ا . قتل و كشتار . و جنگ و جدال . و ذبح و قربانى . و كشش كردن : پيكار كردن و نبرد كردن و جنگ كردن . و كوشش نمودن .
و كشتن و قتل كردن . و ذبح كردن .
كشط
(
kact
) م . ع . كشط الجل عن ظهر الفرس كشطا ( از باب نصر ) :
برداشت جل را از پشت اسب و برهنه كرد آن را .
و كسط الغطاء عن الشيىء : برداشت پوشش را از آن چيز . قوله تعالى :
وَ إِذَا السَّماءُ كُشِطَتْ
اى كشفت و از يلت كما يكشط الجلد عن الذبيحة ، و قيل : قلعت كما يقلع السقف .
و كشط البعير كشطا ( از باب ضرب ) :
كند و باز كرد پوست شتر را . و لايق : سلخ البعير .
كشطة
(
kacatat
) ص . ع . ج . كاشط .
كشطة
(
kacatat
) ا . ع . خداوندان شتر كشتهء پوست باز كرده .
كشع
(
kac '
) م . ع . كشع القوم عن القتيل كشعا ( از باب فتح ) : پراكنده و متفرق شدند آن گروه از كشته .
كشع
(
kaca '
) ا . ع . تفتگى و بىآرامى از اندوه و ملال .
كشع
(
kaca '
) م . ع . كشع منه و به كشعا ( از باب سمع ) : بىآرام شد از آن و منضجر گرديد .
كشع
(
kace '
) ص . ع . بىآرام از اندوه و ملال و منضجر .
كشعة
(
kace'at
) ص . ع . مؤنث كشع .
كشعثج
(
kaca'saj
) و كشعطج
(
kaca'taj
) ا . ع . از لغات مولدهء از كستيج است كه معرب كشتى باشد و ريسمان كلفتى را گويند كه شخص ذمى در روى لباس خود و زير زنار مىبندد . و بند پشتوارهاى كه از ليف خرما سازند .
كشف
(
kacf
) م . ع . كشفت الشيىء و عنه كشفا و كاشفة ( از باب ضرب ) :
ظاهر و آشكار كردم آن چيز را و گشاده و برهنه نمودم آن را و برداشتم از آن پوشش وى را . و كشفته الكواشف : رسوا كرد آن را . و كشفت لهم عن ساقها :
سختى رسيد آنها را . و نيز كشف : دفع كردن بدى و ضرر را .
كشف
(
kacf
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برداشتگى پرده و پوشش از روى چيزى و برهنگى و كشاد . و نو پيدا كردگى . و اظهار و بيان و افشا . و كشف كردن : بيان كردن و آشكار نمودن . و چيزى از نو پيدا كردن .
و كشف راز كردن : راز پنهان را آشكار كردن و واضح نمودن .
كشف
(
kocf
) ا . پ . سيم و نقرهء سوخته .
و سواد زرگرى . و زفت .
كشف
(
kacaf
) ا . پ . لاكپشت . و نام برج چهارم از دوازده برج فلكى كه برج سرطان نيز گويند . و كوزه آبخورى سر پهن و دهان فراخ كه يخدان نيز گويند .
كشف
(
kacaf
) ا . ع . مويهاى بالا رستهء پيشانى . و بالارستگى موى . و برگشتگى مويهاى پيشانى چندان كه بدايره ماند . و پيچيدگى دمغزهء اسب ( و الفعل من سمع ) .
كشف
(
kacaf
) م . ع . كشف فلان كشفا ( از باب سمع ) : شكست خورد فلان در جنگ كه نه سپر داشت و نه خود .
كشفاء
(
kacf '
) ص . ع . جبهة كشفاء :
پيشانى كه موى آن همچو دايره برگرديده باشد .
كشفة
(
kacafat
) ا . ع . محل كشف و جاى بىموى پيشانى .
كشفة
(
kocofat
) ا . ع . موى پيشانى بالا رسته و برگشته .
كشفت
(
kacaft
) و (
kocoft
) ا . پ .
پراكندگى و پريشانى . و پژمردگى .
كشفت
(
koceft
) ا . پ . عبادتخانهء يهود و كنيسه
كشفتن
(
kacaftan
) و (
kocoftan
) ف ل و م . پ . گشودن و باز كردن . و شكافتن . و پراكنده كردن و پريشان نمودن . و پژمرده شدن . و معدوم گشتن . و تلف شدن و هلاك شدن .
كشفته
(
kacafte
) و (
kocofte
) ص . پ .
پريشان و پراكنده و متفرق . و پژمرده و افسرده . و سوخته . و تلف شده و معدوم گشته .
كشف رود
(
kacaf - rud
) ا . پ .
نام رودخانهاى در خراسان .
كشفى
(
kacfi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب و متعلق بكشف .
كشك
(
kack
) ا . پ . اقط و پينو و دوغ خشك كرده . و جو مقشر . و يك قسم نانخورشى كه از ماست پزند . و يك قسم طعامى كه از آرد گندم و آرد جو و شير گوسپند راست كنند و گاه گوشت و گندم در آن داخل كنند تا مانند هريسه گردد و خورند .
كشك
(
kock
) ا . پ . محفف كوشك و بمعنى آن .
كشك
(
kacak
) ا . پ . پرندهاى سياه و سپيد كه عكه نيز گويند و بتازى عقعق نامند . و خط خواه بر ديوار كشند و يا به روى كاغذ . و كشكهاى پرتو : اشعهء آفتاب .
كشك
(
kack
) ا . ع . آبجو . و ماء الشعير و آبجو با سركه و شير جوش داده .
كشكاب
(
kack - b
) ا . پ . آبجو و ماء الشعير . و كشك با آب سائيده كه نان در آن تريد كرده خورند .
كشكاو
(
kack - v
) ا . پ . آبجو . و كشكاب . و آش جو .
كشكبا
(
kack - b
) ا . پ . آش حليم .
كشكخانه
(
kock - x ne
) ا . پ .
انبار و مخزن .