شد آن مرد به استخوان . و كدى الفصيل :
تباه گرديد معدهء آن شتر بچه از ناگوارد . و كديت اصابعه : كنده شد ناخن انگشتان او از كندن زمين و كدى الجرو : ببيمارى كدى مبتلا شد آن سگ بچه و قى كرد و سرفه نمود .
كدى
(
kadi
) ص . ع . مسك كد :
مشك بىبو .
كدى
(
kod
) ع . ج . كدية (
kodyat
) .
كدى
(
kadiyy
) ص . ع . مسك كدى :
مشك بىبو .
كديباء
(
kodayb '
) ا . ع . سپيدى كه در ناخن نوجوانان پديد آيد .
كدية
(
kodyat
) ا . ع . سختى روزگار .
و زمين درشت تابان سخت . ج : كدى (
kod
) و سنگ و گل و كلوخ سخت ميان و جز آن . و طعام و شراب فراهم آوردهء انبار ساخته . و يق : ضب كدية و ضباء كدى از جهة ميلى كه سوسمار بكندن زمين درشت سخت دارد .
كديد
(
kadid
) ا . ع . نمك نيم كوفته .
و آواز نمك وقتى كه در ديگ ريزند . و شكم فراخ زمين . و زمين درشت و كوفته .
كدير
(
kadir
) ص . ع . هر چه تيرگى داشته باشد .
كديراء
(
kodayr '
) ا . ع . شيرى كه خرما در آن بخيسانند و زنان جهة فربهى خورند .
كدى زاد
(
kadi - z d
) ا . پ . خانهزاد و انسان و يا حيوانى كه زادهء در خانهء خود شخص باشد . و اولادى كه مادر آن كنيز بود و ابن ام الولد .
كدين
(
kadin
) ا . ع . كمربند .
كدين
(
kodin
) و كدينه
(
kodine
) ا . ع . كدنگ .
كديور
(
kadi - var
) ا . پ . كدخداى خانه و صاحب و مالك خانه و سرا . و زميندار . و رئيس طايفه . و رئيس و ريش سپيد ده و قريه . و زارع و برزيگر و دهقان .
و باغبان . و وقت و هنگام و روزگار .
و عالم .
كديورى
(
kadi - vari
) ا . پ . فلاحت و زراعت . و باغبانى .
كديون
(
kedyavn
) ا . ع . خاك ريزه و سرگين پاره و مانند آن كه به روى دردى روغن زيتون انداخته زره و مانند آن را جلا دهند .
كذ
(
kazz
) م . ع . كذ كذا ( از باب ضرب ) : درشت گرديد .
كذا
(
ka - z
) ع . كلمهايست مركب از ك و ذا يعنى مثل اين و چنين . و هكذا :
يعنى همچنين . و كذا و كذا يعنى و همچنين .
و چنين و چنين . و بالاخره . و ليلة كذا يعنى امشب و يا آن شب .
كذاب
(
kazz b
) ص . ع . دروغگوى .
كذاب
(
kazz b
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - دروغگوى و مكار و حيلهباز و غدار .
كذاب
(
kez b
) م . ع . كاذب مكاذبة و كذابا . مر . مكاذبة .
كذاب
(
kez b
) و (
kaz b
) م . ع .
كذب كذبا و كذبا و كذابا و كذابا .
مر . كذب (
kezb
) و (
kazeb
) .
كذاب
(
kezz b
) م . ع . كذب بالامر تكذيبا و كذابا : نيك انكار كرد آن كار را . و قوله تعالى :
وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا كِذَّاباً
. مر . تكذيب .
كذاب
(
kozz b
) و (
koz b
) ا . ع .
دروغ .
كذابان
(
kazz b ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه : مسيلمة الحنفى و اسواد العبسى .
كذابة
(
kazz bat
) ص . ع . مرد دروغگوى .
و زن دروغگوى .
كذابه
(
kazz be
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - زن دروغگوى .
كذان
(
kazz n
) ا . ع . سنگ نرم مانند كلوخ .
كذانة
(
kazz nat
) ا . ع . واحد كذان .
كذب
(
kezb
) و (
kazeb
) م . ع . كذب كذبا و كذبا و كذبة و كذبة و كذابا و كذابا ( از باب ضرب ) : دروغ گفت و خبر داد بر خلاف عقيدهء خود خواه عقيدهء وى مطابق با واقع باشد و يا نباشد . و كذب عليه : خبر داد از او به چيزى كه در او نبود . و گاه كذب بمعنى وجب (
vajaba
) آيد . الحديث : ثلثة اسفار كذبن عليكم ، قال ابن سكيت : كان كذب هاهنا اغراء عليكم ، بها و هى كلمة نادرة جائت على غير القياس .
و نيز گويند : كذب عليك الغسل اى وجب .
و قولهم : كذبك العسل اى عليك به يعنى بر تو باد عسل . و كذب الرجل ( مجهولا ) :
بدروغ آگاهانيده شد آن مرد . و كذبت الناقة : كاذب شد آن ماده شتر يعنى گشنى كرد و دم برداشت و باردار نگرديد . و ما كذب ان فعل كذا ( از باب ضرب و يا از باب سمع ) يعنى درنگ نكرد و بىدرنگ چنين كرد .
كذب
(
kezb
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دروغ . و آنچه كسى بر خلاف عقيدهء خود گويد .
كذب
(
kozb
) و (
kazb
) و (
kazab
) و (
kazeb
) ا . ع . سپيدى كه بر ناخن نوجوانان پديد آيد .
كذب
(
kazeb
) ا . ع . دروغ .
كذب
(
kozob
) ع . ج . كذوب (
kaz'ub
) .
كذب
(
kozzab
) ع . ج . كاذب .
كذبان
(
kazb n
) ص . ع . مرد دروغگوى .
كذبان
(
kozb n
) ا . ع . دروغ .
كذبانة
(
kazb nat
) ص . ع . زن دروغگوى .