گناه پاك گردد و ناچيز شود و محو گردد .
و عقوبت گناه . و پشيمانى از گناه . و ديهء گناه . و كفارهء ذنوب : هر آنچه بدان گناهان پاك و محو شوند .
كفارى
(
koff riyy
) ص . ع . بزرگ گوش .
كفاس
(
kef s
) ا . ع . جامهء بر تن و دثار .
و جامه پارههائى كه كودك را در گهواره و قنداق بدان پيچند .
كفاش
(
kaff c
) ا . پ . كفش دوز . و كفش فروش .
كفاشى
(
kaff ci
) ا . پ . كفشدوزى . و كفش فروشى .
كفاف
(
kaf f
) ا . ع . اندازه . و مانند .
و روز گزار از روزى و قوتى كه مستغنى گرداند شخص را و از سؤال و در خواست باز دارد .
كفاف
(
kaf f
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - مقدار كافى . و اندازه . و مقدار كفاف :
مقدار كافى كه نه زياد باشد و نه كم . و وجه كفاف : وجه به قدر احتياج و به قدر كفايت .
كفاف
(
kaf fe
) ا . ع . دعنى كفاف يعنى باز بمان از من و دور شو از من . و باز مىمانم از تو و دور مىشوم از تو .
كفاف
(
kef f
) ا . ع . كفاف الشيىء :
فراز چيزى . و آنچه بر چيزى دوزند . و پيرامون و كرانهء آن چيز . و كفاف السيف :
دم شمشير و تيزى آن .
كفاف
(
kef f
) ا . ع . ج . كفة (
kaffat
) و (
keffat
) . و ج . كفة (
keffat
) . و ج .
كفة (
keffat
) و (
koffat
) . و ج . كفة (
koffat
) .
كفالة
(
kaf lat
) ا . ع . پذرفتارى بمال و بنفس و ضمانت .
كفالة
(
kaf lat
) م . ع . كفل كفلا و كفولا و كفالة . مر . كفل (
kafl
) .
كفالت
(
kaf lat
) و (
kef lat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پذرفتارى و ضمانت و تعهد و ذمهدارى . و رهن و گرو .
كفالت نامه
(
kaf lat - n me
) ا . پ .
ضمانت نامه .
كفانه
(
kaf ne
) ا . پ . بچهء سقط شده و بچهاى كه نارس از شكم مادر بيفتد .
كفانيدن
(
kaf nidan
) ف م . پ . شكافتن و تركانيدن بدرازا .
كفاية
(
kef yat
) م . ع . كفى الشيىء كفاية ( از باب ضرب ) : بس است آن چيز .
و كفاه مؤنته كفاية : كارگزارى كرد او را . و كفاك الشيىء : بس است تو را آن چيز .
كفاية
(
kef yat
) ا . ع . قسمى از خريد كه بيع الكفاية گويند و آن چنان باشد كه شخصى از كسى مثلا 5 قران بخواهد و از كس ديگرى چيزى را بپنج قران بخرد و قيمت آن را بآنكس حواله نمايد .
كفايت
(
kef yat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حصول چيزى در صورت استغناى از غير آن چيز و عدم احتياج به غير . و قابليت و لياقت . و هوشيارى و زيركى . و عقل معاش و خانهدارى و صرفهجوئى . و احتياط و پيش بينى . و فراوانى و بيشى و زيادى . و سود و نفع . و كفايت كردن : بس شدن و به اندازه شدن و كافى شدن . و سود گرفتن . و صرفهجوئى نمودن . و باكفايت : بااستعداد و لياقت و قابليت و با درايت و هوشيار و زيرك و كاردان . و خانهدار و با عقل معاش .
و به قدر كفايت : به قدر لزوم و به قدر احتياج .
و بىكفايت : بىدرايت و بىاستعداد و بىقابليت و لياقت و بىعقل معاش . و محتاج .
كفايتى
(
kef yati
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - بسيارى و فراوانى . و زيادتى و وفور . و نيز خانهدار . و ارزان خريده شدهء به كمتر قيمتى .
كفپائى
(
kaf - p 'i
) ا . پ . ضرب تازيانه بر كف پا . و كفپائى خوردن :
سياست شدن از ضرب تازيانه بر كف پا . و كفپائى زدن : زدن تازيانه بر كف پا .
كفة
(
kaffat
) و (
keffat
) ا . ع . پلهء ترازو .
ج : كفف (
kefaf
) و كفاف .
كفة كفة
(
kaffata - kaffata
) و كفة لكفة (
kaffatan - le - kaffaten
) و كفة عن كفة
(
kaffatan - an - kaffaten
) ا . ع .
لقيته كفة كفة يعنى ملاقات كردم او را و مواجه با او شدم به نحوى كه دست بدست رسيد و يا ملاقات كردم با وى و منع كرديم همديگر را از نهوض و برخاستن . و كذا :
لقيته كفة لكفة و يا كفة عن كفة .
كفة
(
keffat
) ا . ع . چوب دف . و هر چيزى گرد . و گوى كه در آن آب فراهم آيد .
ج : كفف (
kefaf
) و كفاف .
كفة
(
keffat
) و (
koffat
) ا . ع . دام شكارى . و هر آنچه فروهشته و مسترخى باشد از بن دندان . ج : كفف و كفاف .
كفة
(
koffat
) ا . ع . كرانهء هر چيزى .
و طرهء بالائين جامه كه ريشه نداشته باشد .
و حاشيهء هر چيزى . ج : كفف (
kofaf
) و كفاف . و منتهاى درخت و منقطع آن .
و انبوهى مردم . و عدد بسيار . و جماعت مردم . و مردمان نزديك به خود شخص . و سنگى كه گرداگرد آن گل و سرگين گاو و جز آن نهند و در وى كشك پزند . و ريگ تودهء دراز گرد . و هر چيز زايد بر چيزى . و كفة الثوب : نورد جامه . و كفة الرمل : دامن ريگ و كرانهء آن . و كفة الدرع : دامن زره . و كفة الغيم :