تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2806

مساهمون:

ص٢٨٠٦

كشكدار

(
kock - d r
) ا . پ . پاسبان و حارس .

كشكرك

(
kackrak
) ا . پ . به زبان مردم خوارزم : كشك (
kacak
) و عكه .

كشكزن

(
kack - zan
) ا . پ . آوندى كه در آن دوغ را سفت كنند و تركهار نيز گويند .

كشكشان

(
kac - kac n
) م ف . پ . كشان كشان و بطور آهسته و تانى راه رفتن و راه بردن .

كشكشة

(
kackacat
) ا . ع . گريز . و آواز پوست مار . و تبديل كاف خطاب مؤنث بشين و يا افزودن شين بر آن . مر . ش .

كشكشة

(
kackacat
) م . ع . كشكشت الافعى : بانگ برآمد از پوست افعى . و بحر لا يكشكش ( مجهولا ) : بحرى كه همهء آب آن كشيده نمىشود . و كذا : بئر لا تكشكش .

كشكك

(
kackak
) ا . پ . جو و گندم نيم پخته .

كشكل

(
kackol
) ا . پ . كشكول .

كشكله

(
kackale
) ا . پ . نوعى از شال پا كه شاطران و پياده روان بر پاى كنند . و قسمى از نيم چكمه .

كشكنجير

(
kack - anjir
) ا . پ . فلاخن . و آلتى كه بدان مشق كماندارى كنند و آن ستونى باشد كه بر زمين فرو برند و سر آن را شكافته غلطكى بر آن قرار دهند و ريسمانى بر بالاى غلطك انداخته و بر يك سر آن ريسمان توبره‌اى پر از سنگ و ريگ بياويزند و در ميان آن ستون قبضه مانندى نصب نمايند و كسى كه خواهد مشق كماندارى كند بدست چپ آن قبضه را گيرد و بدست راست سر آن ريسمان را و در كشاكش آورد .

كشكنجير

(
kock - anjir
) ا . پ . توپ كلان كه بدان ديوار قلعه را سوراخ كنند و خراب سازند . و گلولهء توپ . و سنگى كه در منجنيق گذارند و بر حصار و قلعه اندازند .

كشكنه

(
kackene
) ا . پ . نان جو . و نانى كه از آرد جو و آرد باقلا و آرد گندم بهم آميخته پزند . و گندم بريانى كه ماهيابه و پياز خام و ساق چغندر و تخم خرفه بر آن ريخته و در آفتاب گذارند تا ترش شود .

كشكو

(
kacku
) ا . پ . كشكو و آش جو . و كشك (
kacak
) و عكه .

كشكول

(
kackul
) ا . پ . گدا و آنكه گدائى كند . و كاسهء كشكول : كاسهء گدا . و نيز كاسه‌اى مر درويشان را كه باندام كشتى سازند كشكول و ركده نامند .

كشكين

(
kackin
) ا . پ . نان جو . و نانى كه از آرد جو آورد گندم و آرد باقلاى درهم آميخته پزند .

كشكينه

(
kackine
) ا . پ . نان جو و گندم نيم پخته .

كش‌گفتار

(
kac - goft r
) ص . پ . خوش گفتار .

كشم

(
kacm
) ا . ع . يوز و فهد . و بريدگى بينى از بن ( و الفعل من نصر ) .

كشم

(
kacam
) ا . ع . نقصان در خلقت و در نسبت ( و الفعل من سمع ) .

كشمان

(
kecm n
) ا . پ . زمين كشت . و زمين زراعت شده .

كشمخة

(
kacmaxat
) ا . ع . يك قسم ترهء پاكيزه و نرم كه آن را ملاح و كشملح نيز گويند .

كشمر

(
kecmar
) ا . پ . كاشمر . مر . كاشمر .

كشمرة

(
kacmarat
) م . ع . كشمر انفه كشمرة : شكست بينى او را . و كشمر فلان : آماده گريستن گرديد فلان .

كشمش

(
kecmec
) ا . ع . نوعى از مويز بىدانه .

كشمشى

(
kecmeci
) ص . پ . منسوب بكشمش و مانند كشمش .

كشمكش

(
kac - ma - kac
) ا . پ . كشيدن چيزى و واگذاشتن و دوباره كشيدن . و كشاكش . و فرمايشهاى متوالى و پى در پى و امر و نهى . و ستيزه و مناقشه . و غم و الم و اندوه بسيار سخت . و خوشى و شادمانى و ناخوشى .

كشمكش

(
koc - ma - koc
) ا . پ . ترس و بيم و خوف . و بانگ غازيان در ميدان جنگ كه فرياد مىكنند : بكش و نكش .

كشملخ

(
kocmalax
) و (
kacmalax
) ا . پ . ترهء پاكيزه و نرم كه آن را ملاح نيز گويند .

كشمند

(
kec - mand
) ا . پ . صحراى مزروع و كشتمند .

كشمور

(
kacmur
) ا . پ . نام صحرائى . و نام جائى در حوالى دشت مور .

كشميده

(
kacmide
) ا . پ . كشه و خط بطلان . و نوشته و مكتوب . و مطلق خط خواه بر زمين كشند و خواه بر ديوار و خواه با چوب كشند و خواه با قلم و يا انگشت .

كشمير

(
kacmir
) و (
kecmir
) ا . پ . نام ايالتى در شمال هندوستان و با جگزار دولت انگليس كه كارخانه‌هاى شالبافى آنجا معروف و مشهور است و داراى 300000 ، 3 نفر جمعيت و پايتخت اين ايالت كه نيز كشمير و يا سريناگر نامند داراى 800 ، 122 نفر جمعيت مىباشد .

كشميرى

(
kecmiri
) ص . پ . منسوب بكشمير .

كشميرى

(
kecmiriyy
) ص . ع . منسوب بكشمير . ج : كشامرة .

كشميهن

(
kacmayhan
) ا . پ . نام جائى .

كشن

(
kecn
) ا . پ . لب و شفه .

كشن

(
kocn
) ا . پ . گشن . مر . گشن .

كشن

(
kacan
) و (
kacn
) و (
kacen
)