كدن
(
kadan
) م . ع . كدن مشغر البعير كدنا ( از باب سمع ) : آلوده گشت لفج شتر . و كدن الصليان : چريده شد شاخههاى صليان و باقى ماند بيخ آن .
كدن
(
kaden
) ص . ع . بعير كدن :
شتر بزرگ كوهان با پيه و گوشت . و رجل كدن : مرد داراى گوشت و پيه .
كدن
(
keden
) ا . پ . نام روستائى كه در آن روز عاشورا نزديك به دو هزار آدم جمع شده و گريه و زارى كنند . و حيز و مخنث .
كدنة
(
kednat
) ا . ع . كوهان . و پيه .
و گوشت . و قوت . و قوم مرد . و يق للرجل :
انه لحسن الكدنة : آن مرد داراى قوم نيكى است . و بعير ذو كدنة : شتر داراى كوهان و پيه و گوشت و قوت .
كدنة
(
kadenat
) ص . ع . مؤنث كدن .
يق : ناقة كدنة : ماده شتر بزرگ كوهان با پيه و گوشت . و امراة كدنة : زن داراى گوشت و پيه .
كدنگ
(
kodang
) و كدنگه (
kodange
) ا . پ . چوبى كه گازران و دقاقاق جامه را بدان دقاقى كنند .
كدو
(
kadv
) و (
kodovv
) م . ع . كدت الارض كدوا و كدوا ( از باب نصر ) :
بدرنگ برآمد گياه آن زمين . و كد الزرع :
بد برآمد آن كشت .
كدو
(
kadu
) و (
kaddu
) ا . پ . بار گياهى مانند خيار كه آن را پخته خورند . و ابزارى كه بدان حجامت و بادكش كنند و آن را شاخ حجامت نيز گويند . و نيز كدو :
كوزهء شراب . و پياله .
كدوء
(
kodu '
) م . ع . كداكدأ و كدوء . مر . كدأ (
kad '
) .
كدواده
(
kadv de
) ا . پ . بناى خانه .
و ديوار عمارت .
كدوبا
(
kadu - b
) ا . پ . آش كدو .
كدوبن
(
kadu - bon
) ا . پ . بتهء كدو .
كدوح
(
koduh
) ع . ج . كدح (
kadh
) .
كدوخ
(
kadux
) ا . پ . حمام و گرمخانه .
و جام و پياله .
كدود
(
kadud
) ص . ع . بئر كدود :
چاهى كه به زحمت آب آن كشيده مىشود .
كدو دانه
(
kadu - d ne
) ا . پ . يك قسم كرمى كه در رودههاى انسانى توليد مىگردد و هر يك از قطعههاى آن شبيهاند بتخم كدو و بتازى حب القرع و بيونانى تنيا نامند .
كدور
(
kodur
) م . ع . كدر كدرا و كدورا . مر . كدر (
kadar
) .
كدورات
(
kodur t
) ع . ج . كدورة .
كدورة
(
kodurat
) ا . ع . تيرگى .
و تيرگى آب و چشم . و بىصفائى عيش .
ج : كدورات .
كدورة
(
kodurat
) م . ع . كدر كدورا و كدورة . مر . كدر (
kadar
) .
كدورت
(
kodurat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تيرگى و آلودگى و ناپاكى آب . و سياهى و تاريكى . و تاريكى چشم . و آزردگى و اندوه و ملال . و پريشانى و اختلال حواس .
و كينه و عداوت .
كدوك
(
kaduk
) ا . پ . گدار و معبر از كوه .
كدوكش
(
kadu - kac
) ا . پ . ابزارى كه بدان كدو را مىبرند .
كدون
(
kodun
) ع . ج . كدن (
kadn
) و (
kedn
) .
كدو نيمه
(
kadu - nime
) ا . پ . كوزه .
و ظرف شرابخورى .
كدوه
(
koduh
) ا . پ . خراش و خراشيدگى . و گرفتگى . و شكافتگى .
كدوه
(
koduh
) ع . ج . كده (
kadh
) و (
kadah
) .
كده
(
kadh
) م . ع . كدهه الحجر و نحوه كدها ( از باب فتح ) : كوفت آن را سنگ و مانند آن چندان كه اثر سخت كرد . و اصاب وجهه شىء فكدهه :
رسيد چيزى به صورت آن پس خراشيد آن را .
( لغة فى كدحه ) . و كده الشيىء : شكست آن چيز را . و كده الشعر بالمشط : جدا كرد مويها را از هم با شانه . و كده فلانا و عليه : چيره شد فلان را و غالب گرديد بر آن .
كده
(
kadh
) و (
kodh
) ا . ع . كلمهايست كه بدان سباع را زجر مىكنند .
كده
(
kadh
) و (
kadah
) ا . ع . خراش و خدشه . ج : كدوه . يق : به كده . و كذلك : به كده .
كده
(
kade
) ا . پ . خانه . و محل و مكان . و جا و مسكن . و ميخانه . و سرداب و زير زمينى . و ده و قريه . و درصورتىكه بمعنى جا و مكان باشد بيشتر بطور تركيب استعمال مىگردد مانند : آتشكده و ميكده
كده
(
kode
) ا . پ . خراش . و ملازهء كام و گلو . و كليدان . و زبانهء كليدان . و كليدان باغ و خانه .
كدى
(
kady
) م . ع . كدى فلان كديا ( از باب ضرب ) : كم خير گرديد فلان و يا كم ساخت دهش را . و كداه :
بند كرد و حبس نمود آن را و مشغول داشت آن را .
و كدى وجهه : خراشيد روى آن را . و كدى الزرع : تباه گشت آن كشت .
كدى
(
kad
) ا . ع . شير با خرما آميخته كه بدان دختران را فربه نمايند . و نوعى از بيمارى سگ بچه .
كدى
(
kad
) م . ع . كدى الرجل بالعظم كدى ( از باب سمع ) : گلو گرفته