و كلعا . مر . كلع (
kal '
) .
كلع
(
kale '
) ص . ع . بعير كلع :
شتر كفته سپل . و سقاء كلع : مشك كلخچ بسته . و اناء كلع كذلك . و رجل كلع :
مرد چركين سياه گون از ريم و چرك .
كلعة
(
kol'at
) ا . ع . بيمارى مر شتر را كه سياه گرداند و بكفاند مؤخر آن را و بريزاند موى را .
كلعة
(
kala'at
) ا . ع . پارهاى از گوسپندان .
كلعة
(
kale'at
) ص . ع . ناقة كلعة :
ماده شتر كفته سپل .
كلعة
(
kela'at
) ع . ج . كلع (
kel '
) .
كلعند
(
kol'ond
) ا . پ . مردم خود راى و سركش و ناهموار و ناتراشيده . و امرد قوى هيكل . و مردم هرزهگوى .
كلغر
(
kalqar
) ا . پ . قسمى از پشم و كرك بسيار نرم . و نوعى از هيزم براى سوختن .
كلغى
(
kalqi
) ا . پ . كلگى و جيغه .
كلف
(
kelf
) ا . ع . مرد عاشق .
كلف
(
kolf
) ع . ج . اكلف و كلفاء .
كلف
(
kalaf
) ا . ع . سياهى زردى آميخته .
و سرخى سياهى آميخته . و خال روى . و رنگ روى ميان سياهى و سرخى .
كلف
(
kalaf
) م . ع . كلفت به كلفا ( از باب سمع ) : آزمند گرديدم او را و شيفتهء او شدم . و كلف كلفا : سياه آميختهء بزردى و سرخ آميختهء بسياهى گرديد . و كلفت حمرته : آميخته شد سرخى آن .
كلف
(
kalaf
) ا . پ . خالهائى مانند دانهء كنجد كه بر روى پديد آيد . و منقار مرغان .
كلف
(
kalaf
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - لكههائى كه بر روى ماه و آفتاب ديده شود .
و هر لكهء سياه رنگ كوچكى بر اندام آدمى كه بسنج و تفسه نيز گويند .
كلف
(
kalaf
) ا . پ . - مأخوذ از هندى - قسمى از رنگ موى . و قسمى از آهار و نشاسته .
كلف
(
kolaf
) ع . ج . كلفة (
kolfat
) .
كلفاء
(
kalf '
) ا . ع . شراب و خمر و مى .
كلفاء
(
kalf '
) ص . ع . مؤنث اكلف .
يق : ناقة كلفاء : ماده شتر سرخ سياهى آميخته . ج : كلف (
kolf
) .
كلفة
(
kolfat
) ا . ع . سرخى سياهى آميخته .
و سرخى مايل بتيرگى . و رنج و سختى . ج :
كلف (
kolaf
) .
كلفت
(
kolfat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زحمت و رنج و محنت و تصديع . و خدمتگار .
و كنيز .
كلفت
(
kalfat
) ا . پ . منقار مرغان .
كلفت
(
koloft
) ا . پ . ستبر و درشت و ناهموار .
كلفتى
(
kolofti
) ا . پ . ستبرى و درشتى و ناهموارى .
كلفخشنگ
(
kalfaxcang
) و كلفهشنگ
(
kalfahcang
) ا . پ . يخى كه در زمستان سخت در زير ناودانها به شكل مخروط و مانند دم گاو بندد و دنگاله و تنگداله و تنگلاله و گلفهشنگ نيز گويند .
كلك
(
kalk
) و (
kolk
) ا . پ . بغل و آغوش .
كلك
(
kelk
) ا . پ . هر نى ميان كاواك .
و نى قلم كتابت . و ناب و دندان تيز حيوانات سبع . و آتشدان . و تير . و صمغى در نهايت تلخى .
كلك
(
kolk
) ا . پ . كرك و پشم نرمى كه از بن موى بز با شانه برآرند .
كلك
(
kalak
) ا . پ . مبضع و نشتر فصاد .
و آتشدان گلى و سفالى . و بستههاى چند از چوب و نى و علف كه برهم بندند و مشكى چند پر باد كرده بر آنها نصب كنند و به روى آن نشسته از آبهاى عميق عبور كنند . و انجمن و مجمع مردمان . و صداع و دردسر .
و شوم و نامبارك . و خربزهء نارسيده . و غوزهء پنبهء ناشكفته . و گاوميش نرينهء جوان . و مصغر كل بمعنى كچل . و نام موضعى از نواحى دامغان كه به خوبى گندم موصوف است . و كلك زدن : در هر انجمن در آمدن و بهر اجتماعى از مردم رفتن . و كلك كردن :
انجمن كردن و كنكاش نمودن .
كلك
(
kalak
) و (
kalek
) ا . پ . پرندهاى كه بوم نيز گويند .
كلك
(
kelek
) ا . پ . خنصر و انگشت كوچك . و لوچ و كاج و احول .
كلك
(
kolok
) ا . پ . لوچ و احول .
و درد شكم .
كلكال
(
kalk l
) ا . ع . سينه . و ما بين دو چنبر گردن . و جاى تنگ بستن اسب .
كلك پيرا
(
kelk - pir
) ا . پ . كاتب و نويسنده و خوشنويس . و قلم فروش .
كلكته
(
kalkatte
) ا . پ . نام شهر ايالت بنگالهء هندوستان .
كلك خسب
(
kalak - xasb
) ص . پ .
مردم مفلس و پريشان . و آنكه در مدت زمستان در گلخن حمام و كورهها و مطبخها بسر برد .
كلكزو
(
kalkazu
) ا . پ . جاروب مندرس و كهنه .
كلكل
(
kalkal
) ا . پ . هرزه گوئى و سجن بىمعنى و لا طائل . و پرسش و سؤال .
و ليموى بسيار ترش .
كلكل
(
kalkal
) ا . ع . سينه . و ما بين دو چنر گردن . و جاى بستن تنگ اسب .