب مسند و مسند اليه . و كلام الله :
قرآن مجيد .
كلام
(
kal m
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سخن . و سخن بافايده و وات و واج و نوله و مرخشه . و حرف . و لفظ . و نطق . و مباحثه و صحبت و گفتگو . و عبارت يا جملهاى كه به خودى خود كامل باشد . و مجادله . و تهنيت . و علم منطق . و كلام آسمانى : فراتين نواد . و كلام الله و يا كلام شريف و يا كلام عزت : قرآن مجيد . و كلام كردن : گفتن و حرف زدن و سخن گفتن و مكالمه كردن . و بحث كردن . و دليل آوردن . و بيان كردن و تقرير سخن نمودن . و رد كلام كردن :
سخن را باطل كردن و رد كردن و اعتراض كردن .
و بر خلاف گفتن . و بطىء الكلام :
آهسته سخن و كسى كه بآهستگى و ملايمت سخن مىگويد . و علم كلام : علم فصاحت و بلاغت .
و علم منطق . و علم بمعرفت عقايد با دلهء عقليهء مؤيد بنقل . و حاصل كلام و يا خلاصهء كلام و يا محصل كلام ، اين سه كلمه را در اختصار و كوتاهى سخن استعمال مىنمايند .
كلام
(
kel m
) ع . ج . كلم (
kalm
) .
كلام
(
kol m
) ا . ع . زمين درشت ستبر .
كلام
(
kell m
) م . ع . كلم تكليما و كلاما . مر . تكليم .
كلان
(
kal n
) ا و ص . پ . بزرگ و عظيم و كبير و بزرگوار . و جسيم و گنده و تناور . و استوار و محكم . و مهين و بزرگتر .
و بلند و رفيع و برين . و زياده و افزون . و بزرگ تن . و جمعيت انبوه . و افسر و تاج سر . و كلان روضه : از القاب آن حضرت صلى اللّه عليه و آله است . و روز كلان : روز بزرگ و عيد و روز جشن .
كلان
(
kel n
) ا . پ . كليدان و بند و بست در باغ و جز آن .
كلان بينى
(
kel n - bini
) ص . پ .
بزرگ بينى .
كلان پيشه
(
kel n - pice
) ا . پ . تاريكى در بينائى چشم و اختلال بينائى .
كلانتر
(
kal n - tar
) ص . پ . بزرگتر و عظيمتر . و جسيمتر و گندهتر و تنومندتر .
كلانتر
(
kal n - tar
) ا . پ . كسى كه اختيار شهر و امور رعاياى آن شهر متعلق به او مىباشد و صاحب اختيار شهر و رئيس شهر .
كلانسال
(
kal n - s l
) ص . پ . پير و سالديده و مسن .
كلانسالى
(
kal n - s li
) ا . پ . پيرى و سالديدگى و افزونى و بسيارى عمر .
كلانشكم
(
kal n - cakam
) ص . پ .
بزرگ شكم .
كلانكار
(
kal n - k r
) ص . پ . تواناى در كار و عمل مانند آسمان . و كار آزموده و مجرب و حاذق .
كلانگوش
(
kal n - guc
) ص . پ .
بزرگ گوش .
كلانى
(
kal ni
) ا . پ . بزرگى و بزرگوارى . و قد و قامت . و گندگى و تناورى .
كلاو
(
kal v
) ا . پ . غوك و وزغ . و دسته . و كلافه . و چرخ كلافه سازى و چرخه .
كلاور
(
kal var
) ا . پ . غوك و وزغ .
كلاوو
(
kal vu
) ا . پ . نوعى از موش صحرائى .
كلاوه
(
kal ve
) ا . پ . كلافه و چرخه .
و غوك و قرباغه . و مضطرب و سرگشته و سراسيمه . و كلاوهء چرخ : منطقة البروج .
و گردش چرخ . و كلاوه شدن : سرگشته و سراسيمه شدن .
كلاه
(
kol h
) ا . پ . سرپوش . و هر چيزى كه از پارچه و پوست و نمد و زربفت و تيرمه و جز آن سازند و جهة پوشش بر سر گذارند . و دستار و سربند و عصابه و هر چه بر دور سر پيچند . و تاج و ديهيم و افسر . و تاج درويشى . و كلاه انداختن و يا كلاه برانداختن : شاد شدن و خوشحالى نمودن و شاد كامى نمودن با