قهبلة
(
qahbalat
) ا . ع . گور خر مادهء درشت . و نوعى از رفتار .
قهبلة
(
qahbalat
) م . ع . قهبله قهبلة :
گفت او را : حيا الله قهبلك و يا تحيهء نيكوى ديگرى گفت مر او را .
قهبلس
(
qahbales
) ا . ع . ذكر . و ذكر كلان .
و سر ذكر كه كلان باشد . و شپش ريزه .
و زن ستبر سپيد و يا سپيد بتيرگى مايل .
قهبى
(
qahbiyy
) ا . ع . يعقوب و كبك نر .
قهة
(
qehat
) ا . ع . شير بىآميغ خالص .
قهد
(
qahd
) ا . ع . نوعى از گوسپند خرد گوش كه رنگ وى مايل بسرخى باشد و دهانش اندك مانا به دهان سگ بود و آنكه در روى وى سرخى و كلف باشد . ج : قهاد (
qeh d
) .
و نيز گوسپند بىشاخ و سرون . و گوزن بچه .
و گوسپند سياه ريزه . و گاو كوتاه دم خرد جسم لطيف . و نرگس ناشكفته . و نيز صافى رنگ . و سپيد كدر و تار .
قهد
(
qahd
) م . ع . قهد فى مشيته قهدا ( از باب فتح ) : كوتاه گام رفت و گام نزديك گذاشت .
قهر
(
qahr
) ا . ع . چيرگى . و نام موضعى .
قهر
(
qahr
) م . ع . قهره قهرا ( از باب فتح ) : چيره شد بر وى و غالب گرديد .
و قهر الرجل : ( مجهولا ) : مغلوب شد آن مرد . و قهر اللحم ( ايضا مجهولا ) :
گرفت آن گوشت را آتش و روان شد از وى آب .
قهر
(
qahr
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زبردستى و ظلم و زور و جور و ستم و تعدى و توانائى و قوت . و غلبه و انتقام . و سختى و درشتى . و آزار و عذاب . و تعذيب و عقوبت و سياست و تنبيه و غضب و خشم و و ودوت و كين . و تغير . و خشم از روى ناز . و قهر الهى : غضب خداوندى .
و قهر كردن : خشم كردن . و تغير نمودن . و غلبه كردن و ظفر يافتن . و تعدى نمودن و ظلم و جور كردن . و مطيع كردن .
و قهر گرفتن : غضبناك شدن و برانگيخته شدن و هيجان آمدن . و بقهر گرفتن :
بز بردستى غالب آمدن و چيره شدن . و بظلم و جور گرفتن .
قهر
(
qaher
) ص . ع . كم گوشت و لاغر .
قهرا
(
qahran
) و قهرانه (
qahr ne
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - با قوت و توانائى .
و باز بردستى و به زور و جبرا .
قهرة
(
qohrat
) ا . ع . قوت و زور .
و اخذت فلانا قهرة اى اضطرارا .
قهرة
(
qaherat
) ص . ع . مؤنث قهر .
يق : فخذ قهرة : ران لاغر كم گوشت .
قهرة
(
qoharat
) ا . ع . سوزن كلان .
قهرة
(
qoharat
) ص . ع . امراة قهرة : زن بدكار و بدعمل و نابكار .
قهرمان
(
qahram n
) ا . پ . پهلوان كار فرما و پهلوان دلاور . و پهلوان مظفر و غير مغلوب . و قوت و زور و قدرت . و نام پهلوانى كه در افسانهها گويند .
قهرناك
(
qahr - n k
) ص . پ . غضبناك و پر خشم و مضطرب و آشفته .
قهرى
(
qahri
) ص . پ . اضطرارى و جبرى و منسوب بقهر .
قهز
(
qahz
) م . ع . قهز قهزا ( از باب فتح ) : برجست .
قهز
(
qahz
) و (
qehz
) ا . ع . يك نوع جامهء پشمين سرخ كه گاه ابريشم در آن مخلوط كنند .
قهزب
(
qahzab
) ا . ع . كوتاه بالا .
قهزى
(
qehziyy
) ا . ع . يك نوع جامهء پشمينى سرخ كه گاه ابريشم هم دارد .
قهستان
(
qohest n
) ا . پ . كهستان كه شهرستانى است ميان نيشابور و هرات و قصبهء آن قاين و طبس است .
قهطم
(
qehtem
) ا . ع . ناكس بسيار فرياد و بانگ . و نام شخصى .
قهقار
(
qahq r
) ا . ع . سنگ سخت .
قهقاع
(
qehq '
) م . ع . قهقع الدب قهقاعا : خنده كرد آن خرس .
قهقاة
(
qahq t
) ص . ع . قرب قهقاة : شبروى شتاب .
قهقب
(
qahqab
) ا . ع . دراز بالاى پرخوار شكم فراخ آزمند بر خوردن . و بادنجان .
قهقب
(
qahqab
) و (
qahqabb
) ا . ع .
ستبر سالخورده .
قهقر
(
qahqar
) ا . ع . طعام بسيار كه به ترتيب در آوندها نهاده باشند . و آنچه بدان چيزى را سايند . و زاغ سخت سياه .
قهقر
(
qahqarr
) ا . ع . تكه و قيس .
و مسن و كلانسال .
قهقر
(
qohqorr
) ا . ع . شلم و صمغ .
و پوست سرخى بر مغز خرمابن .
قهقرا
(
qahqar
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - به عقب برگشتگى و سپسايگى رفتگى و برگشتگى به عقب بدون آنكه روى را برگردانند .
و رجوع قهقرا : فرار بطور رسوائى و فضاحت .
قهقران
(
qahqar ne
) ا . ع . تثنيهء قهقرى .
قهقرة
(
qahqarat
) ا . ع . گندمى كه پس از سبزى سياه گردد .
قهقرة
(
qahqarat
) م . ع . قهقر الرجل قهقرة : سپسايگى برگرديد آن مرد و به عقب برگرديد .
قهقرى
(
qahqar
) ا . ع . طعام بسيار كه به ترتيب در آوندها نهاده باشند . و سپسايگى