قعرة
(
qa'erat
) ص . ع . قصعه قعرة :
كاسهاى كه در ته آن چيزى باشد بقدرى كه ته آن را بپوشاند . و امراة قعرة : زن در شهوت . و زنى كه شهوتش در تك فرجش باشد .
و زنى كه مبالغه خواهد در جماع .
قعرطة
(
qa'ratat
) م . ع . قعرط البناء قعرطة : ويران كرد آن بنا را .
قعرى
(
qa'r
) ص . ع . قصعه قعرى :
كاسهاى كه در ته آن چيزى باشد بقدرى كه ته آن را بپوشاند .
قعز
(
qa'z
) م . ع . قعز الاناء قعزا ( از باب فتح ) : پر كرد آن خنور را از شراب و جز آن . و قعز ما فى الاناء : نيك نوشيد آنچه در آن خنور بود و نگذاشت از آن چيزى .
قعس
(
qa's
) ا . ع . خاك بدبو .
قعس
(
qo's
) ع . ج . اقعس و قعساء .
قعس
(
qa'as
) م . ع . قعس الرجل قعسا ( از باب سمع ) : بيرون آمد سينهء آن مرد و درون رفت پشت آن ضد حدب .
قعس
(
qa'es
) ص . ع . برآمده سينهء در آمده پشت .
قعساء
(
qa's '
) ص . ع . مؤنث اقعس :
زن برآمده سينهء درآمده پشت . ج : قعس و قعساوات . و عزة قعساء : ارجمندى پايدار .
و نملة قعساء : مور سينه و دنب برداشته .
قعساوات
(
qa's v t
) ع . ج . قعساء .
قعسبة
(
qa'sabat
) م . ع . قعسب قعسبة :
بشتاب دويد از ترس و بشتافت .
قعسر
(
qa'sar
) ا . ع . آنچه نخستين برآيد از خربزهء ريزه .
قعسر
(
qa'sar
) ص . ع . ديرينه و قديم .
يق : مكان قعسر . و شگفت سخت . يق :
رجل قعسر .
قعسرة
(
qa'sarat
) م . ع . قعسر على الشيئ قعسرة : نيرومند و توانا شد بر آن چيز . و قعسر الشيئ : سخت و درشت كرد آن چيز را .
قعسرة
(
qa'sarat
) ا . ع . سختى و درشتى .
قعسرى
(
qa'sariyy
) ص . ع . شگفت سخت . يق : جمل قعسرى .
قعسرى
(
qa'sariyy
) ا . ع . چوبكى كه بدان آسياى دستى را گردانند .
قعسوس
(
qo'sus
) ا . ع . لقبى است مر زن فرومايهء خوار و حقير و زشت را .
قعش
(
qa'c
) ا . ع . مركبى مانند هودج .
ج : قعوش .
قعش
(
qa'c
) م . ع . قعشه قعشا ( از باب فتح ) : گرد آورد آن را . و قعش راس العود : خمانيد سر آن چوب را . و قعش البناء و غيره : ويران كرد بنا و جز آن را .
قعشاء
(
qa'c '
) ا . ع . ماده شتر بلند برداشته سر .
قعص
(
qa's
) ا . ع . مرگ شتابكش . و مردن بر جاى . يق : مات فلان قعصا :
فلان در همان جاى از رسيدن ضربه و يا رميت مرد .
قعص
(
qa's
) م . ع . قعصه قعصا ( از باب فتح ) : كشت آن را در جاى خود .
قعص
(
qa'as
) م . ع . قعصت الشاة قعصا ( مجهولا - از باب سمع ) : قعاص زده گرديد آن گوسپند . و قعصت الشاة قعصا :
قعوص گرديد آن گوسپند درصورتىكه قعوص نبود .
قعض
(
qa'z
) ا . ع . تنگ و كوچك .
قعض
(
qa'z
) ص . ع . شيئ قعض :
چيز خميده .
قعض
(
qa'z
) م . ع . قعض العود قعضا ( از باب فتح ) : خمانيد آن چوب را مانند خمانيدن چوبهاى داربست و هودج .
قعضب
(
qa'zab
) ا . ع . ستبر نيك دلير و توانا . و نام مردى كه نيزه و سنان ساختى .
قعضبة
(
qa'zabat
) ا . ع . سختى و درشتى .
قعضبة
(
qa'zabat
) م . ع . از بيخ بركندن .
قعضبى
(
qa'zabiyy
) ص . ع . قرب قعضبى : حركت شبانگاه سخت .
قعضم
(
qa'zam
) و (
qe'zem
) ا . ع .
سست . و مرد كهن سال دندان ريخته .
قعط
(
qa't
) ا . ع . خشكى . و خشكسالى .
و گوسپندان بسيار .
قعط
(
qa't
) م . ع . قعطه قعطا ( از باب فتح ) بست آن را . و قعط على غريمه : سخت گرفت بر غريم خود . و قعط فلان : ترسيد فلان و بد دل شد و فروتن و خوار گرديد . و قعط زيد : خشم گرفت زيد . و قعط عمرو : سخت راند عمرو ستور را . و قعط فلان : سخت بانگ و فرياد كرد فلان . و قعط الشيئ : وا نمود و گشاده كرد آن چيز را . و قعط فلانا :
دور كرد فلان را . و قعط العمامة :
بست عمامه را . و قعط الشيئ : خشك شد آن چيز .
قعط
(
qa'at
) م . ع . قعط قعطا ( از باب سمع ) : خوار گرديد و رام شد .
قعطبة
(
qa'tabat
) م . ع . قعطبه قعطبة :
بريد آن را و جدا كرد .
قعطبى
(
qa'tabiyy
) ص . ع . قرب قعطبى : شبروى سخت .
قعطرة
(
qa'tarat
) م . ع . قعطره قعطرة : بر زمين افگند آن را . و قعطر الشيئ : استوار گردانيد آن چيز را . و قعطر الاناء : پر كرد آن خنور را .
قعطلة
(
qa'talat
) م . ع . قعطله قعطلة :
بر زمين افگند آن را . و قعطل على غريمه :