قصيرة
(
qasirat
) ا . ع . در مثل گويند :
قيصرة من طويلة يعنى خرما از خرما بن است و اين مثل را در اختصار كلام گويند .
قصيرة
(
qasiratan
) ا . ع . فلان بن عمى قصيرة : فلان نزديك به من است در نسب .
قصيرى
(
qosayr
) ا . ع . استخوان پهلو نزديك تهيگاه و يا نزديك چنبر گردن و يا استخوان زيرين پهلو كه آخرين ضلع باشد . و كوتاهترين استخوان پهلو . و القصيرى : نوعى از افعى .
قصيريان
(
qosayriy ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو استخوان چنبر گردن .
قصيص
(
qasis
) ا . ع . روئيد نگاه موى سينه . و صدا و آواز .
قصيص
(
qasis
) ا . ع . ج . قصيصة .
قصيصة
(
qasisat
) ا . ع . گياهى كه با سماروغ رويد . ج : قصيص . و شتران كوچك كه از پى شتران باردار روند . و شترى كه به روى توشهدان و رخت خانه و مانند آن بار كنند . و شتر ناتوانى كه به روى بار كمى نهند . و گروه فراهم آمدهء به جائى . و قصه و حكايت .
قصيع
(
qasi '
) ص . ع . غلام قصيع :
كودك ريزه و خرد .
قصيع
(
qasi '
) ا . ع . آسيا .
قصيعاء
(
qosay ' '
) ا . ع . سوراخ كلاكموش كه بدان اندرون خانه درآيد .
قصيعة
(
qosay'at
) ا . ع . مصغر قصعة :
كاسهء كوچك .
قصيف
(
qasif
) ص . ع . به دو نيم شكسته .
و رجل قصيف البطن : مردى كه در هنگام گرسنگى سست و فروهشته گوشت گردد و تاب نياورد .
قصيف
(
qasif
) ا . ع . آنچه از درخت ريزد . و هدير شتر .
قصيف
(
qasif
) م . ع . قصف قصفا و قصيفا . مر . قصف (
qasf
) .
قصيل
(
qasil
) ا . ع . جماعت و گروه .
و آنچه سبز بريده شود از كشت .
قصيل
(
qasil
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جو سبز شدهاى كه نزديك بخوشه كردن جهة خوراك ستور درو كنند .
قصيلة
(
qesyallat
) ا . ع . كوتاه بالاى پهناور از مردم و شتر . و مرد برآمده ناف پرگوشت .
قصيم
(
qasim
) ا . ع . پنبهء ديرينه . و درخت كهنهء پنبه .
قصيم
(
qasim
) ا . ع . ج . قصيمة .
قصيمة
(
qasimat
) ا . ع . ريگ تودهاى كه غضا روياند . و جماعت درختان غضا نزديك به يكديگر . ج : قصيم و قصم (
qosom
) .
و ج . ج : قصائم .
قض
(
qez
) ا . ع . حكايت آواز چاه .
قض
(
qazz
) ا . ع . سنگريزهء خرد .
قض
(
qazz
) ص . ع . مكان قض :
جاى سنگريزه ناك .
قض
(
qazz
) م . ع . قض اللؤلوءة قضا ( از باب نصر ) : سفت مرواريد را .
و قض الشيىء : كوفت آن چيز را . و قض الوتد : بريد و تدرا . و قض على القوم الخيل : فرو راند اسب را بر آن گروه . و قض السويق : انداخت در پست چيزى خشك مانند قند و شكر و جز آن . و نيز قض : دوشيزگى ربودن . و قض الطعام قضا ( از باب سمع ) : سنگريزه ناك شد طعام . و قضضت من الطعام : سنگريزه و يا خاك در كاواك دندانم ماند در وقت خوردن طعام . و قض المكان قضضا : سنگريزه ناك گرديد آن جاى . و قضت البضعة بالتراب : خاك آلود گرديد آن گوشت پاره .
قض
(
qazz
) و (
qezz
) ا . ع . جاءوا قضهم و يا جاءوا قضهم ( بفتح الضاد و ضمها و فتح القاف ) و جاءوا قضهم و يا جاءوا قضهم ( بفتح الضاد و ضمها و كسر القاف ) يعنى آمدند همه . و جاءوا قضهم و قضيضهم يعنى بزرگ و كوچك همه آمدند .
قضء
(
qaz '
) م . ع . قضىء قضء ( از باب سمع ) : خورد . و قضىء السقاء :
تباه شد خيك و بوى گرفت از نمى و پاره پاره شد . و قضئت العين : سرخ گرديد چشم و فروهشته گشت گوشههاى آن و تباه شد .
و قضىء الحبل : كهنه گشت آن ريسمان و پاره پاره گرديد و پوسيد بسبب ديرماندگى در زمين . و قضىء حسبه قضء و قضاءة :
تباه شد حسب او .
قضا
(
qaz
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حكم و فرمان و امر و فرموده . و فتوا . و كار و كردار و فعل و عمل . و سرنوشت و تقدير و قدر و قسمت و طالع . و مرگ و اجل .
و حادثه . و ماجرا و سرگذشت . و اتفاق .
و ورود و رسيدن . و كوچ و رحلت . و ادا و بجا آوردن و گزاردن . و ترك . و گذشتن وقت . و بجا آوردن عبادتى كه وقت آن گذشته باشد . و قضاى حاجت كردن :
باشتنگاه رفتن و تخليه كردن . و قضاى شهوت كردن : بآرزوى نفس عمل كردن و مقاربت نمودن . و قضا كردن : حكم كردن و فتوا دادن و راى دادن . و ادا كردن .
و گزاردن واجب . و بجا آوردن عبادتى كه وقت آن گذشته باشد . و قضاى مبرم :
قسمت و سرنوشت ناگزير . و قضا ممكن بودن : هنوز چاره داشتن . و قضاى ناگهانى : مرگ مفاجات و ناگهانى . و