و بهرهمند و كامياب شده .
كام وريژ
(
k m - varij ?
) ا . پ . مراد و مقصود . و هوا و هوس .
كاموس
(
k mus
) ا . پ . كامود و سيط مقابل مركب . و نام مبارزى كه بكمك افراسياب بجنگ رستم آمد و رستم ويرا بكشت .
كامون
(
k mun
) ا . پ . زيره و يا گياه آن .
كامونى
(
k muni
) ا . پ . انگور روباه و تاجريزى سياه كه عنب الثعلب مجنن نيز گويند .
و هر داروى مركبى كه داراى زيره باشد .
كامه
(
k me
) ا . پ . آبكامه و نانخورشى كه از شير و ماست و تخم سپندان و خمير خشك و سركه سازند و بتازى كامخ نامند .
و شير و دوغ درهم جوشيده . و ريچال و مرباى دوشابى . و آچار . و كام و مراد و خواهش و آرزو و مقصد و مطلب . و قصد و نيت . و لگام اسب و جز آن . و مرجان . و نام محالى از ولايت كابل كه يكصد پارچه ده دارد .
كامه
(
k meh
) ا . ع . حود راى . و سرگشته كه نمىداند كجا مىرود .
كامى
(
k mi
) ص . ع . دلاور و شجاع .
و داراى سلاح .
كامياب
(
k m - y b
) ص . پ . برخوردار و بختيار و آنكه بآرزوى خود رسيده باشد .
كاميابى
(
k m - y bi
) ا . پ . نيكبختى و اقبال . و تمتع و برخوردارى .
كاميدن
(
k midan
) ف ل . پ . خواستن و آرزو كردن . و رغبت داشتن .
كامين
(
k min
) ا . پ . ريشهء خولنجان .
كأن
(
ka'n
) م . ع . كان كأنا ( از باب باب فتح ) : سخت شد . و كانت المراة :
درشت گرديد آن زن .
كان
(
ka'an
) ع . مخفف كان (
ka'anna
) و بمعنى آن ولى مانند آن عمل فعلى كه نصب اسم و رفع خبر باشد از وى صادر نمىشود كما قيل :
كان ثدياه حقان .
كان
(
k n
) ا . پ . معدن و آنجائى از زير زمين كه از آن فلزات و شبه فلزات را استخراج مىكنند و نيز آنجاى از كوه كه از آن سنگ برميدارند . و كننده . و كاونده . و نقب زننده . و غلاف و نيام . و نشستگاه و كون .
كان
(
k n
) پ . مخفف كه آن .
كأن
(
ka'anna
) ع . يعنى بتحقيق مثل آن و اين كلمه مانند ان (
enna
) از حروف مشبهه بفعل است كه نصب مىدهد اسم را و رفع مىدهد خبر را . يق : كان زيدا اسد :
بدرستى و تحقيق كه زيد مثل شير است . و گاه بمعنى گويا آيد . يق : كان زيد قائم :
گويا زيد قائم است . و كذلك : كان زيدا فى الدار او كان زيدا عندك .
كانا
(
k n
) ص . پ . نادان و ابله و احمق و بىعقل .
كانا
(
k n
) ا . پ . چوب بن خوشهء انگور و خوشهء خرما . و پارهاى از خوشهء انگور و خوشهء خرما .
كاناز
(
k n z
) ا . پ . چوب بن خوشهء انگور و خوشهء خرما يعنى آنجائىكه خوشه بدرخت چسبيده باشد . و نيز خوشهء خرما .
كانب
(
k neb
) ص . ع . غليظ و ستبر .
و آنكه پس از فقر بىنياز شده باشد .
كانجى محال
(
k nji - mah l
) ص .
پ . خراباتى .
كاند
(
k nd
) ا . پ . قند و شكر و نبات .
كاندر
(
k nder
) پ . محفف كه اندر .
كانس
(
k nes
) ص . ع . آهوى بكناس درآمده . ج : كنس (
konnas
) .
كانسه
(
k nse
) ا . پ . لغتى است در كاسه .
كانسهگر
(
k nse - gar
) ا . پ . كاسهگر و كاسه ساز .
كانع
(
k ne '
) ص . ع . اسير كانع :
اسير دست و پا بدوال بسته . و انف كانع :
بينى چسپيده بر روى .
كانعة
(
k ne'at
) ص . ع . مؤنث كانع .
ج : كوانع . يق : انوف كانعة : بينيهاى به روى چسبيده .
كانف
(
k nef
) ص . ع . عدول كننده و برگردنده .
كانفة
(
k nefat
) ا . ع . عاجز و مانع .
يق : انهزموا فما كانت لهم كانفة :
شكست خوردند و مانعى نبود كه دشمن را از آنها منع كند .
كان كن
(
k n - kan
) ا . پ . معدنچى و آنكه در معدن كار مىكند . و نام فرهاد .
كان كنى
(
k n - kani
) ا . پ . معدنچىگرى و كار كردن در معدن .
كانم
(
k nem
) ا . ع . گروهى از سودان و از سياهان .
كانمى
(
k nemiyy
) ا . ع . الكانمى :
نام شاعرى از سياهان .
كانور
(
k nur
) ا . پ . كندو و ظرفى كه در آن ميوه ريزند .
كانون
(
k nun
) ا . ع . گلخن و آتشدان .
ج : كوانين . و مرد گران و كند فهم كه صحبت وى را ناخوش دارند . و الكانون الاول و الكانون الاخر : نام دو ماه از ماههاى سريانى .
كانون
(
k nuna
) ص . ع . ج . كانى .
كانون
(
k nun
) ا . پ . آتشدان و گلخن . و منقل آتش . و هر جائى كه در آن آتش مىگيرانند . و كسى كه مردم وى را گرامى دارند و سخنش را قبول كنند . و طرز و روش و قاعده و قانون و دستور و رسم . و بلغت