و موى پائين يال اسب . و گوش . و شتر مادهء ستبر جثهء بزرگ سينه كه گويا بالاى سينهاش تخت انداخته شده .
عرش
(
arac
) و (
arc
) م . ع . عرش الرجل عرشا و عرشا ( از باب سمع ) :
سرگشته و متحير گرديد . عرش بغريمه :
سخت گرفت بر وام دار خود . و عرش عنى :
برگشت از من . و عرش على ما عند فلان : قوى گرديد بر چيزى كه در نزد فلان بود .
عرش
(
oroc
) ع . ج . عرش . و ج . عريش .
عرش آشيانى
(
arc - ciy ni
) ا . پ .
لقبى است كه باكبر شاه هندى پس از مرگ وى دادهاند .
عرشة
(
eracat
) ع . ج . عرش . و ج :
عرش و عرش .
عرش منزل
(
arc - manzel
) ا . پ .
لقبى است بعالمگير شاه دويم پادشاه هند پس از مرگ وى دادهاند .
عرشوران
(
arc - var n
) ا . پ . انبيا و اوليا .
عرشه
(
arce
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مرتفعترين جزء از سطح كشتى كه مردم در آنجا مىنشينند .
عرشى
(
arci
) ص . پ . منسوب بعرش .
و آسمانى .
عرشيان
(
arciy n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ملائكه مقربين و حاملان عرش .
عرص
(
ars
) ا . ع . تيرى كه بر آن چوبهاى كوچك انداخته سقف خانه را بدان بنا كنند . و نيز عرص بمعنى عرس .
عرص
(
ars
) م . ع . عرصت السماء عرصا ( از باب ضرب ) : پيوسته با درخش و تندر گرديد هوا . و عرص البعير :
مضطرب گرديد آن شتر . و عرص البعير :
بست گردن شتر را بر بازوى آن .
عرص
(
aras
) م . ع . عرص عرصا ( از باب سمع ) : شادمانى نمود و نشاط كرد .
و عرص البرق : پراكنده درخشيد برق .
و عرصت النبت : بوى نم گرفت آن گياه .
و كذلك البيت .
عرص
(
ares
) و (
ars
) ص . ع . برق پراكنده و مضطرب و درخشنده .
عرص
(
ares
) ص . ع . شادمان .
عرصات
(
aras t
) ع . ج . عرصة .
عرصات
(
aras t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - صحراى قيامت . و روز عرصات :
روز قيامت .
عرصاف
(
ers f
) ا . ع . تازيانهء از پى .
و پى دراز . و يك نوك از پى . و تسمه .
و ميخ رحل كه بر سر حنوپالان زنند و آن چهار تا باشد بر سر هر حنودوتا . ج : عراصيف .
و نيز دو چوب در ما بين ميان و آخر رحل كه به چپ و راست بسته شود . و عرصاف الا - كاف : چوبى كه ميان دو حنو مقدم بسته شود . و عرصاف من سنام البعير :
اطراف مهرهء پشت شتر . و عرصاف الخرطوم : دو تا استخوان اندرون بينى .
عرصام
(
ers m
) ا . ع . شير بيشه .
عرصة
(
arsat
) ا . ع . گشادگى ميان سراى كه در آن بنا نباشد . و زمين سراى .
و جنگگاه . و عرصة الدار : وسط خانه .
ج : عراص و عرصات و اعراص .
عرصتان
(
arsat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه دو فضاى عقيق مدينه كه عرصة الصغرى و عرصة الكبرى بود .
عرصف
(
arsaf
) ا . ع . نام گياهى كه بيونانى كما فيطوس گويند .
عرصفة
(
arsafat
) م . ع . عرصفه عرصفة : كشيد او را بدرازا و دو پاره كرد .
عرصم
(
arsam
) ا . ع . بسيار خورنده .
و خرم و شادمان .
عرصم
(
ersamm
) ا . ع . نزار و نرم تن .
و تواناى درشت گوشت .
عرصوف
(
orsuf
) ا . ع . چوبى كه ميان دو حنو مقدم بسته شود . ج : عراصيف .
عرصوفان
(
orsuf ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه در چوب كه در چوب فدان داخل نمايند .
عرصوم
(
orsum
) ا . ع . بخيل و زفت ناكس .
عرصه
(
arse
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ميدان . و صحرا . و ميدان گيرودار . و بساط شطرنج . و عرصهء زمين : سطح زمين . و عرصهء محشر : صحراى قيامت .
عرض
(
arz
) ا . ع . پهنا خلاف طول .
و متاع و رخت . و هر چيز جز زر و سيم . ج :
عروض . و كوه . و روى كوه . و كرانهء كوه . و جائى كه از آن بر كوه برآيند . و كنار و جانب . و سر شاخهء درخت . و فراخى . و وادى . و لشكر . و ساعتى از شب . و ابر . و ابرى كه كرانهء آسمان را فرا گيرد . و قصد و همت . و روستا . ج : اعراض . و مردم بزرگ و شريف . و هو عرض من الاعراض :
او يكى از لشكريان است . و كل الجبن عرضا : بخور پنير را و مپرس از سازندهء آن و بخر از هر كس مىيابى و يوم العرض :
روز قيامت . و فى عرض الناس : در ميان مردم و اطراف مردم . و عرض عين :
نگريستن به چشم به حال چيزى . و عرض القوم : نزديك قوم و جانب قوم . و نيز عرض : ديوانگى . و مردن انسان بدون علت و بيمارى .
عرض
(
arz
) ص . ع . جراد عرض :
ملخ بسيار .
عرض
(
arz
) م . ع . عرض له عرضا