كذبة
(
kezbat
) و (
kazebat
) م .
ع . كذب كذبا و كذبة و كذبة .
مر . كذب (
kezb
) و (
kazeb
) .
كذبة
(
kozabat
) ص . ع . دروغگوى .
كذبذب
(
kozobzob
) و (
kozzobzob
) ص . ع . دروغگوى .
كذبذبان
(
kozobzob n
) ص . ع .
دروغگوى .
كذبى
(
kozb
) ا . ع . دروغ .
كذج
(
kazaj
) ا . ع . - مأخوذ از كندهء فارسى - خانه و جاى باش .
كذح
(
kazh
) م . ع . كذحته الريح كذحا ( از باب فتح ) : خاك و سنگريزه انداخت باد بر سر وى .
كذر
(
kazar
) ا و ص . پ . احمق و ابله و نادان و مرد ابله .
كذكذة
(
kazkazat
) ا . ع . سرخى سخت .
كذلك
(
ka - z lek
) ع . كلمهايست مركب از ك و ذلك يعنى مثل آن و هم چنان .
كذوب
(
kazub
) ص . ع . دروغگوى .
ج : كذب (
kozob
) .
كذوب
(
kazub
) ا . ع . نفس اماره كه شخص را گول مىزند . ج : كذب (
kozob
) .
كذوبة
(
kazubat
) ا . ع . نفس اماره كه شخص را گول مىزند .
كذوبة
(
kazubat
) ص . ع . دروغگوى .
كر
(
kar
) ا و ص . پ . آنكه گوشش چيزى نشنود كه بتازى اصم گويند . و نيز : زور و قوت و تاب و توان . و مراد و مقصود . و خواهش . و خوشى و خوشحالى . و اقبال .
و كر و فر : شوكت و حشمت . و تكبر و غرور . و كر كردن : ناشنوا كردن . و بىهوش كردن و مدهوش نمودن .
كر
(
kor
) ا . پ . برنج و ارز . و نام دو رودخانه يكى در فارس كه عضد الدولهء ديلمى بر آن پلى بسته و ديگرى در شروان كه از وسط شهر تفليس مىگذرد .
كر
(
kor
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آبگيرى كه هر يك از طول و عرض و عمق آن سه وجب و نيم باشد .
كر
(
karr
) ا . ع . بند و قيد از پوست خرمابن و يا از برگ آن . و ريسمانى كه بدان بر درخت برآيند . و ريسمان گنده . و هر ريسمانى . و ريسمانى كه بدان دو چوب از چهار چوب پالان شتر را بهم بندند . ج :
اكرار . و رسن بادبان . ج : كرور . و چاه .
و چاه خرد در زمين نرم كه به آب نزديك باشد .
و جائى كه آب را در آن جمع كنند تا روشن و صاف گردد . ج : كرار . و منديلى كه بر آن نماز گزارند . ج : اكرار و كرور . و نيز كر : برگشت و رجوع و عود . و افناه كر الليالى و النهار : فانى كرد آن را عود شب و روز و بازگشت آن بارها .
كر
(
karr
) م . ع . كر الفارس كرا و كرورا و كريرا و تكرارا ( از باب نصر ) : برگرديد آن سوار از ميدان جنگ جهة جولان و دوباره بازگشت براى نبرد .
و كر عليه : حمله نمود بر وى و ميل نمود به دو . و كر عنه : باز گشت از آن . و كره :
باز گردانيد آن را . و كر بنفسه : بازگشت ( لازم و متعدى ) . و كر الجواد : حاضر شد آن اسب جواد براى رفتن و فرار كردن .
و كر المختنق كريرا : بانگ كرد گلوى خفه كرده .
كر
(
korr
) ا . ع . پيمانهاى است مراهل عراق را . و بار شش خر كه شصت قفيز و يا چهل اردب باشد . ج : اكرار . و چاه . و چادر . و كساء . و نيز كر باصطلاح فقها :
حوض آبى كه سه وجب در سه وجب در سه وجب باشد .
كرا
(
kar
) ا . ع . گشادگى ميان دو ساق و يا باريكى دو ساق . و ستبرى رش دست . مر .
كرى (
kar
) .
كرا
(
kar
) م . ع . كريت المراة كرا ( از باب سمع ) : باريك ساق گرديد آن زن .
كرا
(
ker
) پ . كلمهايست مركب از كه و را يعنى چه كس را و كدام كس را . و نيز :
هر كس را .
كرا
(
ker
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كرايه و اجرت نشستن در خانه و دكان و جز آن . و اجرت بار كردن شتر و استر و خر و اسب و مانند آنها . و كرا كردن : كرايه كردن و اجاره كردن و بكرايه گرفتن .
كراء
(
ker '
) ا . ع . مزد و اجرت مستأجر .
كراء
(
ker '
) م . ع . كاراه مكاراة و كراء : به مزد و كرايه داد ستور و جز آن را .
كراب
(
ker b
) ا . ع . ج . كربة (
karbat
) و (
karabat
) .
كراب
(
ker b
) م . ع . كرب كربا و كرابا . مر . كرب (
k rb
) . و كارب مكاربة و كرابا . مر . مكاربة .
كراب
(
karr b
) ا . ع . ما بالدار كراب : نيست در خانه كسى .
كرابة
(
kar bat
) و (
kor bat
) ا . ع .
خرمائى كه از بن شاخهء خوشه چينند پس از آنكه خوشه را درو كرده باشند .
كرابيس
(
kar bis
) ع . ج . كرباس (
kerb s
) .
كرابيسى
(
kar bisiyy
) ص . ع . منسوب بكرباس .
كرابيسى
(
kar bisiyy
) ا . ع . كرباس ساز . و كرباس فروش .