كشيش
(
kacic
) ا . پ . پيشوا و راهنماى ترسايان و زاهد و عالم آنان و قسيس و راهب .
كشيش
(
kacic
) ا . ع . بانگ نخستين شتر كه كمتر از كتيت است . و بانگ گاو .
و آواز جوشش مى . و بانگ آتش زنه وقت بيرون جستن آتش از آن . و كشيش الافعى : آواز پوست افعى نه آواز دهن آن .
كشيش
(
kacic
) م . ع . كش كشيشا ( از باب ضرب ) : بانگ كرد . و نيز كشيش در همهء معانى مذكور در فوق استعمال مىشود .
كشيشى
(
kacici
) ا . پ . پيشوائى ترسايان .
كشيك
(
kacik
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - پاسبان و نگهبان . و مرد پاسبان .
كشيكچى
(
kacik - ci
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - حارس و پاسبان و قراول .
كص
(
kass
) ا . ع . آواز نرم و باريك .
كص
(
kays
) م . ع . كص كصا و كصيصا . مر . كصيص .
كصم
(
kasm
) م . ع . كصم فلانا كصما ( از باب نصر ) : به سختى و ستم راند فلان را .
كصنيثون
(
kasnisun
) ا . ع . - مأخوذ از تازى - بادنجان برى .
كصوم
(
kosum
) م . ع . كصم كصوما ( از باب نصر ) : پشت داد . و برگشت و برگرديد به همان جائى كه آمده بود از آنجا . و به انجام نرسانيد مراد و مقصود خود را .
كصى
(
kasy
) م . ع . كصى فلان كصيا ( از باب ضرب ) : فرومايه و خسيس گرديد فلان پس از گرامش و بزرگى .
كصير
(
kasir
) ا . ع . كوتاه و قصير .
كصيص
(
kasis
) ا . ع . آواز نرم و باريك . و لرزه . و ترس و بيم . و بانگ ملخ .
كصيص
(
kasis
) ا . ع . كص الشيىء كصا و كصيصا ( از باب ضرب ) :
فراهم آمد و مجتمع گرديد آن چيز . و كص فلان : آواز باريك برآورد فلان . و كص كصيصا : مضطرب شد و لرزيد و پيچيد بر خود از جهد و رنج . و ور ترنجيد . و جنبيد . و ترسيد . و كص الجراد : بانگ كرد ملخ . و كص الماء بالناس : انبوهى نمودند مردم بر آب .
كصيصة
(
kasisat
) ا . ع . گروه و جماعت .
و ريسمان دام آهو .
كضكضة
(
kazkazat
) ا . ع . شتابروى .
كضل
(
kazl
) م . ع . كضله كضلا ( از باب ضرب ) : دور انداخت آن را و دفع كرد .
كطيسفون
(
katisfun
) ا . پ . طيسفون .
كظ
(
kazz
) ص . ع . رجل كظ :
مرد رنج ديده و سختى كشيدهء از كار و درماندهء در آن . و رجل كظ لظ : مرد سخت دشوار خوى .
كظ
(
kazz
) م . ع . كظه الطعام كظا ( از باب نصر ) : زحمت داد او را پرى شكم از طعام بطورى كه طاقت نفس كشيدن و دم زدن براى وى نماند .
كظاظ
(
kaz z
) م . ع . كظ فلانا الامر كظاطا و كظاظة ( از باب نصر ) :
رنجانيد فلان را آن كار و گرانبار ساخت و اندوهگين نمود .
كظاظ
(
kez z
) ا . ع . سختى . و ماندگى .
و درازى ملازمت . و دشمنى . و بينهم كظاظ اى عداوة .
كظاظ
(
kez z
) م . ع . مكاظة . مر .
مكاظة .
كظاظة
(
kaz zat
) م . ع . كظ كظاظا و كظاظة . مر . كظاظ (
kaz z
) .
كظام
(
kez m
) ا . ع . سربند هر چيزى و هر آنچه چيزى را مسدود كند و شكافى را پر نمايد . و استوارى و پايدارى و قرار . و اخذ بكظام الامر اى بالثقة .
كظامة
(
kez mat
) ا . ع . دهانهء رودبار .
و مخرج بول زنان . و چاهى پهلوى چاه ديگر كه در ميانهء آنها در زير زمين آب راههاى باشد كه بدان آب آن چاه بچاه ديگر رود . و حلقهاى بر سر بازوى ترازو كه بندهاى كفه را بدان بندند . و دوالى كه بر گوشهء بالائين كمان بندند . و يكى از دو انتهاى كمان . و مسمار ترازو . و ريسمانى كه بدان بينى شتر بندند . و پى كه بر پر تير پيچند . و جاى پر از تيز . ج : كظائم .
كظائم
(
kaz 'em
) ع . ج . كظامة . و ج . كظيمة .
كظة
(
kezzat
) ا . ع . سيرى و پرى شكم از طعام . و زحمت امتلاى معده و تخمه .
كظر
(
kazr
) م . ع . كظر القوس كظرا ( از باب نصر ) : رخنه ساخت براى كمان . و كظر الزندة : رخنه كرد زندن جاى از آتش زنه را .
كظر
(
kezr
) ا . ع . پى كه در بن سوفار تير پيچند .
كظر
(
kozr
) ا . ع . كرانهء فرج و گوشهء آن . و پيه گرده . و جاى گرده از درون حيوان چون گرده را برآرند . و رخنهء از كمان كه در آن حلقهء زه قرار مىگيرد . و نيز رخنهء از تير كه در آن زه قرار مىگيرد . و چوبك گوشهء كمان . و ميان چنبر گردن . ج : اكظار .
كظر
(
kozar
) ع . ج . كظرة (
kozrat
) .
كظرة
(
kozrat
) ا . ع . جاى گرده از درون حيوان چون گرده را برآرند . و جاى رخنهء از كمان كه در آن حلقهء زه واقع مىشود . و نيز رخنهء از تير كه در آن زه قرار مىگيرد .
ج : كظر (
kozar
) .