رفتگى . و رجعت القهقرى : سپسايگى برگشتم .
قهقز
(
qahqaz
) ا . ع . سياه .
قهقزات
(
qahqaz t
) ع . ج . قهقزة (
qahqazat
) .
قهقزة
(
qahqazat
) ا . ع . شتر بزرگ گرامى نژاد . ج : قهقزات . و مؤنث قهقز كه بمعنى سياه باشد .
قهقزية
(
qahqaziyyat
) ا . ع . زن كوتاه بالا . و يا عام است .
قهقم
(
qehqemm
) ا . ع . آنكه از حلق هر چيزى را فرو برد .
قهقور
(
qohqur
) ا . ع . بنائى دراز كه كودكان بسنگريزه برآرند .
قهقه
(
qah - qah
) ا . پ . خندهء بآواز بلند .
و نام جائى در طوس .
قهقهة
(
qahqahat
) ا . ع . رفتار سخت و هو مقلوب هقهقة .
قهقهة
(
qahqahat
) م . ع . قهقه قهقهة :
با آواز سخت خنديد و گردانيد آواز را در خنده .
قهقهه
(
qah - qahe
) ا . پ . خندهء بآواز بلند . و نام دربندى در نزديكى كلات خراسان .
قهل
(
qahl
) م . ع . قهل جلده قهلا و قهولا ( از باب فتح و سمع ) : خشك شد پوست بر استخوان وى و يا از بسيارى عبادت پوست بر استخوان وى خشك گرديد . و قهل فلان قهلا ( از باب فتح ) : ناسپاسى كرد نعمت و نيكوئى را . و قهل فلانا : بزشتى ستود فلان را . و قهل الرجل قهلا ( از باب سمع ) : آلوده داشت آن مرد جسم را و نشست و پاكيزه نكرد آن را به آب . و قهل فلان :
كم كرد فلان دهش و عطيه را و يا اندك شمرد آن را .
قهم
(
qahm
) ا . ع . از اعلام است . و نام پدر بطنى از تازيان .
قهم
(
qaham
) م . ع . قهم قهما ( از باب سمع ) : كم شد خواهش طعام وى .
قهمد
(
qahmad
) ا . ع . بدنژاد ناكس فرومايه و زشت روى .
قهمزة
(
qahmazat
) ا . ع . مرد پست قامت و كوتاه بالا . و زن پست قامت كوتاه بالا . و ماده شتر بزرگ جثهء گران رفتار .
قهمزة
(
qahmazat
) م . ع . قهمز قهمزة : برجست .
قهمزى
(
qahmaz
) ا . ع . شادمانى .
و شتابزدگى . و پويه دويدگى اسب .
قهنب
(
qahanab
) ا . ع . دراز كوز پشت .
قهنب
(
qahnab
) و قهنبان
(
qahnab n
) ا . ع . دراز .
قهوان
(
qahv n
) ا . ع . تكه ستبر شاخ كلانسال .
قهوباة
(
qahavb t
) و قهوبة
(
qahavbat
) ا . ع . پيكان سه شاخه . و تير خردى كه بنشانه برخورد . و تير مقرطس پهن .
ج : قهابى و قهاوب .
قهوة
(
qahvat
) ا . ع . مى و شراب .
و بار درخت بن . و شير بىآميغ . و بوى خوش و يا بوى ناخوش . و آن مقدارى از طعام كه به خوبى شخص را سير كند . و نيز قهوة :
قهوهخانه .
قهوس
(
qahvas
) ا . ع . دراز . و مرد دراز . و تكهء ريگستانى دراز و ستبر شاخ .
و نام شتر نرى . و نام پدر نعمان .
قهوسة
(
qahvasat
) م . ع . قهوس قهوسة : شتافت .
قهول
(
qohul
) م . ع . قهل قهلا و قهولا . مر . قهل (
qahl
) .
قهوه
(
qahve
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بار درخت بن . و مطبوخ آن يعنى چون بار درخت بن را برشته كنند و نرم بكوبند و جوشانيده صاف كنند اين مصفى را كه اكنون يكى از مشروبات متداول است نيز قهوه نامند .
قهوهء
(
qahve - i
) ص . پ . هر چيز كه برنگ قهوهء برشته باشد .
قهوهچى
(
qahve - ci
) ا . پ . كسى كه قهوهء مشروب مىسازد .
قهوهخانه
(
qahve - x ne
) ا . پ . جائى كه در آن قهوه مىپزند .
قهوهدان
(
qahve - d n
) ا . پ . قوتى كه در آن قهوهء برشتهء كوبيده مىريزند .
قهوهء رنگ
(
qahve - i - rang
) ص .
پ . هر چيز كه برنگ قهوهاى برشته باشد .
قهوه رنگى
(
qahve - rangi
) ا . پ .
رنگ مانا برنگ قهوهء برشته .
قهى
(
qahy
) و (
qah
) م . ع . قهى من الطعام قهيا و قهى ( از باب سمع ) :
خواهش طعام نكرد و ناخوش داشت طعام را .
قهيبة
(
qahibat
) ا . ع . يك نوع مرغى .
قهيرة
(
qahirat
) ا . ع . آن جزء گوشتدار ما بين گردن و شانه . و نيز سينه و بر . و فهيرة . مر . فهيرة . و القهيرة : شهر قاهره .
قهيز
(
qahiz
) ا . ع . ابريشم .
قهيقران
(
qohayqer n
) ا . ع . يك نوع كرمكى .
قى
(
qay
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هراش و مرش . و اكماك و تبينه و اكمال و منش گرد او حالتى كه براى انسان پديد مىآيد و از دهن بيرون مىريزد آنچه را كه در جوف معدهء وى موجود باشد . و نيز آن مادهء خارج شده راقى و هراش و مرش نيز گويند . و قى كردن :
منشيدن و هراشيدن و منش زدن و منش كردن .
قى
(
qiyy
) ا . ع . زمين خالى . و بيابان بىآب و گياه .