رنجش . و اذيت . و نشاط و شادمانى . و نام كسى . و نام كبوترى . و عرام الجيش :
بسيارى و تيزى و تندى و سختى لشگر .
و عرام الرجل : حدت و اشتداد مرد .
عرام
(
or m
) و عرامة
(
ar mat
) م .
ع . عرم عرما و عرما و عراما و عرامة . مر . عرم .
عرامين
(
ar min
) ع . ج . عرمان . و ج ج .
اعرم .
عران
(
er n
) ا . ع . بيمارى در ستور كه موى پائين پاى آن را بر افگند . و كفتگى پاى ستور . و درشتى كه در خرده گاه دست و پاى اسب برآيد . و چوب بينى شتر . و دورى .
و گلهء كفتار . و شاخ حيوان . و ميخ . و عران البكرة : چوب بكرة .
عران
(
er n
) ص . ع . ديار عران :
خانههاى دور .
عران
(
er n
) م . ع . عرن عرانا :
( از باب نصر ) : سخت و درشت گرديد . و عرنت الدار : دور گرديد آن خانه . و عرن السهم : پى پيچيد بر آن تير . و عرن فلان : نرم شد فلان . و عارنه معارنة و عرانا : كارزار نمود او را .
عرانية
(
ar niyat
) ا . ع . از اعلام است .
عرانية
(
or niyat
) ا . ع . آب خيز .
و ميان دريا . و آنچه موج از تك آب برآرد .
و بسيارى آب .
عرانين
(
ar nin
) ع . ج . عرنين .
عراهل
(
or hel
) ا . ع . اسب تمام اندام .
عراهم
(
or hem
) ا . ع . شير بيشه . و نرم و نازك از هر چيزى .
عراهم
(
or hem
) و عراهمة
(
or hemat
) ا . ع . ماده شتر ستبر .
عراهن
(
or hen
) ص . ع . جمل عراهن : شتر دفزك شگرف .
عراهيل
(
ar hil
) ا . ع . گروه بر سر خود گذاشته شده و بيكار . ج . عرهول .
عراهين
(
ar hin
) ع . ج . عرهون .
عرايا
(
ar y
) ا . ع . چيزهاى عريان و برهنه . و ج . عرية . و ج . عريانة .
عرائس
(
ar 'es
) ع . ج . عروس .
عرايض
(
ar yez
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عريضهها و در خواستها و نوشتجات مردم كه بحضور حكام و پادشاه مىنويسند .
عرائك
(
ar 'ek
) ع . ج . عريكة .
عرب
(
arb
) م . ع . عرب عربا ( از باب ضرب ) : خورد . و عرب عربا ( از باب سمع ) : شادمان گرديد .
عرب
(
arb
) و (
arab
) ا . ع . شادى و شادمانى .
عرب
(
erb
) ا . ع . گياه بهمى كه خشك شده باشد .
عرب
(
orb
) ا . ع . مردم تازى شهرى و يا بدوى ( مؤنث است ) . ج : اعرب .
عرب
(
arab
) ا . ع . مردم تازى شهرباش و يا بدوى ( مؤنث آيد ) . و عرب عاربة :
تازى خالص . و كذلك عرب عرباء و عرب عربة و عرب عربات . ج : اعرب و عرب . و نيز عرب : نشان باقى ماندهء بعد از به شدن جراحت . و فساد معده . و نام ناحيهاى در مدينه . و در مبالغه گويند : عرب عربى .
عرب
(
arab
) ص . ع . ماء عرب :
آب صاف ( وصف بالمصدر ) .
عرب
(
arab
) م . ع . عرب عربا ( از باب سمع ) : شادمان گرديد . و فصيح شد پس از آنكه در زبانش لكنت داشت . و عرب الجرح : آماسيد آن جراحت و ريمناك گرديد . و نيز باقى ماند نشان جراحت پس از به شدن . و عربت معدته : تباه گرديد معدهء او . و عرب النهر : بسيار آب گرديد آن نهر . و كذا عربت البئر .
عرب
(
arab
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردم تازى شهر باش و يا بدوى چادرنشين .
ج : عربان .
عرب
(
areb
) ا . ع . تيزى معده و فساد آن .
عرب
(
areb
) ص . ع . جراحت آماس كرده . و جراحتى كه اثر آن پس از به شدن باقى بماند . و ماء عرب : آب بسيار صاف .
عرب
(
orob
) ع . ج . عروب . و ج . عرب .
عربات
(
arab t
) ا . ع . كشتيهاى بهم بسته در روى دجله كه بجاى پل باشند .
عربات
(
arab t
) ص . ع . عرب عربات : تازى خالص .
عربات
(
areb t
) ا . ع . ج . عربة .
عرباض
(
erb z
) ص . ع . درشت و استوار و تواناى از مردم و شتر و شير .
عرباض
(
erb z
) ا . ع . كليدان كه در پس در استوار كنند . و از اعلام است .
عربان
(
orban
) ا . ع . بيعانه و ربون .
عربان
(
arab n
) پ . ج . عرب .
عربانة
(
orb nat
) ا . ع . قسمى از چلپاسه .
عربانه
(
arab ne
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دف و دايره . و دايرهء حلقه دار .
عربب
(
orbob
) ص . ع . آب صاف بسيار . و باقى نشان جراحت .
عربة
(
arabat
) ا . ع . نهرى كه آبش سخت تيز رود . و نفس . و جان . و نام ناحيهاى نزديك مدينه .
عربة
(
arebat
) ا . ع . زن بسيار خنده .
و زن حريص بر بازى و لهو . و زن دوست دارندهء شوى خود . ج : عربات .
عربة
(
arebat
) ص . ع . بئر عربة :
چاه بسيار آب . و عرب عربة : تازى