كفن
(
kafan
) و (
kafn
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جامهاى كه بر مرده پوشند و بدان جامه وى را در گور گذارند . و كفن بر گردن : چادر پيچيدهء دور گردن . و كفن و دفن : مرده را جامه پوشيده و در گور برده .
كفن آهنج
(
kafan - hanj
) ص . پ .
كفن دزد و كسى كه مرده را غارت كرده و جامهاى از وى ربايد .
كفن آهنجى
(
kafan - hanji
) ا .
پ . دزدى جامهء مرده و شغل كفن دزد . و كفن آهنجى كردن : عريان كردن مرده را از جامهء قيمتى و پربها .
كفنة
(
kafnat
) ا . ع . نام درختى .
كفنة
(
kofnat
) ا . ع . زمينى كه نيكو بروياند هر چيزى را .
كفنج
(
kafanj
) ا . پ . نوعى از ماهى كه خوردن آن مانند سقنقور گويند قوت باه دهد .
كفن دزد
(
kafan - dozd
) ص . پ .
كفن آهنج و آنكه مرده را غارت كرده جامه از وى ربايد .
كفن دوز
(
kafan - duz
) ا . پ .
آنكه كفن مىدوزد .
كفنى
(
kafani
) و (
kafni
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - يك قسم لباس فرسودهاى مر درويشان را .
كفو
(
kofv
) ا . ع . همتا و مانند .
كفو
(
kofv
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - همزى و همجنس و هم نسبت و مانند و همتا و هماويز .
كفؤ
(
kafo '
) ا . ع . همتا و مانند . ج .
كفاء (
kef '
) .
كفؤ
(
kofo '
) ا . ع . همتا و مانند . ج :
اكفاء .
كفور
(
kafur
) ص . ع . حق ناشناس و ناگرونده . ج : كفر (
kofor
) .
كفور
(
kofur
) ا . ع . ج . كفر (
kafr
) .
كفور
(
kofur
) م . ع . كفر كفرا و كفورا . مر . كفر (
kofr
) .
كفوف
(
kafuf
) ص . ع . ماده شتر و يا شتر تمام سوده و كوتاه شده دندان از پيرى .
كفوف
(
kofuf
) ا . ع . ج . كف (
kaff
) .
كفوف
(
kofuf
) م . ع . كفت الناقة كفوفا ( از باب نصر ) : پير شد آن ماده شتر و سوده و كوتاه گرديد همهء دندانهايش از پيرى .
كفول
(
koful
) م . ع . كفل كفلا و كفولا . مر . كفل (
kafl
) .
كفه
(
kafc
) ا . پ . دف و دايره . و خوشهء جو و گندم كه در وقت خرمن كوفتن كوفته نشده باشد و پس از پاك كردن خرمن آن را دوباره بكوبند . و پلهء ترازو .
كفه
(
kaffe
) ا . پ . نام شهرى . و كفه و پلهء ترازو .
كفى
(
kafy
) و (
kefy
) و (
kofy
) ا .
ع بسنده . يق : كذا كفكيك من هذا اى حسبك يعنى بس است و مذكر و مؤنث و جمع و تثنيه و مفرد در وى يكسان است . و كذا : كفيك و كفيك .
كفى
(
kof
) ا . ع . همتا و مانند .
كفى
(
kof
) ا . ع . ج . كفية (
kofyat
) .
كفى
(
kafiyy
) ا . ع . بسنده . و باران .
كفيار
(
kafy r
) ا . پ . تحمل و محنت و رنج در كارهاى نيك و شايسته .
كفية
(
kofyat
) ا . ع . قوت روز گزار .
ج : كفى (
kof
) .
كفيت
(
kafit
) ص . ع . رجل كفيت :
مرد تيزرو سبك باريك اندام .
كفيت
(
kafit
) ا . ع . انبان استوار كه چيزى را ضايع نكند . و رخت زندگانى .
و نام اسبى .
كفيت
(
kafit
) م . ع . كفت كفتا و كفيتا . مر . كفت (
kaft
) .
كفيح
(
kafih
) ا . ع . همتا و مانند . و شوى زن . و همخوابه . و مهمان ناگاه آينده .
كفيدن
(
kafidan
) ف ل و م . پ . تركيدن و شكافتن و از هم باز شدن . و باز كردن .
و كف كردن .
كفيده
(
kafide
) ص . پ . از هم باز شده و شكافته . و تركيده و دريده .
كفيده دل
(
kafide - del
) ص . پ .
شكسته دل .
كفيز
(
kafiz
) ا . پ . پيمانهاى كه بدان چيزها را پيمانه كنند . مر . قفيز .
كفيل
(
kafil
) ا . ع . همتا و مانند . ج :
اكفال .
كفيل
(
kafil
) ص . ع . ضامن و پذيرفتار .
ج : كفلاء و كفيل ( بلفظ مفرد ) .
كفيل
(
kafil
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - متعهد و ضامن و پذرفتار و ذمهدار و كسى كه كارى قبول كند . و آنكه نفقه و كوه و خوراك و پوشاك كسى را بر ذمه گيرد و بابيزان و بابيزن نيز گويند .
كفيلكار
(
kafil - k r
) ص . پ . ضامن و پذيرفتار و ذمهدار .
كفين
(
kafin
) ا . پ . چيز . و كار و كاروبار . و كفين نيستى : معدوم و نابود .
و كفين هستى : موجود .
كفيىء
(
kafi '
) ا . ع . مثل و مانند . ج :
كفاء . و شكم رودبار . و كفيىء اللون :
برگرديده رنگ .
كفيئة
(
kafi'at
) ا . ع . مثل و مانند و همتا .
كك
(
kak
) ا . پ . نام نانى كه از آرد