مكار و حيله باز و غدار .
كائع
(
k 'e '
) ص . ع . رجل كائع :
مرد ترسندهء از چيزى و بد دل شونده . ج :
كاعة .
كائن
(
k 'en
) ص . ع . باشنده و موجود شونده . و حادث .
كائن
(
k 'en
) ا . ع . موجود و مخلوق .
كاين
(
k yen
) ع . لغتى است در كاين (
ka'ayyen
) .
كاين
(
ka'ayyen
) و كأئن
(
k'a'en
) ع . يعنى بسا . و چند . مر . اى (
ayy
) .
كائنات
(
k 'en t
) ع . ج . كائنة .
كاينات
(
k yen t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ينور و موجودات و مخلوقات و عالم .
و زبدهء كاينات : از القاب آن حضرت صلى اللّه عليه و آله است . و كاينات جو از قبيل آژفنداك و شهب و نيازك و برف و باران را نيورنيوار نامند .
كائنة
(
k 'enat
) ص . ع . مؤنث كائن .
كائنة
(
k 'enat
) ا . ع . موجود و مخلوق .
و چيز نو پيدا كه سابق نبوده . و حادثه .
كاينه
(
k yene
) و كايينه
(
k yine
) پ . كلمهء امر يعنى چشم از من مگردان و با من باش .
كب
(
kab
) ا . پ . اندرون رخ . و گردا گرد دهان از جانب درون . و دهان . و لاف و ستايش بىجا .
كب
(
kabb
) م . ع . كب فلانا كبا ( از باب نصر ) : بر روى افگند فلان را . يق :
كب الله عدوه : بر روى افگناد خداى دشمن او را . و كب الاناء : برگردانيد آن آوند را . قوله تعالى :
فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ
. و كب فلان : گران شد فلان .
و كب الكب : آتش افروخت از گياه كب .
و كببت الغزل : گروهه گردانيدم رشته را .
كب
(
kobb
) ا . ع . يك نوع گياهى تلخ و شور مزه .
كبا
(
keb
) ا . ع . خاكروبه و سرگين جاى . و خاك بر روى زمين افتاده . ج :
اكباء .
كباء
(
kab '
) ا . ع . زهاب و شعاع و پرتو ماه كه منتشر گردد .
كباء
(
keb '
) ا . ع . چوب بخور . ج :
كبى (
kob '
) .
كباء
(
kob '
) ا . ع . بلند و برآمده .
كباب
(
kab b
) ا . ع . طبابه و گوشت كوفتهء بريان ساخته .
كباب
(
kab b
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گوشت قطعه قطعه كرده به روى آتش بريان كرده . و گوشت با پياز و دنبهء نرم قيمه كرده و به روى سيخهاى آهنى گسترده و به روى آتش بريان كرده . و كباب تر از ران آهو :
پرگالههاى برف را گويند كه در زمستان مىبارد . و كباب كردن : بريان كردن .
كباب
(
kab b
) ا . ع . گلهء شتران بسيار و گوسپندان بسيار . و ريگ برهم نشسته . و خاك و گل و لاى چسبيده . و خاك نمناك .
كبابة
(
kab bat
) ا . ع . كبابه .
كباب چينى
(
kab b - cini
) ا . پ . كبابه .
كبابخانه
(
kab b - x ne
) ا . پ .
مطبخ و آشپزخانه .
كبابه
(
kab be
) ا . پ . بار درختى از طايفهء فلفل كه در طب استعمال مىشود و آن را فلفل دمباله دار نيز مىگويند .
كبابى
(
kab bi
) ا و ص . پ . شايسته و لايق كباب شدن . و بريان كننده و كسى كه بريان مىكند و استاد كباب پز .
كباث
(
kab s
) ا . ع . بار درخت پيلو كه نيك پخته و رسيده باشد .
كباخ
(
kob x
) ا . ع . بزرگى و حشمت و شوكت و تكبر .
كباد
(
keb d
) م . ع . كابده مكابدة و كبادا : رنج آن كشيد و سختى ديد .
كباد
(
kob d
) ا . ع . درد جگر . الحديث :
الكباد من الغب .
كباده
(
kab de
) ا . پ . كمان نرم بسيار سست . و كباده كشيدن : در تهيه و تدارك درجه و رتبهء بالاتر بودن .
كبار
(
kab r
) ا . پ . كسى كه چوب و هيزم و علف و جز آن از صحرا جهة فروش مىآورد .
كبار
(
keb r
) ع . ج . كبر (
kabar
) و ج .
كبير . و ج . كبيرة . و ذو كبار : پادشاهى از پادشاهان يمن .
كبار
(
keb r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - .
اعيان و اشراف و ارباب دولت و ثروت و مردمان مشهور و معروف بواسطه دولت و ثروت و يا بواسطهء علم .
كبار
(
kob r
) ص . ع . بزرگ .
كبار
(
kob r
) ا . ع . گياه كبر را عامهء تازيان كبار گويند .
كبار
(
kebb r
) م . ع . كبر تكبيرا و كبارا : اللّه اكبر گفت . و كبر الشيىء :
بزرگ و كلان گرديد آن چيز . و بزرگ شمرد و ببزرگى صفت كرد آن را .
كبار
(
kobb r
) ص . ع . بس بزرگ و كلان . ج : كبارون .
كبارة
(
kab rat
) م . ع . كبر كبرا و كبرا و كبارة ( از باب كرم ) : كلان گرديد و بزرگ شد و تنومند گرديد .
كباره
(
kab re
) ا . پ . سبدى كه در آن ميوه ريخته و بر چاروا بار كرده از جائى به جائى برند . و خانهء زنبور . و كاسهء سفالين .
كبارون
(
kobb runa
) ع . ج . كبار .
كباريت
(
kobb riyyat
) ا . پ . - مأخوذ