كاهبن
(
k h - bon
) ا . پ . ساقههاى خشك غلات از قبيل گندم و جو و ارزن و برنج و جز آن كه اهالى دار المرز كلش نامند . و ميدانى كه اين ساقهها را در آن ريزند .
كاهخانه
(
k h - x ne
) ا . پ . انبار كاه و كاهدان .
كاهدان
(
k h - d n
) ا . پ . انبار كاه .
كاهربا
(
k h - rob
) و كاهرباى
(
k h - rob y
) ا . پ . كهربا . مر . كهربا .
كاهريز
(
k h - riz
) و كاهريزه
(
k h - rize
) ا . پ . سبوس و ريزههاى كاه .
كاهسته
(
k heste
) ص . پ . كاسته و كم شده . و كاهسته شدن : كم شدن .
كاهش
(
k hec
) پ . م ح . كاستن . ا .
كاستى و نقصان و كم شدگى . و خرج و صرف .
و اتلاف .
كاه فروش
(
k h - faruc
) ا . پ . كسى كه پيشهء وى فروختن كاه است .
كاه فروشى
(
k h - faruci
) ا و ص . پ .
پيشه و شغل كاه فروش . و جائى كه در آن كاه مىفروشند .
كاهكشان
(
k h - kac n
) ا . پ .
كهكشان .
كاهگل
(
k h - gel
) ا . پ . گلى كه از خاك رست و كاه سازند براى اندود كردن .
كاهگير
(
k h - gir
) ص . پ . استر سركش . و هر حيوان نارام دست آموز نشده .
كاهگيرى
(
k h - giri
) ا . پ . سركشى و بيقرارى . و كاهگيرى كردن :
سركشى كردن .
كاهل
(
k hel
) ا . ع . سر كتف و استخوان برآمدهء كرانهء دوش ستور و يا عام است . و مقدم بالاى پشت از طرف گردن يعنى ثلث اعلاى آن كه در وى شش فقره باشد و مخصوص است به انسان و در ساير حيوانات بطور استعاره گويند . و ما بين دو كتف . و بن گردن از جانب پشت . ج : كواهل . و فلان كاهل بنى فلان يعنى فلان عمدهء بنى فلان است در مهمات و رئيس ايشان است . الحديث : قال صلى اللّه عليه و آله : تميم كاهل مضر و عليها الحمل اى علاقة السيف . و ذو كاهل :
مرد خشمناك . و گشن جوشان تيز شهوت .
و الشديد الكاهل : بلند جانب صاحب شوكت و قدرت . و نيز كاهل : مرد كهل گرديده .
الحديث : هل فى اهلك من كاهل اى اسن و صار كهلا ، قاله صلى اللّه عليه و سلم لرجل اراد الجهاد معه و يروى : من كاهل (
man - k hala
) اى تزوج .
كاهل
(
k hel
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - سست و تنبل و كسل و منبل و با درنگ و ضعيف و ناتوان و درمانده و غافل . و بيمار .
و كاهل گشتن : غافل شدن . و تنبل و درمانده شدن . و كسل شدن .
كاهلا
(
k helan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - در حالت خستگى و درماندگى و بيمارى و كسالت .
كاهلانه
(
k hel ne
) ص و م ف . پ .
آهسته آهسته و بطور تنبلى و با آهستگى و با درنگى .
كاهل تنى
(
k hel - tani
) ا . پ . سستى و كسالت .
كاهل قدم
(
k hel - qadam
) ص . پ .
تنبل در حركت .
كاهل مزاج
(
k hel - mez j
) و
كاهل وجود
(
k hel - vojud
) ص . پ .
تنبل و كسل . و مصاحب تنبل .
كاهلى
(
k heli
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سستى و منبلى و آهستگى و گرانى . و درنگى . و پرمه و پرمهه و منبلى . و غفلت .
و كسالت . و سست دلى و ضعف و درماندگى .
و بيمارى . و كاهلى كردن : تنبلى كردن .
كاهن
(
k hen
) ص . ع . فالگوى و كسى كه بطور غيب حكم امرى را كند . ج :
كهنة (
kahanat
) و كهان (
kohh n
) و كاهنون .
كاهن
(
k hen
) ا . ع . كوشنده و متكفل مر كار و حاجت ديگرى را .
كاهن
(
k hen
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - ساحر و فالگير و غيبگوى و شعبدهباز .
كاهنات
(
k hen t
) ع . ج . كاهنة .
كاهنة
(
k henat
) ص . ع . مؤنث كاهن .
ج : كاهنات .
كاهنگان
(
k hang n
) ا . پ .
كهكشان .
كاهنون
(
k henuna
) ص . ع . ج .
كاهن .
كاهو
(
k hu
) ا . پ . ترهاى مأكول كه بتازى خس گويند . و جنازه . و جنازهء گبران .
و تابوتى كه مرده را در آن گذارند و بجانب گورستان برند .
كاهواره
(
k h - v re
) ا . پ . گاهواره .
كاهوكب
(
k hukob
) ا . پ . جنازه .
و تابوتى كه مرده را در آن گذاشته به طرف گورستان برند .
كاهى
(
k hi
) ص . پ . هر چيز برنگ كاه .
كاهى
(
k hi
) ا . پ . نام يك قسم طبقى .
كاهيدن
(
k hidan
) ف ل و م . پ .
كاستن و كاسته شدن و كم شدن و نقصان كردن .
و ضعيف گرديدن .
كاهيل
(
k hil
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - كاهل .
كأى
(
ka'y
) م . ع . كاى فلانا كأيا ( از باب فتح ) : بسخن رنجانيد فلان را .
كاى
(
ka'ayyen
) ع . يعنى بسا . مر . اى (
ayy
) .
كايد
(
k yed
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - مكر كننده و كيد كننده و فريبنده . و