بهم و ستيزه كردن .
كشتيبان
(
kecti - b n
) ا . پ . ناخدا و فرمانده كشتى . و ملاح و معلم كشتى .
كشتيبانى
(
kecti - b ni
) ا . پ . ناخدائى و ملاحى .
كشتىجاى
(
kocti - j y
) ا . پ . ميدان گشتىگيرى .
كشتىساز
(
kecti - s z
) ا . پ . آنكه كشتى مىسازد .
كشتىسازى
(
kecti - s zi
) ا . پ . شغل كشتى ساز .
كشتىسوار
(
kecti - sov r
) ا . پ .
آنكه در كشتى نشسته و در دريا مسافرت مىكند .
كشتى شكسته
(
kacti - cekaste
) ص .
پ . غرق شده .
كشتىشمار
(
kacti - com r
) ا . پ .
ملاح و كشتيبان .
كشتىكش
(
kecti - kac
) ا . پ . ملاح .
و باده پرست .
كشتيگاه
(
kecti - g h
) ا . پ . جائى كه كشتى لنگر مىاندازد . و جبه خانهء كشتى . و بندر و آنجائى كه كشتى بارگيرى مىكند .
كشتيگاه
(
kocti - g h
) ا . پ . ميدان كشتىگيرى و آنجائى كه پهلوانان زورآزمائى مىكنند .
كشتىگر
(
kecti - gar
) ا . پ . كشتى ساز .
كشتىگير
(
kocti - gir
) ا . پ . پهلوان و آنكه كشتى مىگيرد .
كشتىگيرى
(
kocti - giri
) ا . پ .
مصارعت و پهلوانى .
كشتىمال
(
kecti - m l
) ا . پ . خراج و ماليات كشتى .
كشتىنشين
(
kecti - necin
) ا . پ .
مسافر در كشتى . و عملهء كشتى .
كشح
(
kach
) ا . ع . كشت و تهيگاه و آن جزء از بدن كه ما بين سرين و پهلو واقع است .
و نوعى از صدف . ج : كشوح . و كشح مخصر : تهيگاه لاغر و باريك . و طوى فلان عنى كشحه : بريد فلان از من .
و طوى كشحه على الامر : پنهان داشت آن كار را و مخفى داشت .
كشح
(
kach
) م . ع . كشح له بالعداوة كشحا ( از باب فتح ) : دشمنى نمود با او و در دل داشت دشمنى وى را . و كشح القوم : پراكنده كرد آن گروه را . و كشح القوم عن الماء : پراكنده شدند آن گروه از آب ( لازم و متعدى ) . و كشحت الدابة : در آورد آن ستور دنب را در ميان پاهاى خود . و كشح البيت :
روفت خانه را . و كشح الرجل كشحا ( مجهولا ) : مبتلا به درد كشح شد آن مرد و داغ كرده شد .
كشح
(
kacah
) ا . ع . بيمارى كه در تهيگاه انسانى پديد آيد و بداغ كردن به شود .
و بيمارى ذات الجنب .
كشخ
(
kacax
) ا . پ . طنابى كه در جاى سايه بندند و خوشههاى انگور را به روى آن انداخته تا باد خورد و خشك گردد .
كشخان
(
kacx n
) و (
kecx n
) ا . ع .
ديوث و زن جلب و بىغيرت دربارهء زن .
كشخر
(
kocxar
) ا . پ . اقليم .
كشخرما
(
koc - xorm
) ا . پ . خرما بن نر .
كشخنة
(
kacxanat
) م . ع . كشخنه كشخنة : گفت مر او را يا كشخان .
كشد
(
kacd
) ا . ع . يك قسم دانهء مأكول .
كشد
(
kacd
) م . ع . كشده كشدا ( از باب ضرب ) : بدندان بريد آن را . و كشد الناقة : بسه انگشت دوشيد آن ماده شتر را .
كشد
(
kacad
) ا . ع . بسيار كسبكننده و ورزندهء بكوشش جهة عيال خود . و صلهء رحم كننده و آميزندهء ميان خويشان .
كشد
(
kocod
) ع . ج . كاشد . و ج .
كشود (
kacud
) .
كشدانگ
(
kacd nag
) ا . پ . دود و دخان . و زنگ . و لاغر بدن .
كشر
(
kacr
) ا . ع . تبسم . و نوعى از گائيدن . و نام كوهى .
كشر
(
kacr
) م . ع . كشر البعير عن نابه كشرا ( از باب ضرب ) : دندان آشكار كرد آن شتر . و كشر الاسد :
كذلك . و كشر الرجل عن اسنانه :
آشكار و نمودار كرد آن مرد دندانهاى خود را در هنگام خنديدن . و كشر الرجل : تبسم كرد آن مرد و نرم خنديد .
كشر
(
kacar
) ا . ع . نان خشك . و خوشهء انگور كه بارش را خورده باشند .
كشر
(
kacar
) م . ع . كشر كشرا ( از باب سمع ) : گريخت و فرار كرد .
كشر
(
kocar
) ا . ع . نام موضعى در صنعاى يمن .
كشرة
(
kecrat
) ا . ع . تبسم و نرم خنديدگى . و آشكار كردگى . و نمودارى دانها ( اسم است مصدر را ) .
كشرفتار
(
kac - raft r
) ص . پ .
خوشرفتار .
كشسه
(
kocse
) ا . پ . خط و نوشته خواه خط فارسى باشد و يا تازى و يا هندى .
كشش
(
kacec
) پ . م ح . كشيدن .
ا . جذب و كشيدگى و جلب و جاذبه . و ناز و كرشمه و دلفريبى و عشوه و غمزه . و چشمك و ايما و اشارهء دلفريبانه . و رفتار با ناز و غمزه .
و راه رفتن شبانروز بطور تواتر .
كشش
(
kocec
) پ . م ح . كشتن .