تباه كرد آن درخت را بتبر و مانند آن . و عدن الحجر : بركند آن سنگ را .
عدن
(
adan
) ا . ع . نام شهرى نزديك يمن و غير منصرف است و آن را عدن ابين نيز گويند زيرا كه ابين نام در آن اقامت داشت .
و عدن لاعة : نام دهى نزديك عدن ابين .
عدن
(
adan
) ا . پ . نام شهرى از عربستان واقع در جنوب يمن كه بندرى است تجارتى در كنار خليج عدن و داراى 000 ، 32 نفر جمعيت .
عدنان
(
adn n
) ا . ع . نام پدر معد كه ابو العرب و پدر تازيان است .
عدنگ
(
adang
) ص . پ . مردم ابله و نادان و غير مطبوع .
عدنى
(
adani
) ص . پ . منسوب بعدن .
عدو
(
adv
) م . ع . عدا الفرس عدوا و عدوا و عدوانا و عدا و تعداء ( از باب نصر ) : دويد آن اسب و دويدن خواست .
و عدا عليه عدوا و عدوا و عدوانا و عدوانا و عداء و عدوى : ستم كرد بر وى و ظلم نمود . و در گذشت از حد . و عدا فلانا عن الامر عدوا و عدوانا : باز گردانيد فلان را از كار و مشغول ساخت . و عدا عليه :
برجست بر وى . و عدا عنه : تجاوز كرد و در گذشت از آن و ترك داد آن را . و كذا عدا الامر . و عدا فى مشيه عدوا :
نزديك بهروله رفت .
عدو
(
adv
) ا . ع . دو و تك اسب و جز آن . و ظلم و ستم . قوله تعالى :
فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ
اى ظلما .
عدو
(
edv
) ا . ع . سنگ تنك كه بدان چيزى را بپوشند . و عدو الشيئ : درازى و پهنائى چيزى و حد و نهايت آن . ج :
عداء .
عدو
(
adu
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دشمن و بدخواه .
عدو
(
adovv
) ص . ع . دشمن خلاف صديق ( واحد و جمع و مذكر و مؤنث در وى يكسان است و قد يثنى و يجمع و يؤنث ) . ج :
اعداء و اعادى و عدى . و عدو عاقل خير من صديق جاهل : دشمن دانا به از نادان دوست .
عدو
(
odovv
) م . ع . عدا عدوا و عدوا . مر . عدو .
عدو
(
adavv
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دشمن و بدخواه .
عدواء
(
odav '
) ا . ع . زمين درشت خشك . و جايى كه نشيننده در آن جنبان و بىآرام باشد و به روى آرام نتواند گرفتن . و غير مطمئن .
يق : حبئت على مركب ذى عدواء :
آمدم بر مركب غير مطمئن . و عدواء الشغل :
موانع آن شغل : و نيز عدواء : دورى جاى .
عدوات
(
adovv t
) ص . ع . ج .
عدوة . يق : من عدوات الله .
عدوان
(
edv n
) و (
odv n
) م . ع .
عدا عدوا و عدوانا و عدوانا . مر .
عدو . و عدا عدى و عدوانا . مر . عدى .
عدوان
(
odv n
) ا . ع . ستم آشكار .
عدوان
(
odv n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ظلم و ستم آشكار . و دشمنى . و دشمنى آشكار .
و فساد و بدى . و تعدى و زبر دستى و جور .
و بىانصافى . و مخالفت و خصومت و كينه و بدخواهى . و اهل عدوان : منتقم و دشمن . و بغض و عدوان : تنفر و خصومت .
عدوان
(
adav n
) ا . ع . سخت دويدگى .
و ذئب ذو عدوان : گرگى كه بر مردم دود و حمله آرد . و منه قولهم : السلطان ذو عدوان و ذو بدوان .
عدوان
(
adav n
) م . ع . عدا عدوا و عدوانا . مر . عدو . و عدا عدى و عدوانا . مر . عدى .
عدوان
(
adav n
) ص . ع . فرس عدوان : اسب سخت دو ( وصف بالمصدر ) .
عدوب
(
adub
) ا . ع . ريگ فراوان و بسيار .
عدو بند
(
adu - band
) ص . پ .
دشمنگير و دستگيركنندهء دشمنان .
عدوة
(
advat
) ا . ع . يك بار تك كردن .
يق : له عدوة شديدة : اى شديد العدو .
عدوة
(
advat
) و (
edvat
) و (
odvat
) ا . ع . كرانهء وادى . ج : عداء .
عدوة
(
edvat
) و (
odvat
) ا . ع . جاى مرتفع و بلند . و جاى دور . ج : عداء و عديات و عديات . و عدوة الشيئ : درازى و پهنائى چيزى و حد و نهايت آن . و كذلك :
عدوة الشيئ .
عدوة
(
odvat
) ا . ع . مكان دور . و زمين مرتفع .
عدوة
(
adovvat
) ص . ع . مؤنث عدو يعنى زن دشمن .
عدودنى
(
adavdaniyy
) ص . ع . شتر چابك توانا و قوى و استوار .
عدوس
(
adus
) ص . ع . زن دلير . و رجل عدوس السرى : مرد نيك تواناى بر رفتار و شب روى . و ضبع عدوس السرى : گفتار سخت رفتار . و امراة عدوس السرى : زن سخت رفتار .
عدوس
(
odus
) م . ع . عدس عدسا و عدوسا . مر . عدس .
عدوف
(
aduf
) ص . ع . نيك چشنده . ج :
عدف .
عدوف
(
aduf
) ا . ع . ما ذقت عدوفا :