كفح
(
kafh
) م . ع . كفحه كفحا ( از باب فتح ) : بوسه زد آن را . و برهنه كرد آن را . و كفح فلانا بالعصا : بچوبدستى زد فلان را . و كفح لجام الدابة :
كشيد لگام ستور را و در دهن آن زد تا بايستد .
و كفح زيدا : روبا روى شد زيد را . و كفح المراة : ناگاه بوسيد آن زن را .
كفح
(
kafah
) م . ع . كفح كفحا ( از باب سمع ) : شرمنده گشت و بد دل شد و ترسو گرديد .
كفخ
(
kafx
) م . ع . كفخه بالعصا كفخا ( از باب فتح ) : بچوبدستى زد آن را و بر سر وى زد .
كفخة
(
kafxat
) ا . ع . مسكهء گرد آمدهء سپيد .
كفدارى
(
kaf - d ri
) ا . پ . لهو و لعب و بازى . و شعبده .
كف دست
(
kaf - dast
) ا . پ . آن سطح از دست كه ملاصق با زمين گردد . و كف دست برهم سودن : به حال تأسف و پشيمانى دستها را بهم ماليدن .
كفدستى
(
kaf - dasti
) ا . پ . ضرب تازيانه و جز آن بر كف دست . و كف دستى خوردن : سياست شدن از ضرب تازيانه بر كف دست .
كفر
(
kafr
) ا . ع . ده و قريه . و زمين دور دست از مردم . و قبر و گور . و خاك .
و تاريكى خانه . و چوب آگندهء درشت كوتاه .
و چوبدستى كوتاه . ج : كفور . و تعظيم پارسيان پادشاه خود را ( فعله كنصر ) . الحديث :
ليخرجنكم الروم عنها كفرا كفرا اى قرية قرية من قرى الشام .
كفر
(
kafr
) م . ع . كفر عليه كفرا ( از باب ضرب ) : فرو گرفت آن را . و كفر الشيىء : پوشانيد و پنهان كرد آن چيز را .
و كفر درعه بثوبه : پوشانيد زره خود را بجامه و پوشانيد آن را در روى وى .
كفر
(
kafr
) و (
kefr
) ا . ع . تاريكى شب و سياهى آن .
كفر
(
kofr
) ا . ع . ضد ايمان . و قير كه بركشتى و جز آن مالند .
كفر
(
kofr
) م . ع . كفر بالله كفرا و كفورا و كفرانا ( از باب نصر ) :
ناسپاسى كرد خدا را و ناگرويد و ايمان نياورد به خدا و گاه متعدى بنفس مىباشد . قوله تعالى :
أَلا إِنَّ عاداً كَفَرُوا رَبَّهُمْ .
و كفر النعمة و بها : انكار كرد نعمت را و شكر نكرد و پوشيد آن را . قوله تعالى :
إِنِّي كَفَرْتُ بِما أَشْرَكْتُمُونِ مِنْ قَبْلُ .
و كفر بالصانع : نفى كرد صانع را و منكر شد مانند دهرى .
كفر
(
kofr
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - الحاد و بيدينى و ناسپاسى و بىاعتقادى و بىايمانى . و فسق و فجور . و نمك نشناسى و نمك بحرامى . و كفر گرفتن : كافر شدن .
و ناسزا گفتن .
كفر
(
kafar
) ا . ع . كوه بلند . و عقاب .
و غلاف شكوفهء خرما .
كفر
(
kafer
) ا . ع . كوه بزرگ . و پشتهء از كوه .
كفر
(
kofor
) ع . ج . كفور (
kafur
) .
كفرا
(
kofr
) ا . پ . شكوفهء خرمابن .
كفرا
(
kofr
) و كفراه
(
kofr h
) ا .
پ . پوست و غلاف شكوفهء خرمابن ماده .
كفران
(
kofr n
) م . ع . كفر كفرا و كفرانا . مر . كفر (
kofr
) .
كفران
(
kofr n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ناسپاسى و ناشكرى . و كفران نعمت : ناشكرى نعمت .
كفرة
(
kafrat
) ا . ع . تاريكى .
كفرة
(
kafarat
) ع . ج . كافر (
k fer
) .
كفرزار
(
kofr - z r
) و كفرستان
(
kofrest n
) ا . پ . جائى كه در آن بيدينى و فسق و فجور فراوان باشد .
كفرگوى
(
kofr - guy
) و (
kofr - govy
) ص . پ . ناسزاگوى .
كفرنى
(
kafarn
) ص . ع . رجل كفرنى : مرد گول . و مرد گمنام .
كفره
(
kafare
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردمان كافر و ملحد و بيدين و ناسپاس .
كفرى
(
kofri
) ا . پ . بيدين و ملحد و فاسق و فاجر و بتپرست .
كفرى
(
kafarr
) و (
keferr
) و (
koforr
) ا . ع . شكوفهء خرمابن و يا غلاف آن .
كفرين
(
keferrin
) ص . ع . رجل كفرين : مرد زيرك .
كفس
(
kofs
) ص . ع . ج . اكفس و كفساء .
كفس
(
kafas
) ا . ع . كژى پاى چنان كه سرهاى پاى سوى يكديگر سپرد و راه رفتن بر پشت از جانب انگشت خرد بود . و كژى سينه ( و الفعل من سمع ) .
كفساء
(
kafs '
) ص . ع . مؤنث اكفس :
زن كجپاى كجپاى كه بر پشتپاى از جانب انگشت كوچك راه رود .
كف سفيد
(
kaf - safid
) ص . پ . مردم صاحب همت كه از بسيارى بخشندگى پريشان شده باشد .
كف سنگ
(
kaf - sang
) ا . پ . سنگى كه با دست نگاهداشته و بدان چيزها را به روى سنگ صلايه كنند . و سنگى كه بدان فندق را بشكنند .
كفش
(
kafc
) ا . پ . پاى افزار و پاپوش