ص . پ . انبوه و بسيار و فراوان .
كشنج
(
kacnaj
) ا . پ . نوعى از سماروغ .
كشنجير
(
kacanjir
) ا . پ . كشكنجير .
كشندگى
(
kocandagi
) ا . پ . قتال و جدال و خونريزى .
كشنده
(
kacande
) افا . پ . آنكه مىكشد و جذب مىكند و جلب مىكند .
كشنده
(
kocande
) و (
kocende
) افا .
پ . آنكه مىكشد و قتل مىكند . و هر چيز مهلك و قاتل .
كشنك
(
kecnak
) ا . پ . غلهاى تيره رنگ ميان ماش و عدس كه آن را مقشر كرده بستور دهند .
كشنگ
(
kacang
) ا . پ . خربزهء كلان و يا كدوى پهن و هموار شبيه بدورى . و ريسمانى از ليف خرما كه جولاهگان به كار مىبرند .
كشنه
(
kacne
) ا . پ . تشنه . و سهولت و آسانى . و قسمى از سماروغ شبيه بتخم مرغ .
و داروئى مانند سماروغ . و يك قسم گياهى دوائى كه شش پنجه نيز گويند . و گشنيز .
كشنه
(
kacne
) و (
kocne
) و (
kacane
) و (
kocane
) ا . پ . نخود . و كرسنه و گاودانه .
و باقلا .
كشنى
(
kacni
) و (
kecni
) ا . پ . بيشه و جنگل و جاى درختان انبوه .
كشنى
(
kecni
) ا . پ . كرسنه و گاودانه .
كشنى
(
kocni
) ا . پ . بز .
كشنى
(
kocn
) ا . ع . كرسنه و گاودانه .
كشنيج
(
kecnij
) ا . پ . گشنيز . و يك قسم گياهى كه گل آن لاجوردى است . و كشنيج دشتى : بالنگو .
كشنيز
(
kecniz
) ا . پ . گشنيز .
كشو
(
kacv
) م . ع . كشوته كشوا ( از باب نصر ) : گزيدم آن را بدندان و به دهان كشيدم آن را .
كشو
(
kacu
) ا . پ . كشف . و برج چهارم از بروج فلكى كه برج سرطان باشد .
و لاكپشت . و يك قسم گياهى كه از آن طناب و ريسمان سازند . و گياه كنو . و جعبه مانندى كه در درون ميز قرار دهند و در آن در كنار ميز باشد و چون آن را بكشند بيرون آيد .
كشواد
(
kecv d
) ا . پ . نام پهلوانى در زمان كيكاوس در سپاه منوچهر .
كشواكش
(
kac - v - kac
) ا . پ .
كشيدگى از اين طرف بآنطرف و تمطى و كنهزه و كشاكش .
كشوبا
(
kacub
) ا . پ . بلغت زند و پازند . كمان تيراندازى .
كشوث
(
kacus
) و (
kocus
) و كشوثاء (
kacus '
) و كشوثى
(
kacus
) ا . ع .
يك قسم گياهى كه بيخ در زمين ندارد و مانند ريسمان بر درختان پيچد و بپارسى قفر گويند . و كثوث رومى : افسنتين .
كشوح
(
kacuh
) ا . ع . نام يكى از هفت شمشيرى كه بلقيس جهة سليمان هديه آورد .
كشوح
(
kocuh
) ع . ج . كشح (
kach
) .
كشود
(
kacvad
) ا . پ . فجور و ارتكاب امور قبيحه و زشت .
كشود
(
kacud
) ا . ع . ماده شترى كه بسه انگشت دوشيده شود . و ماده شتر تنگ سوراخ پستان و كوتاه سرپستان . و كسى كه جهة عيال و صلهء رحم خود بكوشش ورزنده باشد و كسب كند . ج : كشد (
kocod
) .
كشود
(
kocud
) پ . ح م . كشودن . ا .
داروئى كه بتازى كشوث گويند .
كشودن
(
kocudan
) ف م . پ . گشودن و باز كردن و كشادن .
كشوده
(
kocude
) ص . پ . كشاده و باز كرده و مفتوح . و گشوده شدن :
مفتوح شدن و باز كرده شدن .
كشوده شكم
(
kocude - cekam
) ص .
پ . آنكه شكم وى سست و مسترخى شده و باسهال مبتلا باشد .
كشور
(
kecvar
) ا . پ . كشخر و اقليم و مملكت و ملك و ولايت و ديار و هر حصه و بخشى از بخشهاى عالم مانند كشور هند و كشور چين و ايران و جز آن . و پيشينيان ما كه عالم را بهفت كشور تقسيم كرده بودند و هر كشورى را بيكى از هفت سياره منسوب مىكردند چنان كه مىگفتند كشور اول و يا اقليم اول كه عبارت از هندوستان باشد بزحل تعلق دارد و كشور دويم كه چين و ختا باشد به مشترى و كشور سيوم يعنى تركستان بمريخ و كشور چهارم يعنى عراق و خراسان بآفتاب و كشور پنجم كه عبارت از ماوراء النهر بود بزهره و كشور ششم كه عبارت از يونان و روم و رومية الصغرى باشد بعطارد و كشور هفتم يعنى اقصاى بلاد شمال بقمر .
كشور آراى
(
kecvar - r y
) ص .
پ . آرايشكنندهء ملك .
كشور خدا
(
kecvar - xod
) و كشور خداى (
kecvar - xod y
) و كشور خديو
(
kecvar - xodiv
) ا . پ . پادشاه و صاحب و مالك ملك .
كشور خدائى
(
kecvar - xod 'i
) ا .
پ . پادشاهى و سلطنت .
كشوردارى
(
kecvar - d ri
) ا . پ .
پادشاهى و سلطنت .
كشورز
(
kecvarz
) ا . پ . بزرگ . و مردم بزرگ و بزرگوار .
كشور زيان
(
kecvarziy n
) ا . پ .
مردمان بزرگ و اصيل و نجيب .
كشورستان
(
kecvar - sat n
) ص .
پ . فاتح و گيرندهء ممالك .
كشوركشا
(
kecvar - koc
) و كشوركشاى